طرفداری | کمتر از یک دهه پیش، کومو ورشکسته شده بود و در پایین‌ترین سطوح فوتبال ایتالیا دست‌وپا می‌زد. حالا، آن‌ها در ورزشگاه 12 هزاری نفری خود میزبان لیگ قهرمانان اروپا خواهند بود. 

این باشگاه ایتالیایی پیشرفت خود را مدیون انقلاب سسک فابرگاس است. این مربی اسپانیایی که تجربه‌ای در دنیای مربیگری نداشت، کارش را از تیم زیر 19 سال کومو آغاز کرد و خیلی زود متوجه شد که نمی‌تواند در ساختار فعلی فوتبال ایتالیا به موفقیت برسد. فابرگاس با حمایت مالکان باشگاه، نگاه کومو به فوتبال را تغییر داد، آن را مدرن‌تر و از ایده‌های سنتی دور کرد.

در نهایت، پس از 4 سال، ضمن کسب بهترین رتبه تاریخ باشگاه در سری آ و صعود به نیمه‌نهایی کوپا ایتالیا پس از 40 سال، کومو بالاتر از یوونتوس و میلان، راهی لیگ قهرمانان شد. فابرگاس در جریان یک مصاحبه با اتلتیک، پیرامون شرایط کار در ایتالیا گفته است:

در سری آ تیم‌ها حمله نمی‌کنند. هیچ ساختار یا سبک مشخصی وجود ندارد. باور کنید پیروزی در ایتالیا بسیار دشوار است. مردم مدام درباره نتایج 0-0 یا 0-1 صحبت می‌کنند؛ ریشه آن را باید در نحوه بازی تیم‌ها جست‌وجو کرد. من بازی‌های زیادی را تحلیل می‌کنم. بوندسلیگا، لالیگا و لیگ برتر انگلیس را تماشا می‌کنم. تیم‌های این لیگ‌ها نسبت به ایتالیا به نحوی کاملاً متفاوت دفاع می‌کنند.

وقتی بازی‌های لیگ برتر را می‌بینید، متوجه یک ساختار مشخص می‌شوید. می‌فهمید تیم‌ها چه هدفی دارند و می‌خواهند چه سبکی از فوتبال را پیاده کنند. اما در ایتالیا، خیلی وقت‌ها واقعاً نمی‌توان فهمید چه اتفاقی در زمین در حال رخ دادن است. به همین خاطر باید توجه فوق‌العاده زیادی به جزئیات داشت.

فابرگاس همچنین از شرایط دشواری گفت که هنگام قبول هدایت کومو با آن روبه‌رو شده بود:

وقتی هدایت تیم را برعهده گرفتم، فقط یک گروه از بازیکنان جوان را در اختیارم گذاشتند. امکان جذب بازیکن جدید هم وجود نداشت. سه مدافع داشتیم، هفت هافبک و فکر می‌کنم حدود ۱۱ مهاجم! مجبور بودم راه‌حل‌های جدید پیدا کنم. حتی از دو شماره ۱۰ تیم در نقش مدافع کناری استفاده می‌کردم. کومو با سیستم ۱-۴-۵ بازی می‌کرد، بیشتر به ضدحمله متکی بود و خیلی عقب دفاع می‌کرد. در میانه فصل نمی‌توانستم یکباره همه چیز را تغییر دهم. به همین دلیل ابتدا روی فاز دفاعی تمرکز کردم. از خط دفاع پنج نفره به چهار نفره رسیدیم، دفاع منطقه‌ای را جایگزین یارگیری نفر به نفر کردیم و کمی هم خط دفاع را بالاتر آوردیم.

این سرمربی 39 ساله سپس درباره اهمیت شناخت بازیکنان گفت:

من بازیکنانم در کومو را به‌خوبی می‌شناسم. فارغ از استعدادشان، به آن‌ها اعتماد کامل دارم. وقتی یک مربی چنین اعتمادی به بازیکنانش داشته باشد، همیشه می‌تواند بهترین عملکرد را از آن‌ها بگیرد؛ یا حتی بهتر از کسی که صرفاً بر اساس داده‌ها و آمار بازیکنی را جذب کرده، اما نه به او اعتماد دارد و نه شناختی از شخصیتش. چیزی که برایم قابل درک نیست این است که بعضی باشگاه‌ها بدون مشورت با سرمربی، بازیکن می‌خرند. در نهایت این مربی است که باید به آن بازیکن بازی بدهد و باعث پیشرفت او شود.