استودیوی لایکا (LAIKA) با فیلم Wildwood به دنیایی از خیال‌پردازی و ماجراجویی قدم می‌گذارد. این اثر به کارگردانی تراویس نایت، اقتباسی از رمان کالین ملوی است که در سال ۲۰۱۱ با تصویرگری کارسون الیس منتشر شد و مخاطبان را به جنگلی اسرارآمیز در حاشیه پورتلند می‌برد.
Wildwood ششمین فیلم بلند لایکا و یکی از جاه‌طلبانه‌ترین پروژه‌های آن است. مسیر شکل‌گیری فیلم حدود ۱۵ سال طول کشیده و تولید اصلی آن در سال ۲۰۲۱ آغاز شده است. فیلم با جهان داستانی گسترده و طراحی پرجزئیات، توانایی‌های استاپ‌موشن را در مقیاسی بزرگ به نمایش می‌گذارد. این اثر نخستین فیلم لایکا با درجه‌بندی سنی PG-13 است و فضایی تاریک‌تر از یک انیمیشن صرفاً کودکانه دارد. Wildwood با مدت‌زمان ۱۳۲ دقیقه، قرار است ۲۳ اکتبر ۲۰۲۶، برابر با ۱ آبان ۱۴۰۵، در سینماهای آمریکا اکران شود؛ پخش آن را فَتوم انترتینمنت بر عهده دارد.
داستان فیلم؛ مأموریتی برای نجات یک کودک
داستان در شهر پورتلند ایالت اورگن آغاز می‌شود؛ جایی که پریو مک‌کیل، دختری ۱۲ ساله، در کنار خانواده‌اش زندگی می‌کند. اما آرامش او با اتفاقی هولناک از بین می‌رود: گروهی از کلاغ‌ها برادر کوچک او، مک، را می‌ربایند و به سوی جنگلی ناشناخته می‌برند؛ سرزمینی پنهان که از نگاه مردم عادی چیزی جز افسانه به نظر نمی‌رسد.
پریو برای نجات برادرش وارد منطقه‌ای به نام «سرزمین نفوذناپذیر» (Impassable Wilderness) می‌شود؛ جنگلی جادویی که حیوانات در آن سخن می‌گویند و قدرت میان شخصیت‌هایی با اهداف متفاوت تقسیم شده است. کورتیس مهلبرگ، هم‌کلاسی وفادار اما دست‌وپاچلفتی پریو، نیز همراهش می‌شود.
شخصیت‌ها و گروه صداپیشگان
گروه صداپیشگان Wildwood مجموعه‌ای از بازیگران شناخته‌شده را در بر می‌گیرد. پیتون الیزابت لی در نقش پریو مک‌کیل، جیکوب ترمبلی در نقش کورتیس مهلبرگ، کری مولیگان در نقش الکساندرا و ماهرشالا علی در نقش برندن حضور دارند. آنجلا باست، آکوافینا، جیک جانسون، مایا ارسکین، چارلی دی، آماندلا استنبرگ، جماین کلمنت، تانتو کاردینال، تام ویتس و ریچارد ای. گرانت نیز از دیگر صداپیشگان هستند. تنوع شخصیت‌ها به جهان داستانی عمق می‌دهد، اما تعدد چهره‌ها و خطوط داستانی، حفظ انسجام روایت را نیز به چالش می‌کشد.
تراویس نایت و هویت سینمایی لایکا
کارگردانی Wildwood بر عهده تراویس نایت، رئیس و مدیرعامل لایکا، است؛ فیلم‌سازی که با Kubo and the Two Strings علاقه‌اش به داستان‌های اسطوره‌ای و جهان‌های خیال‌انگیز را نشان داده بود. فیلمنامه را کریس باتلر بر اساس رمان کالین ملوی نوشته و باید میان ماجراجویی، شخصیت‌پردازی و خطوط داستانی متعدد تعادل برقرار کند.
آثاری چون Coraline و Kubo and the Two Strings هویت بصری لایکا را شکل داده‌اند؛ Wildwood همین مسیر را در مقیاسی گسترده‌تر ادامه می‌دهد.
استاپ‌موشن؛ هنر ساختن جهانی ملموس
ویژگی مهم Wildwood شیوه ساخت آن است. برخلاف انیمیشن‌هایی که شخصیت‌ها و محیط‌هایشان عمدتاً به‌صورت دیجیتال ساخته می‌شوند، استاپ‌موشن بر عروسک‌ها، مدل‌ها و دکورهای فیزیکی تکیه دارد. در این روش، اجسام میان فریم‌ها اندکی جابه‌جا می‌شوند تا حرکت شکل بگیرد؛ فرآیندی زمان‌بر و نیازمند دقت فراوان.
در ساخت Wildwood از ۱۳۶ مجموعه صحنه و دکور و ۲۳۱ عروسک فیزیکی استفاده شده است. هر محیط باید با زاویه دوربین، نورپردازی و حرکت شخصیت‌ها هماهنگ باشد. این جزئیات به تصویرها حسی ملموس می‌دهند و جنگل را به بخشی فعال از داستان تبدیل می‌کنند؛ مکانی که هم زیباست و هم می‌تواند غریب و تهدیدآمیز باشد. بااین‌حال، پیچیدگی فنی زمانی ارزشمند است که در خدمت قصه قرار بگیرد و مخاطب را به شخصیت‌ها نزدیک کند.
درجه‌بندی سنی و فضای تاریک داستان
Wildwood نخستین فیلم لایکا با درجه‌بندی PG-13 است؛ رده‌ای که نشان می‌دهد اثر برای همه گروه‌های سنی، به‌ویژه کودکان کم‌سن‌تر، مناسب تلقی نمی‌شود. توضیحات درجه‌بندی به خشونت فانتزی، تصاویر خون‌آلود، مضامین سنگین، محتوای مرتبط با خودکشی، برهنگی جزئی کوتاه و زبان نامناسب اشاره دارد.
ربوده‌شدن مک و حضور کلاغ‌های مهاجم از همان ابتدا حال‌وهوایی ناآرام به داستان می‌دهند. موضوعاتی چون فقدان، قدرت و شجاعت نیز در ادامه مطرح می‌شوند. بنابراین، فیلم صرفاً انیمیشنی کودکانه نیست و می‌تواند نوجوانان و بزرگسالان را هم جذب کند. این رویکرد با آثار پیشین لایکا هم‌خوانی دارد؛ استودیویی که از عناصر تاریک برای روایت داستان‌هایی درباره رشد، استقلال و مواجهه با ناشناخته‌ها بهره می‌برد.
بازخورد منتقدان؛ تحسین تصویرها و بحث درباره روایت
نقدهای اولیه Wildwood پس از نمایش در جشنواره فیلم لندن، عمدتاً بر دو موضوع متمرکز بوده‌اند: کیفیت فنی و بصری و میزان انسجام داستان. پیتر بردشاو از گاردین فیلم را ماجراجویی‌ای کلاسیک و خوش‌ساخت می‌داند که حال‌وهوای قصه‌های فانتزی قدیمی را زنده می‌کند؛ بااین‌حال، به نظر او انگیزه‌های الکساندرا در بخش‌هایی به‌اندازه کافی روشن نیستند. وندی آیدی از اسکرین دیلی از وسعت و ظرافت انیمیشن تمجید کرده و معتقد است اجرای بصری چشمگیر، آشنایی برخی الگوهای داستانی را جبران می‌کند. ویلیام بیبیانی از دِ رَپ نیز جزئیات و دشواری فنی تولید را ستوده است.
در مجموع، منتقدان توانایی‌های فنی لایکا را برجسته می‌دانند، اما درباره تازگی داستان و وضوح انگیزه برخی شخصیت‌ها پرسش‌هایی دارند. نقطه قوت فیلم، ساخت جهانی زنده و پرجزئیات به نظر می‌رسد؛ حال آنکه موفقیت روایی آن به ارتباط مخاطب با شخصیت‌ها وابسته است.
چشم‌انداز تجاری؛ چالش یک پروژه پرهزینه
در کنار دستاوردهای هنری، عملکرد گیشه یکی از پرسش‌های مهم درباره Wildwood است. ساخت فیزیکی محیط‌ها و شخصیت‌ها، استاپ‌موشن را به روشی زمان‌بر و پرهزینه تبدیل می‌کند. برخی برآوردهای غیررسمی، فروش افتتاحیه فیلم در سینماهای آمریکا را بین ۶ تا ۱۰ میلیون دلار پیش‌بینی کرده‌اند. بودجه حدود ۱۰۰ میلیون دلاری نیز در برخی گزارش‌ها مطرح شده، اما رقم رسمی تأییدشده‌ای در دست نیست؛ بنابراین، این اعداد را باید تخمینی دانست، نه نتیجه‌ای قطعی.
تجربه لایکا نشان می‌دهد تحسین منتقدان همیشه به فروش بالا منجر نمی‌شود. Coraline به یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار استودیو تبدیل شد، اما برخی فیلم‌های دیگر آن در گیشه به موفقیتی مشابه نرسیدند. برای Wildwood نیز فروش در هفته‌های بعد تعیین‌کننده است.
جمع‌بندی؛ جهانی تماشایی که به داستانی قدرتمند نیاز دارد
Wildwood از جاه‌طلبانه‌ترین پروژه‌های لایکا است و می‌کوشد ظرفیت‌های استاپ‌موشن را در مقیاسی بزرگ به نمایش بگذارد. نقدهای اولیه طراحی بصری و اجرای فنی آن را تحسین کرده‌اند، هرچند درباره روایت و شخصیت‌پردازی پرسش‌هایی وجود دارد. در نهایت، ماندگاری فیلم تنها به جزئیات تصویر وابسته نیست؛ داستان باید مخاطب را به سرنوشت پریو و همراهانش علاقه‌مند کند. اکران عمومی نشان خواهد داد که آیا این ماجراجویی می‌تواند فراتر از تحسین‌های فنی، با مخاطبان ارتباط برقرار کند و به یکی از آثار شاخص انیمیشن سال تبدیل شود.
دیدگاهها