طرفداری | منچستریونایتد یکشنبه در خانه لیدز یونایتد به تساوی ۱-۱ رسید و حالا از ۷ بازی لیگ برتر فقط ۷ امتیاز دارد. تیم مایکل کریک در این فصل تنها یک بار در لیگ پیروز شده و از زمان برد ۴-۰ مقابل صباح در لیگ قهرمانان در ۱۰ سپتامبر، در هیچ رقابتی به پیروزی نرسیده است. این نتایج، آینده سرمربی ۴۵ ساله یونایتد را در معرض تردید قرار داده، هرچند هنوز تصمیمی برای برکناری او گزارش نشده است.
در میانه اکتبر و پس از گذشت دو ماه از فصل، منچستریونایتد در مجموع فقط دو پیروزی به دست آورده است؛ برابر ایپسویچِ تازه‌صعودکرده و قهرمان آذربایجان. این تیم برای دومین فصل پیاپی در نخستین مرحله حضورش از جام اتحادیه کنار رفته و اکنون ۱۴ امتیاز با صدرنشین، منچسترسیتی، فاصله دارد. شروع فصل یونایتد از سال ۱۹۸۶ تاکنون به این بدی نبوده است.
مارک اوگدن در یادداشتی برای ESPN معتقد است اگر روند کنونی تغییر نکند، منچستریونایتد به‌سوی یک فصل ناکام دیگر می‌رود. به باور او، باشگاه پیش‌تر نیز چرخه‌ای مشابه را با سرمربیانش تجربه کرده است: شروعی ضعیف، ادامه عملکرد متوسط بازیکنان و نتایج ناامیدکننده، حمایت مدیران از سرمربی و سرانجام تغییر روی نیمکت. اوگدن عملکرد بازیکنان در چنین دوره‌هایی را در حد «۵ از ۱۰» توصیف می‌کند.
حمایت از کریک تا چه زمانی دوام می‌آورد؟
فصل گذشته، روبن آموریم ظرف ۲۴ ساعت پس از تساوی ۱-۱ مقابل لیدز اخراج شد؛ نشستی خبری که او پس از آن بازی برگزار کرد و در آن از جیسون ویلکاکس، مدیر فوتبال باشگاه، انتقاد کرد، به اخراجش سرعت بخشید. اوگدن بعید می‌داند کریک پس از تساوی مشابه این هفته به همان سرنوشت دچار شود اما معتقد است او نیز ممکن است در مسیری قرار بگیرد که آموریم و اریک تن هاخ پیش از او طی کردند.
کریک همچنان از حمایت مدیران منچستریونایتد برخوردار است ولی به ارزیابی نویسنده، تداوم این حمایت در صورت ادامه نتایج ضعیف بعید خواهد بود. او پس از آنکه در ژانویه به‌طور موقت جانشین آموریم شد و تیم را به لیگ قهرمانان بازگرداند، در ماه می قراردادی دو ساله گرفت. ادی هاو، آنتونیو کونته و کیران مک‌کنا نیز، به نوشته اوگدن، اکنون بدون تیم و در دسترس‌اند؛ بنابراین اگر باشگاه تصمیم به تغییر سرمربی بگیرد، گزینه‌هایی پیش رو خواهد داشت. با این حال، او یادآوری می‌کند که منچستریونایتد معمولاً برای چنین تصمیمی شتاب نمی‌کند.
تغییر آرایش در الاند رود، بدون تغییر نتیجه
کریک در بازی مقابل لیدز، در الاند رود از دفاع سه‌نفره استفاده کرد و آندری سانتوس و کارلوس بالبا را پشت برونو فرناندز و یوری تیلمانس قرار داد تا خط میانی منسجم‌تری داشته باشد. به ارزیابی اوگدن، این تغییر منچستریونایتد را فشرده‌تر کرد اما از توان هجومیِ از پیش ضعیف تیم نیز کاست و بیشتر شبیه راهکاری برای محدود کردن خسارت بود. برایان امبومو در دقیقه ۳۵ منچستریونایتد را پیش انداخت، ولی تیم پس از آن هم نشانی از توان افزایش برتری‌اش نداشت.
شش دقیقه پس از آغاز نیمه دوم، منچستریونایتد نتوانست توپ را پس از یک کرنر دفع کند و دومینیک کالورت لوین از فاصله نزدیک گل تساوی میزبان را زد. اوگدن می‌نویسد این گل از رمق مسابقه‌ای که از پیش نیز کیفیت هجومی چندانی نداشت، کاست. از نگاه او، تساوی ۱-۱ به سود هیچ‌یک از دو تیم نبود و کریک در دقایق پایانی، با وجود نیاز بازیکنانش به هدایت و انگیزه، کنار زمین بی‌احساس و بدون دستور تاکتیکی ایستاده بود. نویسنده آرامش کریک، چه کنار زمین و چه در برابر رسانه‌ها، را نمادی از رخوت منچستریونایتد می‌داند.
کریک پس از بازی درباره وضعیت تیم به خبرنگاران گفت:
ما نمی‌گوییم همه‌چیز عالی است، اما گاهی با دشواری روبه‌رو می‌شوید و باید راهی برای عبور از آن پیدا کنید. ما باید راهی برای عبور از این وضعیت پیدا کنیم. می‌فهمم که اوضاع خوب به نظر نمی‌رسد، اما هیچ تردیدی ندارم که می‌توانیم وارد دوره‌ای از نتایج خوب شویم. چیزهای زیادی به من امید می‌دهند. فکر می‌کنم هنوز می‌توانیم فصل واقعاً خوبی داشته باشیم.
از دید اوگدن، رویکرد کریک در برابر نشانه‌های هشداردهنده به «آرام باش و ادامه بده» می‌ماند، در حالی که تیم به تغییری سریع نیاز دارد. منچستریونایتد چهارشنبه در لیگ قهرمانان مهمان کومو خواهد بود و یکشنبه آینده در اولدترافورد با بورنموث بازی می‌کند؛ برنامه‌ای که ضرورت بازگشت به مسیر پیروزی را برای این تیم پررنگ‌تر می‌کند.
اوگدن در پایان به آخرین شروع فصلی اشاره می‌کند که منچستریونایتد وضعیتی به این بدی داشت؛ باشگاه در ابتدای نوامبر، زمانی که تیم با ۱۳ امتیاز از ۱۳ بازی نزدیک منطقه سقوط بود، سرمربی‌اش را اخراج کرد و سپس الکس فرگوسن آمد. به تعبیر نویسنده، ۴۰ سال بعد انگار یونایتد بار دیگر در انتظار کسی است که نجاتش دهد.
دیدگاه‌ها