طرفداری | منچسترسیتی در چهار بازی اخیر لیگ برتر فقط یک امتیاز گرفته، اما تحلیل اتلتیک ریشه این افت را بیش از پرونده خارج از زمین، در مشکلات فنی و تغییرات تیمی می‌بیند.

یک پنل مستقل، سیتی را به نقض قوانین هزینه‌کرد در دوره‌ای طولانی محکوم کرده است. این پرونده ممکن است به کسر امتیاز سنگین و حتی سقوط تیم به لیگ فوتبال منجر شود. تساوی ۱-۱ برابر فولام هم نمایش کم‌رمق سیتی را دوباره زیر ذره‌بین برد؛ بااین‌حال، مشکلات تیم پیش از افت نتایج اخیر هم دیده می‌شد. سیتی پیش از این دوره، هفت بازی پیاپی لیگ را برده بود؛ رکوردی که در دوران لیگ برتر فقط دو تیم دیگر به آن رسیده بودند. بااین‌حال، انزو مارسکا می‌گوید حتی در روزهای پیروزی هم همه‌چیز بی‌نقص نبود. او روز جمعه درباره ارزیابی‌اش از روند تیم گفت:

وقتی بازی‌ها را می‌بردیم، می‌دیدم که همه‌چیز خوب نبود. حالا هم که سه بازی را باخته‌ایم، همین روند را می‌بینم. کارهای زیادی را خوب انجام داده‌ایم، اما چیزهایی هم هست که باید بهتر انجام دهیم.

آلوارو آربلوا، سرمربی فولام، روز شنبه درباره سه شکست سیتی گفت:

آن‌ها سه بازی را باختند، اما نمی‌دانم واقعاً سزاوار باخت در هر سه بازی بودند یا نه.

پرونده‌ای جدی، اما نه لزوماً عامل اصلی افت

منابعی نزدیک به بازیکنان و مدیران سیتی، که به‌دلیل حفظ رابطه‌هایشان نخواستند نامشان فاش شود، می‌گویند فضای داخل باشگاه با تصور بیرونی تفاوت دارد. وقتی مارسکا در سپتامبر برای نخستین‌بار درباره پرونده با رسانه‌ها صحبت کرد، آن‌قدر آرام و حتی سرحال به نظر می‌رسید که از او پرسیدند آیا از جدیت ماجرا خبر دارد یا نه.

این وضعیت، به‌گفته منابع، یادآور فضای سال ۲۰۲۰ نیست؛ زمانی که سیتی از لیگ قهرمانان اروپا محروم شد، اما دادگاه حکمیت ورزش محرومیت را لغو کرد. نمی‌توان گفت هیچ‌یک از بازیکنان از بلاتکلیفی و فشار ماه‌های اخیر تأثیر نگرفته‌اند. بااین‌حال، بازیکنان همیشه کنترل کاملی بر سرنوشت خود ندارند و ممکن است بعد از شوک اولیه دوباره روی فوتبال تمرکز کنند؛ به‌نظر می‌رسد این ماجرا هم تا حدی به پس‌زمینه رفته است. احتمال دارد مدیران برنامه و باشگاه‌های رقیب هم برای حالتی که سیتی سقوط کند و فروش گسترده بازیکنان در پیش باشد، تماس‌هایشان را حفظ کرده باشند. اما در تمرین‌های روزمره و مسابقه‌ها، مسائل فنی ملموس‌تری وجود دارد که می‌توانند افت اخیر تیم را توضیح دهند.

تغییرات تیمی که از روزهای برد هم پیدابود

گذار از پپ گواردیولا به مارسکا و تغییر خط میانی، از رودری و برناردو سیلوا به الیوت آندرسون، آیووب بوعدی و انزو فرناندس، طبیعتاً به زمان نیاز دارد. نتایج خوب ابتدای فصل این ایرادها را پنهان کردند، اما سیتی حتی آن زمان هم تیمی کامل نبود. در وقفه بازی‌های ملی ماه سپتامبر، پیش از اعلام رأی محکومیت، نشریه‌های مختلف درباره احتمال ناپایدار بودن نتایج سیتی نوشته بودند. بازی‌های این تیم باز بود و حریفان موقعیت‌های زیادی به دست می‌آوردند؛ روندی که بعدتر هم ادامه پیدا کرد.

برد ۵-۳ برابر ساندرلند نمونه‌ای روشن از بازی‌ای بود که بخش‌های زیادی از آن از کنترل سیتی خارج شد. پیروزی ۱-۰ مقابل کاونتری سیتی هم تا حدی خوش‌شانس بود، چون میهمان موقعیت‌هایش را از دست داد. سیتی در هفته نخست نیز تا دقیقه ۸۶ برابر بورنموث عقب بود. این به‌معنای بد بودن همیشگی نمایش‌های تیم نیست، اما نشان می‌دهد از همان ابتدا کارهایی برای اصلاح وجود داشت.

سیتی در نخستین شکست فصل داخلی‌اش برابر استون ویلا اتفاقاً نمایش نسبتاً محکمی داشت، اما دو گل را پس از اشتباه‌های فردی دریافت کرد. اشتباه‌ها در بازی‌های اخیر هم به چشم آمده‌اند. شاید این خطاها به فشار پرونده مربوط باشند، اما دو گل زودهنگام ناتینگهام فارست در دیدار دو هفته قبل، از مشکلات عمیق‌تری خبر می‌دادند که مارسکا و بازیکنانش در تلاش برای حل آن هستند.

سیتی دیگر پرس حریف را مثل قبل نمی‌شکند

سیتی نه‌فقط این فصل، بلکه فصل گذشته زیر نظر گواردیولا هم در عبور از پرس حریف مشکل داشت. تیم‌های برتر گواردیولا معمولاً با پاس‌کاری از پرس عبور می‌کردند، پاس عمقی به میانه میدان می‌دادند و از همان‌جا حمله‌ای سریع می‌ساختند. حالا سیتی بیشتر توپ را در خط دفاعی به کناره‌ها می‌چرخاند تا اینکه بازیکنی رو به دروازه خودی مجبور شود توپ را بلند به جلو بفرستد و امیدوار بماند اتفاقی بیفتد.

پاس‌های دقیق ادرسون برای ارلینگ هالاند جای خود را به توپ‌های بلند و کم‌دقت‌تر جان‌لوئیجی دوناروما داده‌اند. فصل گذشته رودری و برناردو بارها با عقب‌آمدن و حفظ توپ زیر فشار شدید، گره بازی را باز می‌کردند؛ حالا هیچ‌کدام در تیم نیستند و بازیکنی با همان ویژگی‌ها هم جای آن‌ها را نگرفته است.

مارسکا برابر فولام ترکیب میانه میدان را تغییر داد: بوعدی را عقب‌تر گذاشت و از آندرسون خواست جلوتر بازی کند؛ تغییری که هواداران هفته‌ها خواستارش بودند. نیمکت‌نشینی انزو فرناندس هم با توجه به دشواری او در پیدا کردن جایگاه مناسب در خط میانی، تصمیمی بود که طرفدارانی داشت. آندرسون هافبکی بااستعداد است، اما هافبک دفاعی تخصصی نیست و بارها تلاش کرده به‌تنهایی مشکلات میانه میدان را بپوشاند. در همین حال، فرناندس و رایان شرکی جلوتر بازی می‌کنند. با چنین چیدمانی، بعید است تعادل تیم به‌سادگی برقرار شود؛ به‌خصوص وقتی طبیعی‌ترین گزینه سیتی برای پست شماره ۶ فقط ۱۹ سال دارد.

بازسازی پس از گواردیولا زمان می‌برد

مشکلاتی که با جدایی یک مربی پرافتخار به‌وجود می‌آیند، شاید از بحران ناشی از اتهام‌ها هم قابل‌فهم‌تر باشند. منچستریونایتد و آرسنال بعد از رفتن سر الکس فرگوسن و آرسن ونگر با دشواری روبه‌رو شدند. لیورپول هم فصل بعد از جدایی یورگن کلوپ قهرمان لیگ شد، اما آثار جدایی او بعدتر خودشان را نشان دادند. مارسکا حالا باید خط میانی تیمی را متعادل کند که طبیعی‌ترین شماره ۶ آن ۱۹ سال دارد. او همچنین باید برای مشکلات بازی‌سازی راه‌حل پیدا کند؛ مشکلاتی که گواردیولا هم نتوانست کاملاً برطرفشان کند. وضعیت خارج از زمین سیتی جدی است، اما دلایل نتایج اخیر این تیم احتمالاً جای دیگری ریشه دارند.