✍️ محمود فخرالحاج

دومین مسابقه آسیایی مان هر چند با یک نتیجه و اختلاف بسیار کم در تفاضل گل بدست آمد، اما مهم برد بود، مهم سه امتیاز بود که بدست آمد، هر چند آن انتظاری که از الغرافه نسبت به السد قطر داشتیم کلا برعکس شد، الغرافه ای ها در زمین خودشان سرسخت تر بودند تا السدی که در بصره اسیر موقعیت های خطرناک استقلال شد و با یک نتیجه سنگین شکست خورد، اما سبک بازی الغرافه هرگز شبیه السد نبود و استقلال به واقع در این بازی اذیت شد. اما گاهی اینگونه بردن ها هم لذت بخش است، اصلا گاهی هم نه، بلکه همیشه چنین بردهایی هم لذت بخش و خوشحال کننده است، وقتی تا دقایق آخر از استرس و اضطراب از دست دادن نتیجه برابر حملات خطرناک حریف نمی توانی روی پای خود بنشینی و ایستاده بازی را تماشا کنی، هر چند آزار دهنده می شوند، اما وقتی سوت پایان بازی زده می شود، نفسی به راحتی می کشی، روی زمین دراز میکشی و انگار قهرمان شده ای، هر برد در آسیا حکم قهرمانی دارد، حکم اینکه یک پله صعود کرده ای، حکم اینکه خودت را بیشتر در آسیا ثابت می کنی و همین کافیست. دو برد لذت بخش در دو بازی آسیایی برابر حریفان قطری دوباره حال دلمان را خوب کرد، حال برای هفته های بعدی آسیایی برابر حریفان ازبکستانی و سپس اماراتی باید رودرو شویم، حریفانی که هرگز در آسیا نباید دست کم گرفت و باید همچنان خودمان را با بازی و نتایج مان به همگان ثابت کنیم.