فیلم «هدا» (Hedda) به کارگردانی و نویسندگی نیا داکوستا، اقتباسی جسورانه، مدرن و جنجالی از نمایشنامه کلاسیک «هِدا گابلر» اثر هنریک ایبسن است؛ اما این اقتباس بیش از آنکه به بازآفرینی وفادارانه متن اصلی تکیه کند، از آن بهعنوان بستری برای خلق یک تریلر روانشناختی پرزرقوبرق و پر از دسیسه، جذابیت و ویرانگری شخصی بهره میگیرد. داکوستا با تغییرات بنیادین در زمان، مکان و حتی ویژگیهای شخصیتی هدا، شخصیت نمادین تئاتر مدرن را از نروژ قرن نوزدهم بیرون کشیده و به بریتانیای دهه ۵۰ میلادی میآورد؛ جایی که تبعیضهای طبقاتی، جنسیتی و نژادی در دل یک مهمانی پرزرقوبرق شکلی تازه به درگیریهای شخصی و اجتماعی او میدهد.
هدا (تسا تامپسون)، دختر یک ژنرال پرنفوذ با گذشتهای شورشی و آزاد، حالا همسری شده است موقر و در ظاهر مطیع. او با همسر تازهاش، جورج تسمن (تام بایتمن)، استاد دانشگاهی سختگیر و بیروح، وارد عمارتی مجلل و غیرقابلپرداخت شدهاند؛ خانهای که بیش از آنکه نماد موفقیت باشد، صحنهای برای بروز اضطراب و نارضایتی سوزان هدا از زندگی است. آنها مهمانی باشکوهی ترتیب میدهند که در ظاهر برای جشن گرفتن بازگشتشان به جامعه و گرفتن موقعیت شغلی تازه برای جورج برگزار میشود، اما در باطن، میدان نبردی است برای نمایش قدرت و میل هدا به کنترل.
هزینه واقعی این مهمانی وقتی آشکار میشود که ایلین لووفبورگ (نینا هوس)، رقیب دانشگاهی جورج و عشق سابق هدا – که در این نسخه از داستان زن است – وارد ماجرا میشود. ایلین که زمانی در کنار هدا، نماد افراط و بیپروایی بود، حالا با ظاهری اصلاحشده، همراه با کتاب جدیدش و معشوقهاش، تئا کلیفتون (ایموجن پوتس)، پا به این مهمانی میگذارد. ورود او زخمهای کهنه هدا را تازه میکند و بازی خطرناکی از حسادت، انتقام و نفوذ روانی در مهمانی آغاز میشود.
