طرفداری | باب فالکنبرگ (Bob Falkenburg) زاده 29 ژانویه 1929 در شهر منهتن ایالت نیویورک است. بخش زیادی از کودکی باب در برزیل و شیلی گذشت، جایی که پدرش، یوجین فالکنبرگ برای شرکت وستینگهاوس، به عنوان مهندس در ساخت و سازهای مختلف همانند سد هوور، فعالیت میکرد. مادر باب، تنیسور قابلی بود و مارگارت (میکی) کروکس، نام داشت. جک کرامر، یکی از قهرمانان تنیس در کتاب خود گفت که مارگارت، مادر باب، ایده لیگ تیمی تنیس را به او داده بود. خواهر باب، جینکس فالکنبرگ نیز بعدها یکی از بازیگران و مدلهای آمریکایی شد که در فیلمهای موزیکال، میدرخشید. باب از 10 سالگی تنیس را شروع کرد و در باشگاه لس آنجلس، کنار خانوادهاش، تمرین میکرد. قهرمانی مسابقات تنیس نوجوانان سال 1937، نخستین موفقیتی بود که آینده باب را در دنیای تنیس، تضمین کرد.
او زمانی که در حال تحصیل در دبیرستان فیرفکس بود، قهرمانی مسابقات انفرادی مدارس ملی و قهرمانی مسابقات دوبل آن را به همراه برادرش، تام، به دست آورد تا بدینگونه، جواز حضور در مسابقات گرنداسلم آمریکای 1942 را به دست بیاورد. او در سالهای 1942 و 1943، در دومین راند US اوپن، از دور رقابتها کنار رفت. در سال 1944، با شروع جنگ جهانی دوم، فالکنبرگ به عنوان دانشجوی نیروی هوایی ایالات متحده، محبور به خدمت در ارتش کشورش شد اما این مهم، باعث نشد تا او تنیس را رها کند. باب در مسابقات تنیس نیروی هوایی، بدن خود را در فرم نگاه میداشت. او همچنین در طول دو سال خدمت خود به ارتش، تا مرحله یکچهارم نهایی US اوپن پیشرفت کرد. بیل تالبرت آمریکایی و پانچو سگورای اکوادوری، تنیسورهایی بودند که در این دو سال، فالکنبرگ را از رسیدن به مرحله نیمه نهایی اوپن آمریکا، دور کردند.
پیروزی برابر سه تنیسور آمریکایی و یک کانادایی در اوپن 1946 آمریکا، باعث شد تا باب برای نخستین بار به جمع چهار تنیسور برتر این آوردگاه، صعود کند. شکست از جک کرامر که بعدتر قهرمان اوپن آمریکا شد، مانع رسیدن باب به دیدار فینال شد. در سال 1947، این تنیسور برای نخستین بار توانست تا در مسابقات ویمبلدون حاضر شود. فالکنبرگ با پیروزی برابر فیلیپ واشر بلژیکی، کارلر و کلود لیستر از بریتانیا و سپس هانس ردل از اتریش، تا مرحله یکچهارم نهایی ویمبلدون پیشروی کرد اما شکست از دینی پیلز استرالیایی، نگذاشت تا باب، بیش از این در این آوردگاه، خودنمایی کند. با این حال، قهرمانی مسابقات دوبل ویمبلدون به همراه جک کرامر، این سال را برای این تنیسور، موفقیتآمیزتر کرد. باب که در 20 سالگی، از سرعتیزنترین سرویسهای تنیس بود، در ویمبلدون 1948، بالاخره به عنوانی که منتظرش بود رسید. ژاک بریچانت بلژیکی، هامبورگر رومانیایی، دراگوتین میتیچ از یوگسلاوی و فرانک سجمن آلمانی، رقبایی بودند که توسط فالکنبرگ، حذف شدند تا او به مرحله یکچهارم نهایی ویمبلدون برسد. لنارت برگلین سوئدی و گاردناوی مولوی از آمریکا، رقبایی بودند که توسط فالکنبرگ در مراحل یکچهارم نهایی و نیمه نهایی، از دور مسابقات کنار رفتند تا او برای نخستین بار، صعود به فینال یک گرند اسلم را تجربه کند. در فینال ویمبلدون 1948، پیروزی فالکنبرگ برابر جان برومویچ استرالیایی، او را به نخستین قهرمانی در نخستین فینال گرند اسلماش رساند.
فالکنبرگ تا سال 1955 در تنیس حضور داشت اما رسیدن به مرحله یکچهارم نهایی ویمبلدون 1949، تنها دستاورد او پس از قهرمانی این گرند اسلم در سال 1948 بود. او که در سال 1946 و در خلال یکی از تورنمنتهایش در کشور برزیل با لو ماچادور، تنیسور برزیلی ازدواج کرد، نمکگیر برزیلیها شد تا در سالهای 1954 و 1955، نماینده کشور برزیل در دیویس کاپ باشد. خانواده فالکنبرگ، از سال 1934 ساکن بودند و این مهم، به تثبیت باب در کشور برزیل، بسیار کمک کرد. او که پس از ازدواج، ساکن دائمی برزیل شده بود و کمتر به آمریکا میرفت، گهگاهی در مسابقات تنیس این کشور نیز حضور مییافت. باب که در آمریکا به دنیا آمده بود، سبک زندگی این کشور را نیز در خونش داشت و از همین رو، در خیابانهای ریودوژانیرو، جستجوی نافرجامی را برای پیدا کردن میلکشیک و همبرگر دلخواهش داشت. او تصمیم گرفت تا با راهاندازی یک فستفود در برزیل، این نقص مهم را جبران کند و علاوه بر خوردن غذاهای آمریکایی، کسب و کار پر رونقی داشته باشد. در ابتدا، باب توانست تا یک بستنیفروشی را افتتاح و بستنی نرم خود را به سواحل برزیل برساند. در ادامه، فستفود «بابز» افتتاح شد و به سرعت، مراحل رشد خود را طی کرد تا به نخستین فستفود آمریکای جنوبی تبدیل شود.
تبدیل یک رستوران به 12 رستوران زنجیرهای و در ادامه 1000 عدد در کشورهای مختلف، برند «بابز» را به برندی معتبر در زمینه غذاهای آمریکایی و فستفود تبدیل کرد. قهرمان سابق ویمبلدون، حالا یک کارآفرین بسیار موفق شده بود که با برند خود، حرف نخست را در آمریکای جنوبی میزد. او در سال 1972، تصمیم به واگذاری تمامی شعبههایش گرفت تا به ایالات متحده بازگردد. او در گلف نیز مهارتهای بالایی داشت و در بسیاری از مسابقات آماتور برزیل، عنوان قهرمانی را به دست آورده بود. باب برای گلف به کشورهایی همانند مکزیک، ایتالیا و استرالیا سفر کرد و تجربیات فراوانی را در این ورزش نیز به دست آورد. او در بازگشت به آمریکا نیز ریاست یک باشگاه گلف به نام بلایر را برعهده گرفت و بیشتر مشغول این ورزش شد. او در تاریخ ششم ژانویه 2022، در سن 95 سالگی، از دنیا رفت. نام او در سال 1974، در تالار مشاهیر تنیس جهان، جاودانه شده است.
از سری خاطرات ورزشی
- مکس سیک، فرمانده عضلات بدنسازی؛ یک دست باده و یک دست مرد سنگین
- زیگبرت تاراش، طبیب استاد بزرگ شطرنج؛ از ارزش دو فیل تا فقدان سه فرزند
- گوردون میچل، بدنساز وسترنگونه آمریکایی؛ از همکاری با رونالد ریگان تا درخشش در سینمای اروپا
- مارولوس ماروین هاگلر، قهرمان میانوزن بوکس دهه 80 میلادی؛ از فرار از شورش تا ایندیو
- آرشیو مطالب مرتبط
