طرفداری | آندونی ایرائولا، سرمربی جدید لیورپول، بهروشنی اعلام کرده است که آنها در این تابستان نیاز مبرمی به جذب یک بال هجومی دارند. پیگیریهای این باشگاه برای بهخدمتگرفتن بردلی بارکولا، ستاره پاری سن ژرمن، روز چهارشنبه گام مهمی به جلو برداشت؛ چرا که نشریهی اتلتیک افشا کرد لیورپول در آستانه ارائه اولین پیشنهاد رسمی خود است.
جدایی محمد صلاح در اوایل تابستان امسال، شکافی عمیق در سمت راست خط حمله لیورپول ایجاد کرد؛ شکافی که در فاصله کمتر از یک ماه تا آغاز فصل جدید، همچنان دست نخورده باقی مانده است.
آنها در ابتدا گزینه جذب یان دیومانده از لایپزیش را بررسی کرده بودند. او هم از نظر سبک بازی و هم به عنوان بازیکنی آماده برای ورود مستقیم به ترکیب، گزینهای مطلوب محسوب میشد، چرا که بازی در سمت راست را ترجیح میدهد. با این حال، به نظر میرسد مقصد بعدی او رئال مادرید باشد.
لیورپول برای بررسی حرکت بعدی خود در بازار نقل و انتقالات با شکیبایی پیش رفت. این روند در نهایت آنها را به سمت تلاش برای امضای قرارداد با بارکولای ۲۳ ساله سوق داد؛ بازیکنی که یکی از درخشانترین ستارگان جوان اروپا به شمار میرود. اگرچه پاری سن ژرمن ارزش این بازیکن را حدود ۱۴۵ میلیون پوند برآورد کرده است، اما لیورپول تلاش خواهد کرد تا این معامله را با رقمی نزدیک به ۱۰۰ میلیون پوند به سرانجام برساند.
افزودن بارکولا به خط حمله چهار نفرهای که میتواند شامل الکساندر ایساک، فلوریان ویرتس، ریو نوموها یا هوگو اکیتیکه (پس از بازگشت از دوران مصدومیت) باشد، چشماندازی فوقالعاده جذاب است. اما پرسش اصلی این است که آیا این انتقال، بزرگترین مشکل لیورپول را حل خواهد کرد؟
پاسخ هم «بله» است و هم «خیر».
بارکولا یک بال چپ است، نه بال راست. این همان پست اصلی او در طول سه سال حضورش در پاری سن ژرمن بوده و همان منطقهای است که دیدیه دشان در تیم ملی فرانسه (از جمله در جام جهانی اخیر) از او استفاده کرده است. نقشه حرکتی او نیز نشان میدهد که بازی در سمت چپ را ترجیح میدهد و ناگفته پیداست که در همین منطقه بیشترین کارایی را داشته است.
این شرایط شباهت زیادی به وضعیت ویکتور مونیوز دارد؛ بازیکنی که لیورپول در اوایل پنجره نقل و انتقالات با قراردادی ۳۴.۵ میلیون پوندی از اوساسونا به خدمت گرفت. مونیوز با وجود اینکه یک گزینه هجومی چندمنظوره است، در طول فصل درخشان خود در اسپانیا، دقایقی که در سمت چپ به میدان رفت (۱۵۲۸ دقیقه) بیش از دو برابر دقایق بازی او در سمت راست (۷۳۱ دقیقه) بود.
در صورت امضای قرارداد با بارکولا، ایرائولا چهار گزینه کناری در اختیار خواهد داشت: بارکولا، کودی خاکپو، نوموها و مونیوز؛ اما مسئله اینجاست که هر چهار بازیکن، بازی در سمت چپ را ترجیح میدهند.
با این حال، وقتی به وضعیت فعلی بازار بالهای هجومی نگاه میکنید، به استثنای دیومانده، هیچ بازیکنی در این سطح از کیفیت یا با کارنامهای به درخشندگی بارکولا در دسترس نیست. حتی بازیکنی مانند رایان از بورنموث که ویژگیهای مثبت زیادی دارد، همچنان یک استعداد جوان است (او هفته آینده ۲۰ ساله میشود) و هنوز در مسیر پیشرفت قرار دارد.
اما اگر پست تخصصی را کنار بگذاریم (و موضوع را از منظر سبک بازی بررسی کنیم) پاسخ به این پرسش که آیا جذب بارکولا بزرگترین مشکل لیورپول را حل میکند یا خیر، یک «بله» قاطعانه است.
خط حمله لیورپول در فصل گذشته بهشدت فاقد سرعت و پویایی بود؛ موضوعی که عامل اصلی بیزهر به نظر رسیدن تیم آرنه اسلوت در فاز هجومی به شمار میرفت. مثلث هجومی تیم، خطوط دفاعی حریف را به چالش نمیکشید و در گردش کند و ملالآور توپی نقش داشت که خشم و ناامیدی هواداران را برانگیخته بود.
بارکولا مسئله سرعت را بلافاصله حل خواهد کرد. طبق دادههای آماری مجموعه اسکیل کرنر (SkillCorner)، این ملیپوش فرانسوی در فصل گذشته با ثبت بیشینه سرعت ۳۲.۷ کیلومتر بر ساعت، در رتبه چهارمِ سریعترین بازیکنان پنج لیگ معتبر اروپا قرار گرفت.
«بازی عمودی» عبارتی است که ایرائولا بارها هنگام صحبت درباره سبک بازی مد نظرش برای لیورپول به کار برده است. این ویژگی چیزی بود که صلاح و خاکپو طی فصل گذشته در مناطق کناری ارائه ندادند، چرا که هیچکدام از سرعت انفجاری و ویرانگر برخوردار نبودند. همچنین بازی کشویی و باز کردن مداوم عرض زمین، سبک مورد علاقه آنها نیست.
در اینجا باز هم بارکولا وارد صحنه میشود؛ بازیکنی که حرکت بدون توپ او (همانطور که در نمودار زیر مشخص است) عمدتاً به صورت فرارهای مستقیم به پشت مدافعان انجام میشود. این ویژگی نه تنها میتواند فرصتهایی برای خود او ایجاد کند، بلکه فضاهایی را هم برای درخشش سایرین، بهویژه فلوریان ویرتس، باز خواهد کرد.
نکته قابل توجه این است که این فرارها غالباً از بیرون به سمت داخل انجام میشوند؛ بنابراین او نه تنها خط دفاعی حریف را باز میکند، بلکه هدف مشخصی را دنبال میکند. فرارهای هدفمند او به سمت توپی که به سوی دروازه میرود، یک الگوی ثابت در بازی اوست؛ صرفنظر از اینکه فصل گذشته در کدام جناح برای پاری سن ژرمن به میدان رفته باشد. بارکولا روی پاسهایی که به فضای بین مدافع وسط سمت راست و مدافع راست ارسال میشوند، فوقالعاده خطرناک عمل میکند.
لیورپول در فصل گذشته همچنین فاقد بازیکنانی بود که توانایی عبور از مدافع مستقیم خود را داشته باشند. شتاب بالا، تغییر جهتهای سریع و مهارتهای فنی بارکولا، او را به کابوسی برای مدافعان در نبردهای یک در برابر یک تبدیل کرده است.
میانگین ۱.۸۵ دریبل موفق او در هر بازی، در رده دوازدهم لیگ یک فرانسه در فصل گذشته قرار داشت. اگرچه نرخ موفقیت دریبل او تنها ۳۶.۷ درصد بود (رتبه هجدهم در لیگ یک)، اما ایرائولا از بازیکنانش میخواهد که ریسکپذیر باشند. این ساختار ریسکپذیر در کنار پرس تهاجمی تیم در زمان در اختیار نداشتن توپ قرار میگیرد؛ ساختاری که بستر را برای بازپسگیری سریع توپ فراهم میکند.
در کمال غافلگیری، لیورپول در فصل گذشته با ثبت ۱۲۸ حمله مستقیم، ضدحملهزنترین تیم لیگ برتر بود. ایرائولا به دنبال ادامه و بهبود این روند است (موضوعی که در گلهای بهثمر رسیده اولین بازی دوستانه پیش فصل در پیروزی ۴ بر ۲ مقابل ساندرلند در روز شنبه نیز مشهود بود). این درست همان موقعیتهایی است که به دلیل وجود فضای خالی بیشتر، بارکولا در آنها به اوج درخشش میرسد.
او در گلزنی نیز کارآمد است و در هر دو فصل گذشته در لیگ یک آمار گلزنی دو رقمی ثبت کرده است؛ اگرچه میدانیم که لیگ برتر بهطور منظم آزمونهای دفاعی سختتری را پیش روی او قرار خواهد داد. او میتواند در نقش بازیساز و پاسور نیز ظاهر شود؛ نیازی که لیورپول برای ساختن شانسهای گلزنی برای مهاجم شماره ۹ خود به آن احتیاج مبرم دارد. در فصل گذشته، اکیتیکه با تنها ۱۱ گل، بهترین گلزن تیم در لیگ بود.
ممکن است ایرائولا باور داشته باشد که میتواند بارکولا را به عنوان یک بال راست پرورش دهد و پتانسیل او را در این پست به حداکثر برساند. این احتمال را نباید نادیده گرفت.
در غیر این صورت، مسئولیتهای سمت راست احتمالاً بر دوش مونیوز و نوموها خواهد افتاد؛ بازیکنی که چهارشنبه شب در جریان پیروزی لیورپول مقابل رکسام در بازی دوستانه پیشفصل، در سمت راست به میدان رفت و گلزنی کرد. نوموها در مصاحبهای در اوایل پیشفصل، به امکان بازی در هر دو جناح اشاره کرده بود:
نوموها به وبسایت رسمی باشگاه لیورپول گفت: «به نظرم غیرقابل پیشبینی بودن در هر دو جناح، کلید موفقیت است. بدیهی است که همه میدانند من میتوانم در سمت چپ بازی کنم، اما حس میکنم در سمت راست هم در حال پیشرفت و بهتر شدن هستم. بنابراین، قطعاً امسال توانایی بازی در هر دو سمت چپ و راست را دارم.»
در نهایت، بازیکنی در سطح و توانایی بارکولا میتواند در دسترس باشد و او بسیاری از فاکتورهای مورد نیاز لیورپول را داراست. حتی اگر او گزینه ۱۰۰ درصد کامل و بینقصی نباشد، در صورت نهایی شدن این انتقال، بدون شک کیفیت تیم را ارتقا خواهد داد.
به نظر میرسد این از آن دست پروندههایی است که باید ابتدا معامله را تمام کرد و سپس راهحلهای تاکتیکی بعدی را در طول زمان پیدا کرد.
ترجمه یادداشت اندی جونز در وبسایت اتلتیک