طرفداری | با نزدیک شدن به آغاز فصل ۲۷-۲۰۲۶ لیگ برتر انگلیس، رسانه گل فهرستی از مدعیان اصلی کسب کفش طلا را بررسی و رتبه‌بندی کرده است؛ فهرستی که در بالای آن نام ارلینگ هالند، برنده فصل گذشته این جایزه، بیش از همه به چشم می‌خورد.

مهاجم نروژی منچسترسیتی در سه فصل از چهار فصل اخیر موفق شده کفش طلای لیگ برتر را به دست آورد و فصل گذشته نیز با ثبت ۲۷ گل، بالاتر از نزدیک‌ترین رقیب خود، ایگور تیاگو از برنتفورد، قرار گرفت. هالند در فصل ۲۶-۲۰۲۵ پنج گل بیشتر از تیاگو به ثمر رساند و بار دیگر نشان داد چرا همچنان اصلی‌ترین مدعی این جایزه محسوب می‌شود.

طبیعی است که هالند در آستانه فصل جدید نیز گزینه نخست بنگاه‌های شرط‌بندی برای کسب کفش طلا باشد، اما شرایط منچسترسیتی نسبت به سال‌های گذشته تغییر کرده است. جدایی پپ گواردیولا پس از یک دهه پرافتخار و آغاز دوران انزو مارسکا روی نیمکت سیتی، پرسش‌های مهمی درباره نحوه عملکرد این تیم و به‌ویژه میزان بهره‌برداری از توانایی‌های هالند ایجاد کرده است.

در سوی دیگر، محمد صلاح، برنده چهار دوره کفش طلای لیگ برتر، دیگر در این رقابت حضور ندارد و لیورپول امیدوار است الکساندر ایساک بتواند پس از نخستین فصل پر از مصدومیت خود در آنفیلد، به مهره اصلی خط حمله قرمزها تبدیل شود. علاوه بر این، مجموعه‌ای از مهاجمان مستعد و تشنه گلزنی، چه بازیکنان قدیمی لیگ برتر و چه خریدهای جدید تابستانی، امیدوارند سلطه هالند را بر جدول گلزنان پایان دهند. اما چه بازیکنانی بیشترین شانس را برای کنار زدن مهاجم منچسترسیتی دارند؟ رسانه گل در ادامه ۱۰ مدعی اصلی کسب کفش طلای لیگ برتر در فصل ۲۷-۲۰۲۶ را معرفی کرده است.

۱۰. دومینیک سولانکه (تاتنهام)

دومینیک سولانکه در دو فصل نخست حضورش در تاتنهام تنها ۱۲ گل در لیگ برتر به ثمر رسانده است؛ آماری که هفت گل کمتر از تعداد گل‌های او در تنها فصل حضورش در بورنموث است. همان عملکرد درخشان بود که مدیران تاتنهام را متقاعد کرد برای جذب این مهاجم ۶۰ میلیون پوند هزینه کنند.

با این حال، مصدومیت‌ها اجازه نداده‌اند سولانکه در شمال لندن به ثبات و ریتم لازم دست پیدا کند. این مهاجم ۲۸ ساله در نیم‌فصل نخست فصل گذشته ۱۹ بازی را به دلیل دوران ریکاوری پس از جراحی مچ پا از دست داد و در ادامه نیز یک مصدومیت عضلانی باعث شد چهار بازی پایانی تاتنهام در لیگ برتر را از دست بدهد. چنین شرایطی عملاً فرصت چندانی برای ایجاد روندی پایدار در اختیار سولانکه باقی نگذاشت؛ به‌خصوص اینکه تاتنهام در مقطعی از فصل درگیر نبردی نگران‌کننده برای فرار از سقوط بود.

با این حال، تاتنهام سرانجام توانست از سقوط نجات پیدا کند و بخش قابل‌توجهی از این موفقیت به انتصاب روبرتو دزربی در اواخر ماه مارس مربوط می‌شد. سرمربی ایتالیایی از سولانکه به عنوان یکی از بهترین مهاجمان لیگ برتر یاد کرده و از این بازیکن برای بازگشت به بهترین فرم خود حمایت کرده است.

با توجه به قدرت بدنی، توانایی حفظ توپ و حرکات هوشمندانه سولانکه در یک‌سوم هجومی، دشوار است با ارزیابی دزربی مخالفت کرد. اگر او بتواند فصل جدید را بدون مشکل جدی جسمانی آغاز کند، این مهاجم می‌تواند بار دیگر به همان بازیکنی تبدیل شود که در بورنموث توجه‌ها را به خود جلب کرده بود. حضور بازیکنانی که بتوانند او را به‌خوبی تغذیه کنند نیز می‌تواند نقش مهمی در افزایش آمار گلزنی سولانکه داشته باشد؛ به‌ویژه با توجه به اضافه شدن ساندرو تونالی، خرید بزرگ تاتنهام، که می‌تواند کیفیت بیشتری به خط میانی و ساختار هجومی این تیم اضافه کند.

۹. آنتوان سمنیو (منچسترسیتی)

آنتوان سمنیو یکی از بدشانس‌ترین بازیکنان فصل گذشته بود که نامش در میان نامزدهای جایزه بهترین بازیکن سال اتحادیه فوتبالیست‌های حرفه‌ای انگلیس (PFA) قرار نگرفت. این مهاجم غنایی پس از سپری کردن فصلی درخشان در ترکیب بورنموث و منچسترسیتی، حالا می‌تواند یکی از گزینه‌های جدی برای کسب کفش طلای لیگ برتر در فصل ۲۷-۲۰۲۶ باشد.

سمنیو نیم‌فصل نخست فصل گذشته را با پیراهن بورنموث سپری کرد و در این مدت ۱۰ گل در لیگ برتر به ثمر رساند؛ عملکردی که در نهایت انتقال پرسر‌وصدا و ۶۵ میلیون پوندی او به منچسترسیتی را رقم زد. این مهاجم پس از حضور در ورزشگاه اتحاد نیز به روند گلزنی خود ادامه داد و در ۱۷ بازی تحت هدایت پپ گواردیولا، هفت گل دیگر به ثمر رساند. او همچنین گل پیروزی‌بخش منچسترسیتی در فینال جام حذفی انگلیس را وارد دروازه حریف کرد.

سمنیو پس از نمایش درخشان و انفجاری در دیدار پیش‌فصل منچسترسیتی مقابل اینتر، در گفت‌وگو با اتلتیک درباره سبک بازی تحت هدایت مربی جدید تیم صحبت کرد و از کار کردن با انزو مارسکا ابراز هیجان کرد. او گفت: 

وقتی با چلسی بازی کردیم و مارسکا آنجا بود، وینگرهایش همیشه در موقعیت‌های بالا و باز بازی می‌کردند و آزادی عمل زیادی داشتند. این یکی از چیزهایی بود که پس از انتخاب او به‌عنوان سرمربی، بیش از همه من را هیجان‌زده کرد. می‌توانم در بیشتر زمان بازی در موقعیت‌های یک‌به‌یک قرار بگیرم و واقعاً منتظر این شرایط هستم.

اگر سمنیو واقعاً در چنین موقعیت‌هایی قرار بگیرد، احتمالاً بار دیگر شاهد افزایش آمار گل‌های او خواهیم بود. تصور اینکه این بازیکن ۲۶ ساله بتواند در جدول گلزنان بالاتر از ارلینگ هالند قرار بگیرد دشوار است، اما چنین اتفاقی خارج از توانایی‌های او نیست. قدرت بدنی بالا، سرعت و توانایی قابل توجه سمنیو در استفاده از هر دو پا، او را به یکی از کابوس‌های مدافعان و دروازه‌بانان لیگ برتر تبدیل کرده است. اگر او بتواند پس از تثبیت جایگاهش در ترکیب منچسترسیتی، بیش از پیش با سیستم تیم هماهنگ شود، می‌تواند خطرناک‌تر از هر زمان دیگری ظاهر شود.

۸. بنیامین ششکو (منچستریونایتد)

نخستین فصل حضور بنیامین ششکو در منچستریونایتد را می‌توان فصلی قابل قبول توصیف کرد، اما عملکرد او در حدی نبود که سرمایه‌گذاری ۷۴ میلیون پوندی باشگاه برای جذب این مهاجم را به‌طور کامل توجیه کند. با این حال، شاید اگر مایکل کریک از ابتدای فصل ۲۶-۲۰۲۵ هدایت یونایتد را بر عهده داشت، شرایط ششکو متفاوت می‌شد. در دوره روبن آموریم، به نظر می‌رسید سبک بازی تیم چندان با ویژگی‌های مهاجم اسلوونیایی هماهنگ نیست و از نقاط قوت او به بهترین شکل استفاده نمی‌شد.

از مجموع ۱۱ گل ششکو در لیگ برتر، هفت گل پس از حضور کریک روی نیمکت منچستریونایتد به ثمر رسید. البته مهاجم ۲۲ ساله در این دوره بیشتر به‌عنوان یک بازیکن تعویضی تأثیرگذار مورد استفاده قرار گرفت. کریک به‌خوبی متوجه شد که ششکو در مواجهه با مدافعان خسته و فضاهای باز، خطرناک‌تر از زمانی است که مقابل دفاع‌های عمیق و فشرده قرار می‌گیرد. به همین دلیل، او از سرعت، قدرت بدنی و حرکات هوشمندانه این مهاجم برای ایجاد موقعیت در ضدحملات استفاده کرد.

چالش اصلی ششکو در فصل جدید این است که ثابت کند می‌تواند همین میزان تأثیرگذاری را در نقش یک بازیکن فیکس نیز داشته باشد. او باید غریزه طبیعی خود برای عقب آمدن را تا حدی کنترل کند و بیشتر در نزدیکی محوطه جریمه حریف حضور داشته باشد؛ جایی که قدرت شوت‌زنی و توانایی او در بازی هوایی می‌تواند بیشترین آسیب را به رقبا وارد کند.

از سوی دیگر، ششکو باید روی آمادگی جسمانی خود نیز کار کند تا بتواند در طول ۹۰ دقیقه، شدت لازم را در پرسینگ حفظ کند. اگر او بتواند این جنبه‌های بازی خود را ارتقا دهد، می‌توان انتظار داشت نسخه کامل‌تری از ششکو را ببینیم؛ بازیکنی که افزایش تعداد گل‌هایش می‌تواند به یونایتد در رقابت برای قهرمانی نیز کمک کند.

۷. ایگور تیاگو (برنتفورد)

برنتفورد طی سال‌های اخیر در پرورش و شکوفایی مهاجمان مستعد عملکرد فوق‌العاده‌ای داشته است. بازیکنانی مانند اولی واتکینز، نیل موپای و ایوان تونی در ورزشگاه ویتالیتی درخشیدند، اما ایگور تیاگو این ظرفیت را دارد که حتی از عملکرد آن‌ها نیز فراتر برود. نخستین فصل حضور این مهاجم برزیلی در برنتفورد به دلیل یک مصدومیت جدی با مشکل مواجه شد، اما او در فصل گذشته با آمادگی و اعتمادبه‌نفس بیشتری بازگشت و خیلی زود به یکی از خطرناک‌ترین مهاجمان لیگ برتر تبدیل شد.

تیاگو در ۱۳ بازی نخست برنتفورد در لیگ برتر، ۱۱ گل به ثمر رساند؛ آماری فوق‌العاده که یک دبل مقابل منچستریونایتد نیز در میان آن‌ها دیده می‌شد. هرچند روند گلزنی او پس از آغاز سال جدید میلادی کمی افت کرد، اما همچنان تهدیدی دائمی برای خط دفاعی رقبا بود و در برخی مسابقات عملاً مهارناشدنی به نظر می‌رسید. اورتون نمونه خوبی از این موضوع است؛ چرا که تیاگو در دیدار مقابل این تیم در گودیسون پارک موفق شد هت‌تریک کند و بار دیگر توانایی خود در استفاده از موقعیت‌های گلزنی را به نمایش بگذارد.

درخشش باشگاهی این مهاجم در نهایت با دعوت کارلو آنچلوتی به تیم ملی برزیل برای جام جهانی همراه شد. تیاگو حالا امیدوار است در سال‌های آینده به یکی از مهره‌های ثابت سلسائو تبدیل شود و همین مسئله می‌تواند انگیزه او را برای ادامه روند درخشانش در برنتفورد افزایش دهد. انتظار می‌رود کیت اندروز نیز همچنان تیمش را بر محور این مهاجم قدرتمند ۲۵ ساله بنا کند. 

با این حال، یک نکته مهم درباره آمار گلزنی تیاگو وجود دارد: هشت گل از گل‌های او در فصل گذشته از روی نقطه پنالتی به ثمر رسید. بعید است او بتواند بار دیگر دقیقاً به همین تعداد پنالتی دست پیدا کند. بنابراین، برای تبدیل شدن به یکی از مدعیان جدی کفش طلا، تیاگو باید توانایی خود در شکار موقعیت‌های گلزنی در جریان بازی را بیش از پیش افزایش دهد.

۶. اولی واتکینز (استون ویلا)

ثبات اولی واتکینز در خط حمله استون ویلا طی سال‌های اخیر یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های این مهاجم انگلیسی بوده است. واتکینز در هر چهار فصل گذشته حداقل ۱۵ گل در لیگ برتر به ثمر رسانده و یکی از مهم‌ترین عوامل تبدیل شدن استون ویلا به یکی از تیم‌های ثابت جمع مدعیان کسب سهمیه اروپایی تحت هدایت اونای امری بوده است.

او علاوه بر کیفیت فنی، از نظر ذهنی و بدنی نیز بازیکنی بسیار مقاوم محسوب می‌شود. واتکینز فصل گذشته در ۱۳ بازی ابتدایی لیگ تنها یک گل به ثمر رساند، اما خیلی زود شرایط را تغییر داد و در ۱۰ بازی بعدی هفت گل زد. روند فوق‌العاده او در پایان فصل نیز ادامه پیدا کرد و در هشت مسابقه پایانی، هشت بار دروازه حریفان را باز کرد. آمار گلزنی واتکینز ممکن است در مقاطع مختلف فصل دچار نوسان شود، اما میزان تلاش، دوندگی و تعهد او هیچ‌گاه کاهش پیدا نمی‌کند و همین ویژگی در نهایت باعث می‌شود پاداش عملکردش را دریافت کند.

همین ثبات و ویژگی‌های فنی باعث شده منچستریونایتد نیز در بازار نقل‌وانتقالات به جذب او علاقه‌مند باشد. واتکینز همچنین جایگاه مهمی در تیم ملی انگلیس دارد و توماس توخل او را در مسیر یافتن جانشین مناسب برای هری کین، بالاتر از مهاجمانی مانند ایوان تونی و دنی ولبک قرار داده است. واتکینز تاکنون در رقابت برای کفش طلای لیگ برتر نتوانسته جایگاهی بهتر از رتبه چهارم به دست آورد، اما فصل ۲۷-۲۰۲۶ می‌تواند فرصت مناسبی برای نزدیک‌تر شدن او به این عنوان باشد. پس از جدایی مورگان راجرز، انتظار می‌رود بخش بیشتری از بار گلزنی استون ویلا بر دوش واتکینز قرار بگیرد. اگر این مهاجم بتواند روند گلزنی خود را حفظ کند، می‌تواند یکی از مدعیان جدی‌تر کسب کفش طلا در فصل پیش‌رو باشد.

۵. ویکتور یوکرس (آرسنال)

ویکتور یوکرس هنوز نتوانسته در پیراهن آرسنال به سطحی برسد که از او انتظار می‌رود؛ هرچند دلیل اصلی این مسئله را باید در انتظارات فوق‌العاده بالایی جست‌وجو کرد که پس از فصل درخشان او با اسپورتینگ لیسبون شکل گرفت. مهاجم سوئدی در آخرین فصل حضورش در اسپورتینگ ۵۳ گل به ثمر رساند و با تکیه بر همین آمار خیره‌کننده، نقش مهمی در قهرمانی این تیم در لیگ و جام حذفی و همچنین صعود به مرحله پلی‌ آف حذفی لیگ قهرمانان اروپا داشت.

با این حال، در ماه‌های ابتدایی حضور یوکرس در ورزشگاه امارات، به نظر می‌رسید سبک بازی او چندان با ساختار تیم میکل آرتتا هماهنگ نیست. او برای تأثیرگذاری در جریان بازی و مشارکت در بازی‌سازی تیم با مشکلاتی مواجه بود و حتی درباره توانایی‌های فیزیکی‌اش نیز تردیدهایی مطرح شد. با این حال، یوکرس یک ویژگی انکارناپذیر دارد: او بازیکنی سرسخت و تسلیم‌ناپذیر است.

هرچه آرسنال به هفته‌های پایانی فصل و رقابت برای قهرمانی لیگ برتر و حضور در فینال لیگ قهرمانان نزدیک‌تر شد، یوکرس نیز به مهاجمی مؤثرتر در جریان بازی تبدیل شد و بار دیگر غریزه تمام‌کنندگی خود را به نمایش گذاشت. او فصل را با ۲۱ گل در تمامی رقابت‌ها به پایان رساند که ۱۴ گل آن در لیگ برتر به ثمر رسید؛ آماری که نشان می‌دهد مهاجم سوئدی در موفقیت توپچی‌ها نقش مهمی داشته است.

این عملکرد برای خاموش کردن صدای بسیاری از منتقدان او کافی بود، اما یوکرس در فصل جدید باید یک گام دیگر به جلو بردارد. با توجه به اینکه کای هاورتس اکنون از مشکلات مصدومیت فاصله گرفته، رقابت برای حضور در ترکیب اصلی آرسنال جدی‌تر خواهد شد. یوکرس برای حفظ جایگاه خود باید در زمینه تمام‌کنندگی و بازی پشت به دروازه پیشرفت کند. پس از یک فصل نخست دشوار و دوره‌ای برای سازگاری با فوتبال آرسنال، انتظار می‌رود او بتواند به یکی از مدعیان جدی کسب کفش طلا تبدیل شود.

۴. کول پالمر (چلسی)

یک سال پیش، تصور اینکه کول پالمر از فهرست تیم ملی انگلیس برای جام جهانی کنار گذاشته شود، تقریباً غیرممکن به نظر می‌رسید. با این حال، چنین اتفاقی رخ داد و با توجه به افت محسوس تأثیرگذاری او در چلسی، اعتراض به این تصمیم چندان آسان نبود. البته باید در نظر داشت که پالمر فصل ۲۵-۲۰۲۴ را در شرایطی طاقت‌فرسا و پس از انجام ۵۲ بازی پشت سر گذاشت؛ فصلی که در نهایت با قهرمانی چلسی در جام جهانی باشگاه‌ها به پایان رسید.

این فشار در ابتدای فصل بعد نیز گریبان او را گرفت. پالمر در پایان ماه اوت به دلیل مصدومیت کشاله ران خانه‌نشین شد و تا اواسط دسامبر نتوانست به آمادگی کامل بازگردد. اوضاع چلسی در ادامه فصل نیز چندان مساعد نبود و بی‌ثباتی روی نیمکت به مشکلات تیم اضافه شد. انزو مارسکا جای خود را به لیام روسنیر داد و او نیز تنها پس از ۲۳ بازی برکنار شد. کالوم مک‌ فارلین نیز تا ماه می هدایت موقت تیم را بر عهده گرفت. پالمر در چنین شرایطی تنها ۶ گل در لیگ برتر به ثمر رساند و در بسیاری از مسابقات، آن بازیکن تعیین‌کننده همیشگی نبود.

با این حال، در ماه فوریه دوره‌ای شکل گرفت که بار دیگر نبوغ پالمر را به نمایش گذاشت. او در دیدار خارج از خانه مقابل وولورهمپتون هت‌تریک کرد و سپس در تساوی ۲-۲ برابر لیدز یک گل زد و یک پاس گل داد؛ عملکردی که بار دیگر خونسردی، کیفیت تکنیکی و توانایی فوق‌العاده او در تصمیم‌گیری در یک‌سوم نهایی زمین را به رخ کشید. پالمری که در نخستین فصل کامل حضورش در چلسی ۲۲ گل در لیگ برتر به ثمر رساند، همچنان در وجود او حضور دارد و برای بازگشت به همان سطح، بیش از هر چیز به ثبات در اطراف خود نیاز دارد. حضور راجرز از استون ویلا و هدایت ژابی آلونسو می‌تواند شرایط مناسب‌تری برای او ایجاد کند. اگر اوضاع در چلسی مطابق انتظار پیش برود، بازگشت پالمر به جمع مدعیان اصلی جدول گلزنان چندان دور از ذهن نخواهد بود.

۳. الکساندر ایساک (لیورپول)

۱۱ ماه گذشته برای الکساندر ایساک بسیار دشوار بوده است. مهاجم سوئدی در سپتامبر ۲۰۲۵ با انتقالی ۱۲۵ میلیون پوندی از نیوکاسل به لیورپول رفت و به گران‌ترین بازیکن تاریخ لیگ برتر تبدیل شد، اما مصدومیت‌های متعدد مانع از آن شد که بتواند ارزش واقعی خود را در آنفیلد نشان دهد.

ایساک به دلیل شکستگی نازک‌ نی و مشکلات مختلف عضلانی، در مجموع ۳۳ بازی باشگاهی و ملی را از دست داد و نتوانست ریتم مناسبی پیدا کند. او در فصل گذشته تنها ۲۲ بار برای لیورپول به میدان رفت که فقط ۱۳ بازی را از ابتدا آغاز کرد و حاصل کارش نیز چهار گل و یک پاس گل بود؛ آماری که با انتظارات شکل‌گرفته پس از انتقال گران‌قیمتش فاصله زیادی داشت. در همین مدت، هوگو اکیتیکه درخشش بیشتری داشت و با ۱۷ گل، جایگاه مهاجم شماره ۹ را از آن خود کرد. با این حال، مهاجم فرانسوی در ماه آوریل با پارگی تاندون آشیل مواجه شد و انتظار نمی‌رود تا سال جدید میلادی به میادین بازگردد. این شرایط فرصتی بزرگ برای ایساک ایجاد کرده تا سرانجام توانایی‌های واقعی خود را در لیورپول به نمایش بگذارد.

تردیدی درباره کیفیت فنی او وجود ندارد. ایساک در دو فصل پایانی حضورش در نیوکاسل ۴۴ گل در لیگ برتر به ثمر رساند و بارها ثابت کرد که از توانایی لازم برای تبدیل شدن به یکی از بهترین مهاجمان لیگ برخوردار است. اکنون مسئله اصلی این است که آیا او می‌تواند از نظر ذهنی و بدنی خود را با فشار بازی در یکی از بزرگ‌ترین باشگاه‌های جهان وفق دهد یا خیر. اگر ایساک بتواند از مصدومیت‌های بیشتر دور بماند، انتظار می‌رود بار دیگر به روند گلزنی منظم خود بازگردد. 

او در ۲۶ سالگی هنوز در بهترین سال‌های دوران حرفه‌ای خود قرار دارد و کیفیت لازم برای بازگشت به اوج را در اختیار دارد. سبک بازی تیم تحت هدایت آندونی ایرائولا نیز می‌تواند برای ویژگی‌های ایساک مناسب باشد و در صورت قرار گرفتن شرایط در مسیر درست، مهاجم سوئدی این فرصت را خواهد داشت تا بار دیگر درخشش خود را در خط حمله به نمایش بگذارد.

۲. ارلینگ هالند (منچسترسیتی)

ارلینگ هالند را می‌توان یک پدیده کم‌نظیر در فوتبال مدرن دانست. کافی است به یک آمار خیره‌کننده نگاه کنیم: او در تنها ۱۳۲ بازی، ۱۱۲ گل در لیگ برتر به ثمر رسانده است. مهاجم منچسترسیتی از ترکیبی کم‌نظیر از قدرت بدنی، سرعت، جای‌گیری و شم گلزنی برخوردار است. فیزیک فوق‌العاده او به هالند اجازه می‌دهد مدافعان را کنار بزند و هنگامی که در موقعیت شوت‌زنی قرار می‌گیرد، خونسردی کم‌نظیری دارد. 

نکته قابل توجه این است که او در فصل گذشته مشارکت بیشتری نیز در بازی‌سازی سیتی داشت و با ادامه پیشرفت جنبه‌های فنی بازی‌اش، انتظار می‌رود تأثیرگذاری او حتی بیشتر شود. با این حال، یکی از پرسش‌های مهم فصل جدید، تأثیر جدایی پپ گواردیولا بر عملکرد هالند خواهد بود. سرمربی کاتالان طی سال‌های حضورش در ورزشگاه اتحاد، مجموعه‌ای از افتخارات را برای سیتی به ارمغان آورد و نقش مهمی در تبدیل هالند به یکی از مرگبارترین تمام‌کننده فوتبال جهان داشت.

مارسکا نیز از مربیان باهوش و تاکتیکی محسوب می‌شود و در دوران حضورش به عنوان دستیار در منچسترسیتی، فرصت یادگیری مستقیم از گواردیولا را داشت. با این حال، هنوز مشخص نیست که آیا او می‌تواند همان رابطه نزدیک و مؤثری را با هالند ایجاد کند که گواردیولا طی سال‌های اخیر ساخته بود و مهاجم نروژی را در بالاترین سطح نگه دارد.

با وجود تمام این ابهامات، بعید است هالند برای مدت طولانی از کاری که بهتر از هر چیز دیگری انجام می‌دهد، یعنی گلزنی دور بماند. پس از نمایش درخشان او در جام جهانی با تیم ملی نروژ، مهاجم سیتی بار دیگر یکی از اصلی‌ترین مدعیان کسب کفش طلا خواهد بود. اگر او چهارمین کفش طلای خود را تنها در پنجمین فصل حضورش در لیگ برتر به دست آورد، چندان جای تعجب نخواهد داشت؛ چرا که هالند همچنان یکی از ترسناک‌ترین شماره ۹ های فوتبال جهان است.

۱. ژائو پدرو (چلسی)

با این حال، بازیکنی وجود دارد که شاید بیش از هر مدعی دیگری انگیزه داشته باشد تا در پایان فصل بالاتر از هالند قرار بگیرد: ژوائو پدرو. مهاجم برزیلی حتی فرصت حضور در جام جهانی را نیز پیدا نکرد؛ کارلو آنچلوتی او را از فهرست تیم ملی برزیل کنار گذاشت و تصمیم گرفت در خط حمله از نیمار ۳۴ ساله نیز استفاده کند. حذف برزیل در مرحله یک‌هشتم نهایی، باعث شد این تصمیم بیش از پیش زیر سؤال برود.

در میان یک فصل بسیار ضعیف برای چلسی، پدرو یکی از معدود نقاط روشن تیم بود. او پس از انتقال ۵۰ میلیون پوندی از برایتون، ۱۴ گل در لیگ برتر به ثمر رساند و چهار پاس گل نیز ثبت کرد. این مهاجم ۲۴ ساله در شرایطی که بسیاری از بازیکنان اطرافش تمرکز خود را از دست داده بودند، خونسردی خود را حفظ کرد و بارها با استفاده از فرصت‌های اندک، برای چلسی گل ساخت.

یکی از ویژگی‌های مهم پدرو، توانایی او در مشارکت در جریان بازی است. او صرفاً منتظر رسیدن توپ در محوطه جریمه نمی‌ماند و هر زمان که لازم باشد، عقب می‌آید تا در ساخت حملات و ارتباط میان خطوط نقش داشته باشد. اکنون شرایط می‌تواند برای او بهتر از گذشته شود. با حضور راجرز و پالمر در پشت سر او، پدرو می‌تواند انتظار دریافت توپ‌های بیشتری در مناطق خطرناک را داشته باشد. مهاجم برزیلی از آن دسته بازیکنانی است که به محض افزایش تعداد موقعیت‌ها، توانایی تبدیل آن‌ها به گل را دارد. نبود فوتبال اروپایی نیز می‌تواند به نفع چلسی تمام شود و برنامه بازی‌های سبک‌تری را در اختیار تیم قرار دهد. اگر پدرو بتواند همین روند را ادامه دهد و از حمایت بیشتری از سوی هم‌تیمی‌هایش برخوردار شود، کسب کفش طلای لیگ برتر دیگر یک رؤیای دور از دسترس نخواهد بود.