طرفداری | توماس اینچ (Thomas Inch) زاده 27 دسامبر 1887 در شهر اسکاربوروی انگلستان است. توماس از کودکی علاقه بسیاری به قوی بودن داشت و به توصیه خانوادهاش، با کارهای سخت دستی یا یدی، تلاش برای رسیدن به این مهم داشت. او در ابتدا یک بیل تهیه کرد و هر روز با کارهای مختلفش به همراه این وسیله، در تلاش برای قوی کردن خود بود. لحظهای که این علاقه به جرقههای یک حرفه موفق تبدیل شد، زمانی بود که یوگن ساندو، از پیشگامان بدنسازی در قرن بیستم، برای اجرای نمایش قدرت خود به محله زندگی اینچ آمد. در طول نمایش، ساندو با نصف کردن یک دسته ورق بازی، باقیمانده آن را به سوی تماشاگران پرتاب کرد؛ غافل از آن که اینچ در میان تماشاگران، آماده پاسخ به ساندو است و یکی از ورقهای نیمه را به دو نصف دیگر تقسیم و به سمت ساندو بازگرداند.
پس از این حرکت جسورانه بود که اعتماد به نفس اینچ برای ماجراجویی در عرصه قدرت بیش از پیش شد. او به مرور، به صورت خودآموز، متوجه شد که تجهیزات فانتزی و پیچیدگی، کمکی به بهبود قدرت یک نفر نمیکند و مهمترین فاکتورها برای افزایش قدرت، روش تمرین، نظم و انضباط است. از همین رو بود که اینچ با تمرینات ساده خود با هالتر و دمبل، قدرت بدنی بسیار قابل توجهی را به تنهایی، به دست آورد. شهرت او زمانی افزایش یافت که در سال 1902، یکی از نشریات معتبر انگلستان، او را «قویترین مرد جهان» دانست. پس از این امر بود که او برای آموزش عضلهسازی، پیشنهادات مختلفی را دریافت کرد و تصمیم گرفت تا این آموزهها را به صورت سفارشهای پستی، به مشتریان خود در منزلشان تحویل دهد. اینچ سالیان سال پیش از ترویج آموزشهای از راه دور، این مهم را در حرفه بدنسازی اجرایی و نخستین کسب و کار ورزشی پستی را راهاندازی کرد. ورزشدوستان انگلستان، استقبال بسیار خوبی از این ایده داشتند و آموزشهای اینچ به فروشی در حدود 40 هزار نسخه رسید.
او در سال 1905، کتابی را با عنوان «وزنهبرداری علمی» منتشر کرد که راهنمایی جامع و دقیق درباره روششناسی، تمرینات و بهروزرسانیهایی درباره وزنهبرداری بود. او این کتاب را با یک شعار از خود یعنی «شکوه مرد در قدرتش است»، آغاز کرد. او در ادامه دوران ورزشی خود، کتابهای دیگری با نامهای «توماس اینچ در باب قدرت»، «یک اینچ روی تناسب اندام»، «عصبانیت از دسترفته»، «راهنمای تربیت بدنی» و «بوکس برای مبتدیان»، چاپ کرد. او با برگزاری نمایشگاههای مختلف در سراسر اروپا، کتابهایش را به عموم مردم کشورهای مختلف، معرفی کرد. چاپ کتاب باعث نشده بود تا اینچ از قدرتنمایی غافل شود؛ او در سال 1910 توانست تا در مسابقه سنجش قدرت بریتانیا، پس از رکوردهایی چون بلند کردن وزنه با دو دست (356.5 پوند)، پرس سینه با دست راست (138.1 کیلوگرم) و عملکرد مثبت در سایر آیتمها، قویترین مرد بریتانیا شود. او در ادامه به یک رکورد غیررسمی در ددلیفت با 540 پوند دست یابد.
و اما مهمترین دستاورد او برای ورزش جهان، دمبل مخصوصش بود که با سفارش او در سال 1906 ساخته شد. این دمبل بسیار سنگین که با نامهای «172» و «غیرقابل مهار» شناخته میشود، وزنی در حدود 76 کیلوگرم دارد. این دمبل دسته ضخیمی به قطر 6.3 سانتیمتر دارد و از همین رو، مهار آن، کار هر ورزشکاری نیست. اینچ که ادعای بلند کردن این دمبل را با یک دست داشت، به همراه آن به تورهای مختلفی رفت و سرسختترین ورزشکاران را برای مهار آن به چالش کشید. «آیا کسی است که این دمبل را با یک دست از روی زمین بلند کند؟»، چالشی محبوب برای ورزشکاران قدرتی آن زمان در تئاترهای وودویل شده بود که شهرت اینچ را بیش از پیش کرد. به مرور بلند کردن این دمبل به نشدترین کار ممکن در مطبوعات تبدیل شد و قهرمانان معروفی چون مکسیک، ایوان پادوبنی و رگ پارک نیز از مهارش عاجز ماندند. اینچ که اعتقاد داشت صدها بار این دمبل را با یک دست از روی زمین بلند کرده، به مرور به بلند کردن دودسته آن نیز اعتراضی نداشت اما هیچ یک از داوطلبان نتوانستند تا به این مهم برسند.
مهار این دمبل توسط اینچ توسط بسیاری به چالش کشیده شده بود زیرا آنها اعتقاد داشتند که با قراردادن یک مچبند در بخشی سوراخشده از دمبل، میتوان آن را از روی زمین بلند کرد اما این قضیه، هیچگاه به اثبات نرسید. تا دههها بعد نیز بلند کردن این دمبل میسر نبود تا سرانجام چند ورزشکار از جمله بیل کازمایر، استرانگمن معروف، موفق به مهارش شدند. اینچ به جز نمایش دمبل، مردی را در حال رکابزدن روی دوچرخه بلند و در دیگر شیرینکاری خود، با کش ورزشی، بدن یک سمور آبی را خم میکرد. اینچ در دوران اوج خود وزنی در حدود 210 پوند شامل عضلات 50 اینچی سینه، گردن 17 اینچی، عضله دوسر بازوی 19 اینچی، ساعد 15 اینچی، ران 27 اینچی و ساق 17 اینچی داشت. پیش از مرگ در 12 دسامبر 1963 در سن 81 سالگی، اینچ به عنوان مربی بوکسورهای حرفهای مشغول بود و همزمان در بیمارستان نظامی فولام به مجروحین جنگی خدمت میکرد.
