شروع کار ژابی آلونسو روی نیمکت چلسی مطابق انتظارات پیش نرفته و سرمربی اسپانیایی حالا در تعطیلات ملی فرصت دارد تا راهحلهایی برای برطرف کردن مشکلات تیمش پیدا کند. شکست مقابل برنتفورد، آن هم پس از عملکردی نهچندان مطمئن در هفتههای ابتدایی فصل، باعث شده پرسشهای زیادی درباره وضعیت آبیها مطرح شود.
به گزارش اتلتیک و به قلم سیمون جانسون، چلسی با وجود شروع امیدوارکننده و پیروزی برابر برایتون و فولام، در پنج بازی ابتدایی لیگ برتر تنها ۷ امتیاز کسب کرده است. مهمترین نگرانی آلونسو، مشکلات دفاعی تیمی است که تاکنون بیشترین گل خورده را در لیگ داشته است.
بحران در خط دفاعی؛ مهمترین دغدغه آلونسو
چلسی در پنج بازی نخست لیگ برتر ۱۲ گل دریافت کرده و هنوز نتوانسته حتی یک کلینشیت ثبت کند. آلونسو تاکنون سیستمهای مختلفی را امتحان کرده؛ از دفاع سه نفره تا خط دفاع چهار نفره، اما تغییرات هنوز نتیجه مطلوبی نداشته است.
مشکل اصلی چلسی زمانی بیشتر به چشم میآید که حریفان مالکیت توپ را به این تیم میدهند و منتظر اشتباهات خط دفاعی میمانند. آبیها در دو پیروزی ابتدایی فصل تنها ۳۲.۴ درصد مالکیت توپ داشتند، اما با افزایش این عدد به ۴۷.۴ درصد در بازیهای بعدی، نتوانستند نتایج بهتری کسب کنند.
مشکل اصلی چلسی زمانی بیشتر مشخص میشود که حریفان اجازه مالکیت توپ به این تیم میدهند اما منتظر اشتباهات خط دفاعی میمانند. آبیها در دو پیروزی ابتدایی فصل تنها ۳۲.۴ درصد مالکیت توپ داشتند، اما با افزایش مالکیت به ۴۷.۴ درصد در ادامه، نتایج بهتری نگرفتند.
کمبود مهره در خط میانی
یکی دیگر از مشکلات مهم چلسی، نبود تعادل در خط میانی است. جدایی انزو فرناندز و آندری سانتوس که درآمد قابل توجهی برای باشگاه به همراه داشت، در کنار انتقال قرضی داریو اسوگو، باعث شده آلونسو گزینههای کمتری در این بخش در اختیار داشته باشد.
مصدومیت مویسس کایسدو و جوردن هندرسون نیز این مشکل را تشدید کرده است. کایسدو که تاکنون تنها ۱۴ دقیقه در لیگ برتر بازی کرده، یکی از مهرههای کلیدی چلسی برای محافظت از خط دفاع محسوب میشود. غیبت او باعث شده حریفان راحتتر از خط میانی عبور کنند و به فضای جلوی مدافعان برسند.
آلونسو تا زمان باز شدن پنجره نقلوانتقالات ژانویه باید راهکاری برای حل این مشکل پیدا کند، هرچند بازگشت کایسدو میتواند بخش زیادی از کمبودهای چلسی در این منطقه را جبران کند.
وابستگی زیاد به ستارههای هجومی
یکی از معدود نکات مثبت چلسی، عملکرد خوب کول پالمر، مورگان راجرز و ژوائو پدرو بوده است. این سه بازیکن سهم زیادی در گلها و پاس گلهای تیم داشتهاند، اما وابستگی بیش از حد به آنها میتواند برای آبیها دردسرساز شود.
دیدار برابر برنتفورد این موضوع را بهخوبی نشان داد؛ ژوائو پدرو به دلیل مصدومیت غایب بود، راجرز نتوانست مانند بازیهای قبل تاثیرگذار باشد و پالمر نیز هرچه زمان مسابقه گذشت، از میزان اثرگذاریاش کاسته شد. در چنین شرایطی، چلسی برای خلق موقعیت و ایجاد خطر با مشکل روبهرو شد.
آلونسو باید راهی پیدا کند تا بازیکنان بیشتری در گلزنی و ساخت موقعیت نقش داشته باشند؛ چرا که حریفان نباید بتوانند تنها با متوقف کردن این سه ستاره، بخش مهمی از قدرت هجومی چلسی را از کار بیندازند.
تعویضها؛ تصمیمی که نیاز به تغییر دارد
یکی دیگر از انتقادها به آلونسو، زمانبندی تعویضهای اوست. استوائو ویلیان، یکی از استعدادهای مهم چلسی، در چهار بازی لیگ برتر بهعنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شده، اما هر بار در دقایق پایانی فرصت حضور پیدا کرده است.
این بازیکن مقابل فولام، آرسنال، هالسیتی و برنتفورد به ترتیب در دقایق ۸۳، ۸۱، ۸۶ و ۸۷ به میدان رفته؛ زمانی که فرصت زیادی برای تغییر روند مسابقه باقی نمانده است.
البته آلونسو در جام اتحادیه برابر لیدز نشان داد که میتواند با تصمیمهایش جریان بازی را تغییر دهد. چلسی در آن مسابقه با چهار تعویض در نیمه دوم، شکست یکنیمهای را به پیروزی ۶-۳ تبدیل کرد. حالا انتظار میرود سرمربی اسپانیایی همین جسارت را در بازیهای لیگ برتر هم زودتر به کار بگیرد.
ادامه مشکلات روی ضربات ایستگاهی
ضربات ایستگاهی هم به یکی از نقاط ضعف چلسی تبدیل شده است. گل برنتفورد از روی کرنر نشان داد آبیها همچنان در این بخش مشکل دارند؛ آنها تاکنون پنج گل از موقعیتهای مرده دریافت کردهاند و از این نظر در انتهای جدول لیگ برتر قرار دارند.
چلسی در تابستان آستین مکفی، مربی متخصص ضربات ایستگاهی، را از استون ویلا به خدمت گرفت تا این ضعف را برطرف کند، اما تاکنون نشانههای زیادی از پیشرفت در این زمینه دیده نشده است.
بازگشت مصدومان؛ بخشی از راهحل
بخشی از پاسخ مشکلات چلسی میتواند با بازگشت بازیکنان کلیدی پیدا شود. کایسدو، ژوائو پدرو، ریس جیمز و مارکو پالسترا میتوانند گزینههای بیشتری در اختیار آلونسو قرار دهند.
با این حال، سرمربی اسپانیایی باید در کنار انتظار برای بازگشت مصدومان، راهی برای بهتر کردن ساختار دفاعی، افزایش تعادل خط میانی و استفاده مؤثرتر از نیمکت پیدا کند؛ چرا که سه هفته تعطیلی مسابقات فرصت مناسبی برای بازنگری در برنامههای او خواهد بود.