طرفداری | لامین یامال در گفتوگویی مفصل با گاردین درباره فشار شهرت، زندگی خانوادگی و دلیل علاقهاش به فوتبال صحبت کرده و فاش کرده که نگاه مردم به عملکرد او با دیگر بازیکنان تفاوت زیادی دارد.
ستاره جوان بارسلونا که از همان سنین پایین به یکی از چهرههای اصلی فوتبال جهان تبدیل شد، درباره انتظارات سنگینی که از او وجود دارد گفت:
یک بازی بد از لامین برابر با ۴۰۰ بازی بد برای هر بازیکن دیگری است. ممکن است (با نمره) ۹ از ۱۰ بازی کنم، اما مردم بگویند ۷ از ۱۰ بوده است. بعضی وقتها فشار را دوست دارم. وقتی وارد زمین میشوم و انتظارات زیادی از من وجود دارد، از آن لذت میبرم.
یامال: چیزی که احساس میکنم فشار نیست، مسئولیت است
با وجود توجه بیسابقه رسانهها و هواداران، یامال میگوید فوتبال برایش به عاملی برای اضطراب دائمی تبدیل نشده است.
او توضیح داد:
در فوتبال احساس فشار نمیکنم. هیچوقت شب در خانه دراز نمیکشم و فکر کنم بد بازی کردم، توپ طلا را نبردم یا لیگ را فتح نکردیم. چیزی که احساس میکنم مسئولیت است؛ من خانوادهام را دارم.
پدری که برای سیر کردن خانواده ضایعات جمع میکرد
یامال در بخش احساسیتر این گفتوگو به دوران سخت کودکی خود اشاره کرد و گفت خانوادهاش در مسیر رسیدن او به سطح اول فوتبال، شرایط دشواری را پشت سر گذاشتهاند.
او گفت:
با خانوادهام سختی کشیدهام، با آنها دوران بدی را پشت سر گذاشتهام و حالا که داریم از زندگی لذت میبریم، باید ادامه بدهم. اگر تمام این سالها فوتبال بازی کردهام، به این دلیل است که فوتبال را دوست دارم، اما برای آنها هم بازی کردهام.
ستاره بارسلونا سپس از تلاشهای پدر و مادرش برای حمایت از او در دوران کودکی پرده برداشت:
مادرم را دیدم که برای اینکه من بتوانم فوتبال بازی کنم، سختی میکشید. پدرم را دیدم که در خیابانها ضایعات جمع میکرد تا من غذا داشته باشم. آن ترس واقعی است.
یامال معتقد است رسیدن به جایگاه فعلی، باعث شده یکی از بزرگترین نگرانیهای دوران کودکیاش دیگر وجود نداشته باشد.
او گفت:
حالا اگر روزی پسر داشته باشم، میتوانم از او مراقبت کنم. اگر مادرم یا پدرم چیزی بخواهند، میتوانم کمکشان کنم. دیگر آن ترس را ندارم و تنها ترسی که میتوانستم در زندگی داشته باشم، همین بود.
«برای پول فوتبال بازی نمیکنم»
یامال در ادامه درباره رابطه شخصیاش با فوتبال صحبت کرد و تأکید داشت که پول و آمار فردی، دلیل اصلی حضورش در زمین نیست.
او گفت:
من فوتبال را دوست دارم. برای پول بازی نمیکنم، برای این بازی میکنم که فوتبال را دوست دارم. من برای لذت بردن بازی میکنم؛ برای دریبل زدن، برای یکضرب و دوضرب بازی کردن، برای اینکه به همتیمیای که گل نزده کمک کنم گل بزند. برای خوشحال کردن هواداران و شنیدن صدای تشویق آنها بازی میکنم.
او معتقد است فوتبال پیش از هر چیز باید سرگرمکننده باشد و بازیکن نباید اجازه دهد فشار نتیجه و آمار، لذت بازی را از او بگیرد.
یامال گفت:
من بازی میکنم و وقتی به خانه میرسم میگویم امروز خیلی خوش گذشت. اگر هر بازیکنی اینطور فکر کند، همه بیشتر از فوتبال لذت میبریم.
از روکافوندا تا لاماسیا؛ یامال چگونه ساخته شد؟
یامال همچنین درباره تأثیر دوران کودکی و محیطی که در آن رشد کرده بر سبک بازیاش صحبت کرد و نقش همزمان خیابانهای محله روکافوندا و آکادمی لاماسیا را در شکلگیری شخصیت فوتبالی خود توضیح داد.
او گفت:
بارسلونا چیزهای خوبی به شما میدهد، اما باید چیزی از خودتان و ریشههایتان هم داشته باشید. بارسلونا به من کنترل، درک بازی و هوش فوتبالی داد. اما در پارک خبری از هوش فوتبالی نیست؛ به سمت حریف میروی و دوباره برمیگردی. من این را دارم.
یامال تأکید کرد که ترکیب آموزشهای لاماسیا با تجربه بازی در خیابان، از او بازیکنی ساخته که امروز در زمین فوتبال دیده میشود.
او گفت:
اگر از جایی که آمدهام و از لاماسیا عبور نکرده بودم، این بازیکنی که امروز هستم شکل نمیگرفت.
«مردم واقعاً من را نمیشناسند»
یامال در بخش دیگری از این گفتوگو به فاصله میان تصویری که از او در رسانهها ساخته شده و شخصیت واقعیاش اشاره کرد.
او گفت:
فقط آدمهای نزدیکم میدانند من چه فکر میکنم و واقعاً چه جور آدمی هستم. مردم هیچ تصوری ندارند؛ واقعاً هیچ تصوری ندارند.
ستاره بارسلونا که در محله روکافوندا بزرگ شده، همچنین تأکید کرد که ترجیح میدهد بخشی از زندگی شخصیاش را دور از نگاه عمومی نگه دارد.
او گفت:
در محلهای بزرگ شدم که هرچه مردم کمتر درباره شما بدانند، خوشحالتر هستید و زندگی آرامتری دارید. من زندگی یک فوتبالیست را دوست دارم، اما دوست دارم در آرامش و مثل یک آدم معمولی زندگی کنم.
