طرفداری | مدیران منچستریونایتد در ژانویه گذشته، سرانجام به دوران حضور روبن آموریم پایان دادند؛ سرمربیای که بزرگترین نقطهضعفش عدم انعطافپذیری، لجاجت تاکتیکی و اصرار کورکورانه بر اجرای سیستم ۳-۴-۳ بود. این ساختار سهدفاعه به هیچوجه با ویژگیها و پروفایل بازیکنان یونایتد همخوانی نداشت و طراوت و خلاقیت را در فاز هجومی از تیم گرفته بود.
با ورود مایکل کریک به الدترافورد، اولین و مهمترین تصمیم فنی او، دور ریختن تفکرات پیچیده و بازگشت به سیستم کلاسیک و آشنای ۱-۳-۲-۴ بود؛ آرایشی که مهرههای فعلی منچستریونایتد دقیقاً برای اجرای آن ساخته شدهاند. کریک با این تغییر فرم، بازیکنان را به پستهای تخصصیشان بازگرداند. استفاده از دو هافبک میانی (دابل پیوت) به تیم تعادل بخشید و فضای مناسبی برای تغذیه وینگرها و مهاجم نوک فراهم کرد.
یونایتدِ کریک در فاز هجومی به ریشههای اصیل مکتب سر الکس فرگوسن بازگشت: ارائه فوتبالی ساده و مستقیم، استفاده موثر از کانالهای کناری برای خلق موقعیت، و سرعت بالا در انتقال توپ (ترنزیشن) برای ترتیب دادن ضدحملات زهرآگین.
این تغییرات تاکتیکی و قرار گرفتن هر بازیکن در جای درست خود، قطار کسب نتایج منچستریونایتد را بالاخره روی ریل قرار داد. مایکل کریک تا این لحظه، طی ۱۵ بازی در لیگ برتر انگلیس، آمار فوقالعاده ۱۰ برد و ۳ تساوی را به ثبت رسانده است. مهمتر از این امتیازات، بازگشت روحیه جنگندگی، شخصیت و غرور از دست رفته به رختکن شیاطین سرخ بود. اوج این رنسانس تاکتیکی و روانی در نیمفصل دوم را زمانی میتوان حس کرد که شاگردان کریک موفق شدند با ارائهبازیهای درخشان، غولهای جزیره یعنی منچسترسیتی، آرسنال، چلسی و لیورپول را به زانو درآورند و به تیمی بیرحم در بازیهای بزرگ تبدیل شوند.
با وجود این موفقیتها، نباید از میراث مثبت آموریم در بازار نقلوانتقالات گذشت. باید بابت جذب مهرههای باکیفیتی چون متئوس کونیا، برایان امبومو، سن لامنس و بنیامین ششکو به او اعتبار داد؛ بازیکنانی که ابزار لازم برای موفقیت پازل تاکتیکی کریک را فراهم کردند. با این حال، اصرار آموریم بر سیستم اشتباهش و همچنین لجاجت در نیمکتنشین کردن استعدادی مثل کوبی مینو (که در سیستم ۱-۳-۲-۴ کریک به یک مهره کلیدی تبدیل شد)، نقطه تاریک کارنامه اوست.
اکنون منچستریونایتد پس از دو فصل غیبت تلخ، سهمیه لیگ قهرمانان اروپا را مقتدرانه کسب کرده است. با نمایشهای خیرهکننده تیم در نیمفصل دوم لیگ برتر انگلیس، این حسرت بزرگ برای هواداران باقی میماند که اگر لجاجتهای آموریم نبود و سیستم ۴-۲-۳-۱ زودتر در تیم پیاده میشد، شاید یونایتد اکنون برای جایگاهی بسیار بالاتر در جدول میجنگید.