تساوی ۲–۲ خیبر خرم‌آباد مقابل چادرملو اردکان، هرچند روی کاغذ یک امتیاز خارج از خانه به ارمغان آورد، اما زنگ خطری بی‌نهایت جدی برای کادر فنی و هواداران این تیم است. حبس شدن نماینده لرستان در زمین خودی در اکثر دقایق بازی، قطع کامل شریان‌های بازیسازی و اکتفا به خطاهای فردی حریف، هشداری صریح است:
این مدل بازی منفعلانه در برابر تیم‌های باکیفیت‌تر و مدعیان لیگ برتر، بی‌تردید به شکست‌های بسیار سنگینی منجر خواهد شد.
اما چرا تیم به این بن‌بست رسید؟
و آیا راه‌حل فوری برای خروج از آن وجود دارد؟
۱. خطای استراتژیک کمالوند؛ هشداری که شنیده نشد!
پیش از این، در تحلیل‌های گذشته اشاره کرده بودیم که مهرداد قنبری نباید در دبل‌پیوُت (پست شماره ۶/۸ تدافعی) به کار گرفته شود. پیشنهاد ما ساده بود: استقرار فردین یوسفی در دبل پیوت چپ و انتقال مهرداد قنبری به وینگر چپ، با حمایت دفاع چپ برای پوشش فضای خالی پشت او، تا بلوک دفاعی سمت چپ در غیاب امیرحسین فارسی دونده کارایی خود را از دست ندهد.
این جابجایی باعث می‌شدتا نبوغ تاکتیکی، کیفیت ضربات نهایی و ارسال های پای چپ ویرانگرش، در یک‌سوم دفاعی حریف به کار گرفته شود، بدون اینکه ناچار به تحلیل بردن توان بدنی‌اش در درگیری‌های مرکز زمین باشد.
اما رویکرد کمالوند اصرار بر «بازیسازی از عقب» (Deep-Lying Playmaking) توسط قنبری بود.
در لیگ فرسایشی و فیزیکی ایران، گماردن بازیکنی بالای ۳۰ سال در قلب پست شماره ۶ یعنی تحمیل نبردهای تن‌به‌تن بی‌پایان، استارت‌های پوششی و تکل‌های سنگین. نتیجه این بارگذاری نامتعارف، همان فاجعه‌ای شد که از آن بیم داشتیم: مصدومیت سنگین پارگی رباط صلیبی (ACL) و خروج مهرداد قنبری از ترکیب تیم تا پایان فصل.
فاجعه، تنها از دست رفتن یک بازیکن نبود؛ با وقوع این مصدومیت، مغز متفکر و شاهرگ خلاقیت خیبر قطع شد و در اولین آزمون بدون قنبری، خیبر در اردکان عملاً در باکس دفاعی خود اسیر ماند.
سه ضربه به سمت دروازه حریف در ۹۰ دقیقه، آن هم در حالیکه یکی از آنها که اتفاقاً به گل هم منجر شد، با اشتباه محرز خط دفاعی در دادن پاس رو به عقب به امیرحسین فارسی وینگر جوان و زحمتکش خیبر بدست آمد، شرایط فاجعه بار خیبر در فاز هجومی را روایت می‌کند
راه برون رفت از بحران غیبت طولانی مغز متفکر تیم (قنبری):
بن‌بست امیرحسین فارسی در جناح چپ (که قبلاً هم به آن اشاره کرده بودیم) و فرمول طلاییِ «قرار گرفتن حسین شنانی در وینگر چپ»
در اسکواد فعلی، حضور امیرحسین فارسی در وینگر چپ تیم را کاملاً تک‌بعدی کرده است؛ او بازیکنی جوان و زحمتکش است که با دوندگی بی‌امان خود بخش زیادی از بار تدافعی جناح چپ را به دوش می‌کشد، اما بعلت خاصیت بازی خطی و طولی، فاقد توانایی ورود به عرض، طراحی در فضاهای فشرده و در نهایت گره گشایی در فاز هجومی است.
اگر خیبر بخواهد خلاقیت از دست‌رفته به خاطر غیبت قنبری را ترمیم کند، در دسترس‌ترین و استانداردترین نسخه تاکتیکی، گماردن حسین شنانی در پست وینگر چپ معکوس (Inverted Winger) است. با راست‌پا بودن وینگر چپِ، پا به توپی که عرض را خیلی خوب می شناسد، سبک بازی خیبر در فاز تهاجمی کاملاً دگرگون، به زمین نزدیکتر، و مستعد اجرای تیکی تاکا خواهد شد!
هندسه حملات جدید خیبر با استقرار شنانی در چپ:
حضور شنانی در کانال چپ، زنجیره‌ای از راه‌حل‌های تهاجمی مدرن و متنوع را برای تیم کمالوند فعال می‌کند:
1. مثلث‌سازی و یک‌ودوهای سریع با حمید حاجی‌آقایی:
شنانی با حرکت در عرض (از خط طولی به سمت زون ۱۴)، فضاسازی فوق‌العاده‌ای ایجاد می‌کند. با یک‌ودوهای سریع با حمید حاجی‌آقایی و بازی بدون توپ هوشمندانه حاجی‌آقایی با حرکت به سمت چپ (Decoy Run)، مدافع مستقیم او از مرکز به سمت فول بک راست منحرف می‌شود و این اتفاق شنانی را در بهترین زوایای شوت‌زنی پشت محوطه جریمه قرار می‌دهد.
2. ارسال پاس‌های عمقی (Through Balls) برای عیسی مرادی:
دید باز و پای راست تخصصی شنانی اجازه می‌دهد در عمق نیم‌فضا (Half-Space) جاگیری کند و با پاس‌های توی درِ دقیق به داخل باکس، عیسی مرادی را در موقعیت تک‌به‌تک و گلزنی قرار دهد؛ نقشی که مدت‌هاست مهاجمان خیبر در کمیت و حسرت آن هستند.
3. تغییر جناح ناگهانی (Switch Play) و راه‌انداختن علی خانزادی:
وقتی شنانی توپ را در چپ در اختیار داشته باشد، خط دفاع حریف به طور طبیعی به سمت او شیفت می‌کند. در این شرایط، توانایی شنانی در ارسال پاس‌های قطری بلند و دقیق، یا خانزادی را در جناح راست در فضایی باز و تک‌به‌تک با مدافع حریف صاحب توپ می‌کند یا او را در نقطه کور دفاع در موقعیت ضربه زدن به دروازه حریف قرار می‌دهد تا مستقیماً به دروازه شلیک کند.
4. تله‌گذاری در هجده‌قدم و گرفتن پنالتی:
ریتم تند یک‌ودوهای کوتاه و نفوذ شنانی به عمق مدافعان، در باکس متراکم حریفان خطای دستپاچگی ایجاد کرده و پتانسیل گرفتن پنالتی را به‌شدت بالا می‌برد.
5. راه‌اندازی فرشاد محمدی‌مهر برای ارسال‌های کشنده:
چرخش بازی به سمت راست با پاس‌های در عرض شنانی، فرصت اورلپ و ارسال‌های دقیقِ کات‌دار را برای فرشاد محمدی‌مهر فراهم می‌سازد تا از توانایی تخصصی خود در ارسال سانترهای موج دوم نهایت استفاده را ببرد.
کلام آخر
خیبر فرصتی برای سوگواریِ مصدومیت فاجعه بار کاپیتان قنبری ندارد. ادامه بازی با همان فرمول سنتی و خطی، یعنی پذیرش انفعال محض و شکست‌های پیاپی و احتمالاً سنگین برابر مدعیان. موضوعی که نه خوشایند مدیران باشگاه می‌باشد، نه دلخواه بازیکنان و کادر فنی
با توجه به بی همتا بودن مهرداد قنبری در فهرست بازیکنان خیبر و غیر قابل جایگزین بودن او، خیبر نیاز به یک شیفت تاکتیکی ناگزیر، اما شیرین با محوریت حسین شنانی دارد.
آوردن توپ به روی زمین، اتکا به پاس‌های کوتاه و سپردن کنترل و رهبری فاز تهاجمی تیم به حسین شنانی تکنیکی و با تجربه، نه یک انتخاب اجباریِ صرف، بلکه یک «ضرورت بقا و پیشرفت» برای خیبر در ادامه لیگ برتر است، که با توجه به توانایی‌های فردی حسین شنانی، در صورت حمایت بی دریغِ هم تیمی‌هایش نقشی همانند نقش مسی در بارسا و تیم ملی آرژانتین را برای خیبر ایفا خواهد کرد.
فرصتی که درایت سرمربی خیبر را می‌طلبد تا هم تیمش را از بحران
فعلی نجات دهد، هم اعتبار فنی خودش را در فوتبال ایران ارتقا دهد.
آدرس ما در سایت ویرگول:
https://vrgl.ir/oYyTk
دیدگاه‌ها