طرفداری | ارلینگ هالند حالا با تجربهای متفاوت به خانه بازگشته است. مهاجم منچسترسیتی و ستاره بیچونوچرای تیم ملی نروژ، پس از یک تورنمنت پرفشار و احساسی که با حذف تلخ در یکچهارم نهایی مقابل انگلیس به پایان رسید، با نگاهی عمیق به این ۴۰ روز مینگرد. هالند تأکید میکند که این جام جهانی، نه تنها یک تورنمنت ورزشی، بلکه «بهترین سفر» زندگی او بوده و تغییری بنیادین در او و کشورش ایجاد کرده است.
هالند در گفتگو با نشریه VG در حالی که هنوز سنگینی بار احساسی این رقابتها را بر دوش دارد، میگوید:
این هیجانانگیزترین هفتهها و بهترین مسیری بود که در تمام زندگیام طی کردهام. همهچیز کاملاً سوررئال بود؛ هنوز هم هضم آن دشوار است. اگر بخواهم این ۴۰ روز را به سرعت مرور کنم، باید بگویم که یک تجربه کاملاً جنونآمیز بود.
وقتی یک ملت با فوتبال نفس میکشد
این تورنمنت در نروژ چیزی فراتر از فوتبال بود. اجتماع ۲۰ هزار نفری هواداران در مقابل کاخ سلطنتی اسلو برای تماشای بازی یکچهارم نهایی، نشان از یک تحول فرهنگی داشت. برای هالند، این اتحاد ملی از هر پیروزی ورزشی، حتی شکست دادن برزیل قدرتمند، ارزشمندتر است.
او با لحنی تأثربرانگیز میگوید:
اینکه چگونه ما نروژ را روی نقشه فوتبال جهان برجسته کردیم، همان چیزی است که قلب مرا لمس میکند. فکر میکنم این مسیر، نروژ را تغییر داد و مرا نیز دگرگون کرد.
حسرتِ «جزئیات کوچک» و نگاه به آینده
هالند با وجود خستگی مفرط پس از یک تورنمنت فشرده، همچنان با تیزبینی به لحظات حساس بازی با انگلیس نگاه میکند. او از تصمیمات داوری که مانع برتری نروژ شد و ضربهای که معتقد بود به تیر دروازه برخورد کرده، گلهمند است، اما ترجیح میدهد بر جنبههای مثبت تمرکز کند:
من فقط به تیممان افتخار میکنم. امیدوارم این نمایش مردم ما را به هم نزدیکتر کرده باشد. باید به این دستاورد ببالیم و از آن درس بگیریم.
هالند با ثبت ۷ گل در اولین جام جهانی خود، رکوردی تاریخی بر جای گذاشت؛ رکوردی که از سال ۱۹۷۴ (گرژگورز لاتو از لهستان) بیسابقه بوده است.