طاهره صبوری ، متولد دی‌ماه از نیمه‌ی اول دهه‌ی هفتاد در شهر قم متولد شد. هنرمندی است که واژه و صدا را در هم آمیخته است. از نوجوانی دل‌بسته‌ی شعر و نثر عاشقانه و عارفانه بود و نوشتن برای او نه سرگرمی، که راهی برای نفس کشیدن با احساسات و بیان عمق درونی شد. آغاز دکلمه‌خوانی او، پس از فوت مادربزرگش رقم خورد؛ مادربزرگی که تکیه‌گاه عاطفی و بخشی از آرامش روحی او بود. این فقدان، نقطه‌ی آغازی شد برای تبدیل اندوه، دلتنگی و عشق به کلمات و صدا؛ دکلمه زبان صادقانه‌ی بیان روح او شد و اولین پرتوهای هنری‌اش از همین دل سوخته تابید. طاهره آثار خود را خود می‌نویسد و با صدای خودش اجرا می‌کند؛ متنی که هر بار خوانده می‌شود، حامل خلوص و صداقت اوست. در کنار آثار احساسی، او طنزنویسی نیز می‌کند و نگاه متفاوتش به زندگی گاه با طنز و نقد اجتماعی جلوه می‌کند. دارای مدرک کارشناسی ریاضی محض است؛ آمیزه‌ای نادر از منطق و احساس که بازتاب آن را می‌توان در نگاه دقیق و ساختارمند، اما در عین حال شاعرانه و عاطفی آثارش مشاهده کرد. او دلبسته‌ی استان مازندران و شهر قائم‌شهر است؛ جایی که خاطرات کودکی، ریشه‌های عاطفی و لحظات شیرین زندگی‌اش با مادربزرگش در آن جاری است. نخستین آلبوم دکلمه‌ی او، «سراب نگاه»، در مرداد ۱۴۰۰ منتشر شد؛ هفت قطعه پر از حس و اندیشه، شامل (سراب نگاه، خوب نباش، قهوه سرد، صدای رفتن، بی‌نهایت، اعتراف می‌کنم، خونِ عشق)، که به او اجازه داد نامش را در دنیای دکلمه ثبت کند و مخاطبان با دل‌های باز به شنیدن آثارش بنشینند. پس از آن، دکلمه‌ی عاشقانه‌ی «وصل» با حال و هوای پاییزی و حس جدایی منتشر شد و پس از مدتی سکوت، دکلمه‌ی «بوسه» شکل گرفت؛ اثری که بیشترین واکنش را در میان آثار او دریافت کرد. دکلمه‌ی «رویا»، جایگاهی ویژه دارد؛ اثری که طاهره آنرا در روزهایی نوشت و خواند که عاشق شده بود؛ او رویا را با اشک نوشت و با همان اشک خواند. پس از آن، دکلمه‌ی «عشق» منتشر شد که در حال حاضر، جدیدترین اثر اوست. تاکنون ۱۱ دکلمه از او منتشر شده؛ که ۷ دکلمه در قالب آلبوم «سراب نگاه» و ۴ اثر به صورت تک‌منتشر. طاهره صبوری هنرمندی است که با دکلمه‌های خود، تجربه، احساس و نگاه شخصی‌اش را بی‌واسطه به دل مخاطب می‌رساند. هر واژه، هر سکوت و هر نفس در آثار او، حکایتی از زندگی، عشق و سوگ است؛ مسیری آرام، صادقانه و پر از حس و رنگ که بی‌تردید دکلمه‌ها و آثار تازه‌تر او در آینده، دل‌ها را به لرزه خواهد آورد. و اگر از او بپرسید طاهره صبوری کیست؟ با لبخندی شاعرانه و قلبی آگاه، پاسخ می‌دهد: «عاشقِ علی» گویی هر واژه‌اش، هر دکلمه‌اش، هر نگاهی که بر کلمات می‌گذارد، از همین عشق جاری شده است؛ عشقی که هم عاشقانه و هم عارفانه، ریشه در جان او دارد. صفحه‌ی رسمی او در اینستاگرام و تلگرام با آیدی delkub (دلکوب) فعال است و آثارش از این طریق با مخاطبان به اشتراک گذاشته می‌شود.