طرفداری | استون ویلا فصل گذشته بهترین روزهای خود را از زمان قهرمانی در جام باشگاههای اروپا در سال ۱۹۸۲ تجربه کرد. این تیم با قهرمانی در لیگ اروپا دومین جام اروپایی تاریخ خود را به دست آورد و حتی بدون این موفقیت نیز با قرار گرفتن در رتبه چهارم لیگ برتر، سهمیه لیگ قهرمانان اروپا را کسب میکرد.
با این حال اگر سراغ شروع فصل قبل برای شاگردان اونای امری برویم، ماجرا چندان امیدوارکننده نبود و آنها در پنج بازی نخست لیگ حتی یک پیروزی هم به دست نیاورده بودند. حوالی کریسمس شرایط کاملاً تغییر کرد و برای مدتی به نظر میرسید استون ویلا حتی میتواند مدعی قهرمانی لیگ برتر باشد. بعد از چنین فصلی، سؤال همیشگی این است: قدم بعدی چیست؟
پاسخ این سؤال حالا نسبت به روزهای سرخوشی پس از فینال لیگ اروپا در ماه می، چندان روشن نیست. حتی تا چند هفته قبل میشد پرسید که آیا فصل گذشته فقط یک جرقه بود؟ آیا سقف جاهطلبیهای باشگاه همین موفقیت بوده یا اینکه ظرفیت بیشتری برای پیشرفت وجود دارد؟ برای هر تیمی، بهخصوص تیمی که هنوز با موفقیتهای بزرگ چندان خو نگرفته، این خطر وجود دارد که به دستاوردهایش قانع شود و بیش از اندازه به بازیکنانی وفادار بماند که جامها را برایش به ارمغان آوردهاند.
استون ویلا اما تصمیم گرفته روی موفقیت فصل گذشته متوقف نشود.
سه بازیکن کلیدی این تیم، یعنی مورگان راجرز، یوری تیلمانس و ازری کونسا، از باشگاه جدا شدهاند. به نظر میرسد امیلیانو مارتینز نیز در مسیر خروج قرار دارد و احتمال جدایی اولی واتکینز هم وجود دارد (مترجم: هر دو بازیکن از باشگاه جدا شدند). با این حال، نمیتوان این اتفاق را یک حراج گسترده یا تلاش باشگاه برای پولسازی پیش از پایان فرصت دانست. البته احتمالاً همهچیز هم دقیقاً مطابق برنامه اولیه پیش نرفته است.
این خروج گسترده، پذیرش این واقعیت است که برخی بازیکنان آماده ترک باشگاه و رفتن به مرحله بعدی دوران حرفهای خود هستند و تلاش برای به دست آوردن بیشترین درآمد ممکن از فروش آنها و استفاده از این منابع برای جوانسازی ترکیب. مشکل اینجاست که شاید تغییرات با سرعتی سرسامآور در حال رخ دادن باشند.
تغییرات فقط به بازیکنان محدود نشده است. دو فیزیوتراپیست و رئیس کادر پزشکی استون ویلا راهی آرسنال شدهاند. جیمی آریاس گالان، دستیار فنی تیم، نیز باشگاه را ترک کرده و مربی توسعه فردی، رودری، به کومو پیوسته است. مهمتر از همه، پاکو آیستاران، دستیار اونای امری، جدا شده و آستین مکفی، مربی ضربات ایستگاهی نیز راهی چلسی شده است.
تغییر در کادر فنی و اجرایی برای هر باشگاهی اتفاقی معمول است و ارزیابی تأثیر واقعی این جداییها برای افراد خارج از مجموعه دشوار خواهد بود؛ با این حال، مجموع این خروجها به احساس بیثباتی و تغییرات گسترده در استون ویلا دامن زده است.
چرا فروش بازیکنان اصلی منطقی است؟
با وجود این، برای تغییرات در ترکیب استون ویلا منطق قابلقبولی وجود دارد. مورگان راجرز ۲۴ ساله است و دو فصل و نیم در این باشگاه حضور داشت. او در هر یک از دو فصل گذشته در تمام رقابتها ۱۴ گل به ثمر رساند؛ گلهایی که بسیاری از آنها تماشایی بودند. راجرز گل سوم استون ویلا در فینال لیگ اروپا را هم به ثمر رساند و هواداران این تیم بدون تردید با خاطرهای بسیار خوب از او یاد خواهند کرد. با این حال، این بازیکن تصمیم گرفت برای دستمزد بالاتر و فرصتهای به زعم خودش بهتر راهی چلسی شود؛ تصمیمی که البته میتواند برای او ریسکی باشد.
وقتی یک بازیکن از نظر ذهنی تصمیم خود را برای جدایی گرفته باشد، معمولاً تلاش برای جلوگیری از این انتقال فایده چندانی ندارد. وضعیت الکساندر ایساک در نیوکاسل نمونهای است که نشان میدهد نگه داشتن بازیکنی که دیگر تمایلی به ماندن ندارد، به نفع هیچکس نیست. در چنین شرایطی، دریافت مبلغ انتقال و سرمایهگذاری دوباره آن روی ترکیب منطقیتر به نظر میرسد.
راجرز در ژانویه ۲۰۲۴ با مبلغ ۱۵ میلیون پوند از میدلزبرو به استون ویلا پیوست. بنابراین دریافت ۱۱۷ میلیون پوند از چلسی، حتی با در نظر گرفتن ۲۰ درصد سهمی که باید به میدلزبرو پرداخت شود، همچنان یک معامله بسیار خوب برای ویلا محسوب میشود.
کونسا ۲۸ ساله است و هنوز دو سال از قراردادش باقی مانده بود، اما مبلغ ۵۱ میلیون پوند برای فروش او رقم قابل قبولی به نظر میرسد. در مورد تیلمانس نیز شرایط متفاوت بود؛ منچستریونایتد بند فسخ ۳۵ میلیون پوندی قرارداد او را فعال کرد و استون ویلا عملاً کاری برای جلوگیری از این انتقال نمیتوانست انجام دهد. با این حال، ویلا میتواند از این بابت خود را دلداری دهد که تیلمانس ۲۹ ساله را در تابستان ۲۰۲۳ به صورت آزاد به خدمت گرفته بود و حالا پیش از آغاز روند احتمالی افت او، این بازیکن را با مبلغی منطقی فروخته است.
هیچ باشگاهی از دست دادن بازیکنان سطح بالا لذت نمیبرد، اما خرید و فروش بازیکن بخش اجتنابناپذیر توسعه یک ترکیب است. ضمن اینکه دلایل زیادی وجود دارد که هواداران استون ویلا نسبت به خریدهای جدید باشگاه هیجانزده باشند.
یوهان مانزامبی، هافبک هجومی جوان و بسیار مستعدی است. زیون سوزوکی نیز یکی از استعدادهای آیندهدار فوتبال جهان شناخته شده است. ژائو گومز تاکنون نشانههایی از جنگندگی و انرژیای که میتواند به خط میانی اضافه کند نشان داده و ماتئو روگری نیز احتمالاً نسبت به لوکاس دینیه در سمت چپ خط دفاعی ارتقای قابل توجهی خواهد بود. الکساندرو گارناچو نیز به صورت قرضی به استون ویلا آمده و پتانسیل بالایی دارد. این وینگر آرژانتینی بدون تردید از استعداد لازم برخوردار است؛ مسئله اصلی این است که آیا میتواند این استعداد را به شکلی باثبات و مستمر به نمایش بگذارد یا نه. آرون ون بیساکا هم به عنوان گزینهای قابل اتکا برای پوشش سمت راست خط دفاعی، پس از سقوط وستهم به ویلا پیوسته است.
تمام این اتفاقات در شرایطی رخ داده که استون ویلا تاکنون حدود ۱۶۰ میلیون پوند سود خالص از نقلوانتقالات داشته و در صورت جدایی واتکینز، مبلغ بیشتری نیز به این رقم اضافه خواهد شد (مترجم: 50 میلیون پوند بابت واتکینز و هفت میلیون پوند بابت مارتینز).
خریدهای بیشتری نیز در راه هستند. استون ویلا به یک مدافع برای پر کردن جای خالی کونسا نیاز دارد. نیکولاس جکسون، مهاجم چلسی، گزینهای طبیعی برای جانشینی واتکینز به نظر میرسد؛ بهخصوص با توجه به توانایی او در استفاده از فضای پشت سر مدافعان حریف. یک هافبک میانی دیگر نیز برای استون ویلا ضروری به نظر میرسد؛ بهخصوص پس از آنکه آمادو اونانا در جریان جام جهانی دچار پارگی رباط صلیبی شد. در چنین شرایطی، استون ویلا ممکن است در طول تابستان هفت یا هشت بازیکن مهم جدید به خدمت بگیرد. این تعداد تغییر برای یک تیم بسیار زیاد است. هماهنگ شدن خریدهای جدید با روشهای کاری امری همیشه ساده نبوده است. سرمربی اسپانیایی نیز تلاش کرده انتظارات را پایین نگه دارد و گفته است «شش یا هفت مدعی» وجود دارند که در این فصل از استون ویلا شرایط بهتری دارند.
سرمربیان معمولاً تلاش میکنند فشار و انتظارات را از روی تیم خود بردارند و با توجه به حجم تغییرات استون ویلا، موضع امری قابل درک است. حتی ممکن است ارزیابی او کاملاً درست باشد. با این حال، واقعیت این است که بسیاری از تیمهای لیگ برتر نیز در این فصل تغییرات گستردهای داشتهاند و استون ویلا دستکم یک امتیاز مهم در اختیار دارد: همان سرمربی فصل گذشته همچنان روی نیمکت این تیم حضور دارد.
امری ۲.۰؛ آغاز دورهای تازه در ویلا؟
حتی ممکن است این تغییرات مرحلهای ضروری در مسیر توسعه باشگاه باشند؛ مرحلهای برای جوانسازی ترکیب، ایجاد سرمایههای جدید و آماده شدن برای حملهای دوباره به بالاترین افتخاراتِ فوتبال انگلیس و اروپا. از سوی دیگر، تغییر قوانین مالی نیز میتواند به سود استون ویلا باشد. انتقال از قوانین «سودآوری و پایداری مالی» به سیستم «نسبت هزینههای ترکیب» شرایط متفاوتی برای باشگاه ایجاد خواهد کرد. با این حال، در یک دنیای ایدئال، استون ویلا ترجیح میداد راجرز، کونسا و تیلمانس را در یک تابستان از دست ندهد. انجام این حجم از تغییرات به صورت همزمان، ریسک بسیار بزرگی است.
اگر استون ویلا پس از موفقیت فصل گذشته، صرفاً به خاطرات آن فصل دل خوش میکرد و تغییری در ترکیب ایجاد نمیکرد، احتمالاً دیر یا زود با روند نزولی مواجه میشد. حالا یک دوره در حال پایان یافتن و دورهای تازه در حال آغاز است. ممکن است این پروژه جواب ندهد و تغییرات بیش از اندازه، هماهنگی تیم را دشوار کند. اما در سوی دیگر، نسخه ۲.۰ اونای امری میتواند به مرور زمان حتی از نسخه نخست او در استون ویلا نیز بهتر شود. سؤال اصلی این است که آیا این بازسازی پرریسک میتواند ویلا را دوباره به جمع مدعیان اصلی فوتبال انگلیس و اروپا برگرداند؟