سخنانی کوتاه و فلسفی از سلطان یاووز سلیم عثمانی رومی ملقب به فیلسوف شاه افلاطونی و فیلسوف اشراقی و مارکوس اورلیوس دوم

زندگینامه عرفانی سلطان سلیم عثمانی رومی ملقب به سلطان العارفین:

https://www.tarafdari.com/node/2700811

---

"Büyü, iradeni sonsuz bir güce dönüştürmektir.

Eğer kendine olan inancını kılıç gibi elinde tutmayı başarabilirsen,

hiçbir güç seni durduramayacaktır.

O zaman tüm kapılar senin önünde açılacaktır,

çünkü sen, tarihin adını anacağı kişi olacaksın!"

 

"جادو در آن است که اراده‌ات را به قدرتی بی‌پایان تبدیل کنی.

اگر توانستی ایمان به خود را چون شمشیری در دست بگیری،

هیچ قدرتی در این جهان قادر نخواهد بود تو را متوقف کند.

آنگاه تمام دروازه‌ها به روی تو باز خواهد شد،

چرا که تو همان کسی خواهی شد که تاریخ از او یاد خواهد کرد!"

 

« سلطان یاووز سلیم »

---

"Değersiz sözleri dinlemek, gölgesinde bile sessizken gizli bir gerçeğe ulaşabileceğimiz bir ağaç gibidir. Dinlemek sadece bilge kişilerin sözlerine kulak vermek değildir; cahil kişilerin sözlerinde de kendi ölçüsünde bizi derin bir farkındalığa götürebilecek bir ders saklıdır."

 

 

" گوش سپردن به سخنان بی‌ارزش، همچون درختی است که در سایه‌اش، حتی در سکوت، می‌توانیم به حقیقتی نهفته دست یابیم. گوش‌دادن، تنها به سخن دانایان نیست؛ در حرف‌های نادان نیز درسی نهفته است که به اندازه‌ی خود می‌تواند ما را به عمق آگاهی برساند."

 

« سلطان یاووز سلیم »

---

" küçük üzüntüler, tıpkı güçsüz kuşlar gibi, kalbimizde her an dolaşır, sürekli konuşur, ruhumuzu karmaşaya sürükler ve zihni sonsuz bir savaşa davet eder. Ama büyük üzüntüler, gece karanlığında sessizce duran dağlar gibidir; hiçbir sözü yoktur; sesiz ve korkutucu bir şekilde her şeyi içine alır, insanı yalnızlık ve sessizliğin girdabına çeker. Onlar, ne kelimelere ihtiyaç duyar, ne de haykıracak bir alanları vardır. Sadece bir sessizlik vardır ki, o da ruhu şekillendirir ve kaderi yaratır."

 

"غم‌های کوچک، چون پرندگانی ناتوان، بی‌وقفه در دلمان پرسه می‌زنند، هر لحظه سخن می‌گویند، دل را به آشوب می‌کشند، و ذهن را به جنگی بی‌پایان با خود می‌خوانند. اما غم‌های بزرگ، همچون کوه‌های خاموش در دل شب، هیچ سخنی ندارند؛ بی‌صدا، در سکوتی سنگین و رعب‌آور، همه چیز را در خود می‌بلعند و انسان را در گرداب سکوت و انزوا فرو می‌برند. آنها نه نیاز به کلمات دارند و نه فضایی برای فریاد. تنها خاموشی است که جان را در خود می‌سازد و سرنوشت را می‌سازد."

 

« سلطان یاووز سلیم »

---

Her korku, açlık, hastalık veya bedene ve mala gelen her türlü zarar, sonsuz sırları içinde barındırır. Bunlar sadece insanın ruhunun derinliğini keşfetmesi için birer imtihandır. Yaşadığı her acı ve ıstırap, sanki bir ateşten geçerek varlığını saflaştıran bir madeni işçidir. Bu sıkıntılar insanı yıldırmaz, aksine ona gösterir ki o sadece beden ve maldan ibaret değildir. Geride kalan, içinden alevler gibi yükselen içsel bir ışık ve insanı nihai gerçeğe yönlendiren bir kudrettir.

 

در پس هر ترس، گرسنگی، بیماری و یا هر آسیبی که بر جسم و مال انسان وارد می‌شود، رازهای بی‌کرانی نهفته است. این‌ها تنها آزمون‌هایی برای کشف ژرفای روح انسان هستند. هر درد و رنجی که انسان تجربه می‌کند، همچون کوره‌ای است که گوهر وجود او را می‌سازد و پالایش می‌دهد. این مصائب نیستند که انسان را از پا می‌اندازند، بلکه این آزمون‌ها برای آن هستند که انسان به خود بیندیشد و درک کند که او چیزی بیش از جسم و مال است. آن‌چه باقی می‌ماند، نور درونی است که از درون او شعله می‌کشد و انسان را به درک حقیقت نهایی رهنمون می‌سازد.

 

« سلطان یاووزسلیم »

---

Hiçbir şey gerçeğin acısı kadar keskin değildir, çünkü insanlar ondan kaçarlar. Gerçek, kalpleri karartan bir aynadır; kimse o aynada kendi yansımasını görmek istemez. Bu geçici dünyada, insanın en büyük düşmanı, kendisidir; çünkü gerçek ile yüzleşmekten korkar. Gerçekten konuşmak, kabul etmeyen bir kalbe saplanan bir kılıç gibidir. Ama gerçeği söyleyen kişi, herkes ondan nefret etse de ve yalnız bıraksalar da, nihayetinde ışığın kaynağını bulur. Çünkü gerçek, tıpkı bir ateş gibidir; ne kadar direnilirse, o kadar parlayıp aydınlanır.

 

هیچ چیز تلخ‌تر از حقیقت نیست، چرا که انسان‌ها از آن می‌گریزند. حقیقتی که بر دل‌ها سایه می‌افکند، چون آینه‌ای است که هیچ کس نمی‌خواهد در آن خود را ببیند. در این دنیای فانی، بزرگ‌ترین دشمن انسان، کسی نیست جز خود او که از مواجهه با حقیقت هراس دارد. سخن گفتن از حقیقت، همانند شمشیری است که به قلبی می‌نشیند که آماده پذیرش نیست. اما آنکه حقیقت را بر زبان می‌آورد، حتی اگر تنهایش بگذارند و از او متنفر شوند، در نهایت به راهی می‌رسد که نور از آن می‌جوشد. زیرا حقیقت، همچون آتشی است که هرچه بیشتر در برابرش مقاومت کنند، روشن‌تر و روشن‌تر می‌شود.

 

« سلطان یاووزسلیم »

---

Sessiz kalmak, diğerlerinin sözlerini duymaya başladığı anı beklemek, her şeyin gereksizce harcandığı bir zamanda konuşmaktan daha hayırlıdır. Sessizlik, bazen gürültü içinde derinlere kök salan bir ağaç gibidir; fırtınalar onu sarsamaz. Konuşmak, ancak sözlerinin duyulacağı bir anda değerli olur, aksi takdirde sözlerin dikkate alınmaz ve zaman kaybına dönüşür. Ama insanlar senin sözlerine ihtiyaç duyduğunda ve sen susmazsan, o zaman sözlerin bir mücevher gibi parlayacak ve kalplere dokunacaktır.

 

اگر خاموش بمانی تا زمان سخن گفتن فرا برسد، بهتر از آن است که در بی‌حاصل‌ترین لحظات، کلام خود را فدای هدر رفتن زمانی کنی که دیگران در آن به تو گوش نمی‌دهند. خاموشی در دل دنیای پر از هیاهو، گاهی همانند درختی است که ریشه‌هایش در عمق زمین است و نمی‌گذارد طوفان‌ها آن را از جا کند. سخن گفتن زمانی ارزش دارد که کلام تو شنیده شود، نه آنکه در دریای بی‌توجهی غرق شود. آن‌گاه که دیگران به سخن تو نیاز دارند و تو خاموش نباشی، کلامت همچون گوهری خواهد درخشید که در دل‌ها جای می‌گیرد.

 

( سلطان یاووز سلیم )

---

"Eğer savaş ile utanç arasında utancı seçersen, bil ki sadece utancı sırtında taşımakla kalmaz, aynı zamanda ruhunda bir savaşın ortasında kalırsın. Her seçim, kendi kaderinin tohumlarını eker. Utanç, kendi ellerinle kaderinin aynasında göreceğin bir yüzdür; savaş ise ruhunda kalacak bir ıstıraptır."

 

"اگر در میان جنگ و ننگ، ننگ را برگزینی، بدان که نه تنها ننگ را به دوش خواهی کشید، بلکه در دل جنگی درونی نیز گرفتار خواهی شد. زیرا که هر انتخابی، بذر سرنوشت خود را می‌کارد. ننگ آن چهره‌ای است که به دست خود به آیینه سرنوشت خواهی نشانید، و جنگ آن رنجی است که در دل و جانت خواهد ماند."

 

« سلطان یاووز سلیم »

---

"Orada ki yönetim arayanlar, sadece mal ve mevki peşinde koşan dilenciler ve açlar olursa, asla doğru ve adil bir yönetim kurulamaz. Çünkü güce ulaşmak için onur ve adaleti feda eden her kimse, hükümetini kumdan bir temele kurmuş demektir; ve o temel, yalan ve fitne rüzgarlarıyla yıkılacaktır."

 

"آنجا که جویندگان زمامداری، جز گدایان و گرسنگانی که به امید مال و مقام دست در دست یکدیگر می‌زنند، نباشند، هرگز حکومتی درستکار و پایدار بر پا نخواهد شد. چرا که هر کسی که برای رسیدن به قدرت، شرف و انصاف را از دست دهد، پایه‌های حکومتش را بر شن بنا کرده است، که بادهای فریب و فتنه آن را در هم خواهد شکست."

 

« سلطان یاووز سلیم »

---

"Eğer hiçbir eleştiriden kaçmak istersen, bil ki önünde tek bir yol vardır: Hiçbir şey yapma, hiçbir şey söyleme ve hiçbir zaman insan olma. Çünkü sessizlikte ve hareketsizlikte, ne bir ses ne de bir eleştiri kalır. Ama yaşam gerçekten böyle mi olmalıdır? Evet, kim ki eylemlerden geri durur, yaşamdan da uzaklaşır."

 

"اگر آرزو داری که از هیچ انتقادی رنج نکشی، بدان که تنها یک راه پیش رویت است: هیچ کاری مکن، هیچ سخنی مگو و هیچگاه به انسانی تبدیل مشو. زیرا در سکوت و انزوا، هیچگونه صدایی برای طعن و انتقاد باقی نخواهد ماند. ولی آیا زندگی آن است که در خاموشی و بی‌عملی گذرد؟ آری، هر که خود را از عمل بازدارد، از زندگانی نیز دور خواهد ماند."

 

« سلطان یاووز سلیم »

---

"Daha çok isterim ki bir ahmak beni güldürsün, bir bilgin ise beni hüzünlendirsin. Çünkü acılarla dolu bu dünyada, içten bir kahkaha, susuz bir kalbe içilen hayat suyu gibidir. Ama kim ki bilgiye sahip olur, o, gerçeğin ağır yükünü omuzlarında taşır ve her zaman içinde bir sevinç barındırmaz."

 

"ترجیح می‌دهم که ابلهی مرا به خنده وادارد تا آنکه دانا، دل مرا به غم بسپارد. چرا که در دنیای پر از درد و رنج، آن لحظات خنده‌ی صادقانه همچون جرعه‌ای از آب حیات است که بر دل تشنه‌ام می‌ریزد. اما هر که دانایی را در دل خود حمل کند، بار سنگین حقیقت بر دوش خواهد داشت، که نه همیشه شادمانی در آن نهفته است."

 

« سلطان یاووز سلیم »