طرفداری | لوتار ماتئوس، اسطورهی فوتبال آلمان در ستونش در وبسایت نشریهی بیلد به بررسی شرایط تیم ملی آلمان در جام جهانی ۲۰۲۶ و همچنین دورنمای کلی این رقابتها پرداخته است.
ایتالیا و آلمان در جام جهانی
ایتالیا برای من بزرگترین شرمساری بود، چون حتی نتوانست به جمع ۴۸ تیم حاضر در جام صعود کند. اما آلمان هم فاصله زیادی با آن نداشت، چراکه بار دیگر نتوانست کیفیتی را که بازیکنانش در اختیار دارند، در زمین به نمایش بگذارد. عملکرد تیم ملی مقابل ساحل عاج، اکوادور و پاراگوئه قانعکننده نبود. تنها دیداری که در آن بازی بهتری ارائه شد، مقابل کوراسائو بود. البته کوراسائو در بازی اول بسیار سادهلوحانه عمل کرد، چون میخواست سبک بازی خودش را اجرا کند. اگر آنها مانند دو مسابقه بعدیشان یک بلاک دفاعی میساختند، ما همانجا هم با مشکل مواجه میشدیم. شاید بهتر بود از همان ابتدا یک شوک بزرگ دریافت میکردیم.
آلمان ۲۰۲۶ بدتر از ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲
با توجه به اینکه سایر تیمها از نظر روحیه جنگندگی و توان دوندگی برتر بودند، این مسئله به ذهنیت و نگرش نیز مربوط میشود. هنوز هم برای من غیرقابل درک است که با چنین بازیکنانی، تیم انقدر زود حذف شد. حقیقت این است: آلمان حتی بدتر از حذف در مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۱۸ و همچنین ضعیفتر از سال ۲۰۲۲ ظاهر شد. از نظر سبک بازی، این بدترین عملکرد در سه جام جهانی اخیر بود.
در همین راستا باید گفت که در قطر، برخلاف این دوره، ما در هر بازی مرحله گروهی موقعیتهای گل زیادی ایجاد کردیم. در نهایت از نظر امتیازی برابر شدیم و تا حدی بدشانس بودیم که حذف شدیم. در تساوی ۱-۱ برابر اسپانیا، تیم ما همسطح آنها بازی کرد، حتی میتوانست پیروز شود و در آن صورت حذف نمیشد. نکته جالب اینجاست که ۱۱ بازیکن از همان تیم اسپانیا، روز یکشنبه قهرمان جهان شدند. دلا فوئنتهی باتجربه پس از حذف آنها در مرحله یکهشتم نهایی قطر مقابل مراکش، هدایت تیم را بر عهده گرفت و بهخوبی آن را پیشرفت داد. در ترکیب فعلی تیم ملی آلمان هنوز ۹ بازیکن حضور دارند که در جام جهانی ۲۰۲۲ هم بودند. پیشرفت؟ مطلقاً هیچ! اگرچه یولیان ناگلزمانِ جوان در دوران مربیگریاش اشتباهات زیادی داشت، اما این ناکامی صرفاً تقصیر او نبود.
آنچه در دستکم سه سال و نیم گذشته در فوتبال آلمان اشتباه پیش رفته، اکنون باید بدون ملاحظه مورد بررسی دقیق قرار گیرد. مطمئنم که یورگن کلوپ، بهعنوان سرمربی جدید تیم ملی آلمان این موضوع را پیگیری خواهد کرد.
واقعیت این است که ما این جام جهانی را از دست دادیم؛ درست همانطور که در سال ۱۹۹۴ در آمریکا آن را از دست دادیم، زمانی که خودم هنوز بازی میکردم؛ اشتباهات و مشکلات ما تا حد زیادی مشابه هم بودند. این موضوع هم مرا آزار میدهد و هم خشمگین میکند.
جام جهانی ۴۸ یا ۶۴ تیمی
در ابتدا نسبت به افزایش تعداد تیمهای جام جهانی به ۴۸ تیم تردید داشتم. اما بدون این تغییر، تیمهای بهاصطلاح «کوچکتر» را نمیدیدیم. به همین دلیل حتی میتوانم یک جام جهانی ۶۴ تیمی را هم تصور کنم. البته شوخی میکنم: در آن صورت ایتالیا قطعاً دوباره صعود میکند! از نظر سازماندهی هم تفاوت زیادی نخواهد داشت؛ ۱۶ گروه چهار تیمی شکل میگیرد و تنها دو تیم برتر هر گروه به مرحله یکشانزدهم نهایی صعود میکنند.
دورنمای فوتبال آلمان
در پایان، نکتهای امیدوارکننده درباره تیم ملی آلمان: من بازیکنانمان را میبینم، باشگاههای بزرگی که در آنها با موفقیت بازی میکنند را میبینم، و همچنین تیمهای ملی پایه موفقمان را هم میبینم. پتانسیل زیادی وجود دارد. من نگران آینده فوتبال آلمان نیستم، اما امیدوارم بالاخره تصمیمات درست اتخاذ شود.