طرفداری | هری کین در نیمه نخست تساوی بایرن مونیخ برابر کلن از ناحیه مچ پای چپ آسیب دید؛ باشگاه می‌گوید این مصدومیت او را سه ماه دور از میادین نگه می‌دارد. کین همان شب جراحی شد و حالا باید دوران بازتوانی را پشت سر بگذارد.

به گزارش اتلتیک، آسیب کین حدود دقیقه ۱۹ بازی جمعه رخ داد؛ زمانی که پایش روی زمین بود و مچش به سمت بیرون چرخید. مکس ابرل، مدیر ورزشی بایرن، پس از بازی به خبرنگاران اسکای آلمان گفت کین دچار پارگی رباط سندسموزی شده است. باشگاه صبح روز بعد از جراحی موفق او خبر داد. فیزیوتراپیستی سابق در لیگ برتر که به شرط ناشناس ماندن با این رسانه صحبت کرده، این مصدومیت را بیشتر حاصل وضعیت بدن و زمان‌بندی تکل می‌داند. از نگاه او، آسیب تازه کین با مشکلات قبلی مچ پایش فرق دارد؛ پس لزوماً نمی‌توان آن را بازگشت همان دردسرهای قدیمی دانست.

آسیب بالای مچ پا چیست؟

این نوع آسیب را معمولاً پیچ‌خوردگی بالای مچ پا می‌نامند. رباط‌های سندسموز، درشت‌نی و نازک‌نی را در کنار هم نگه می‌دارند؛ استخوان‌هایی که از زیر زانو تا مچ امتداد دارند. این رباط‌ها در بخش جلویی و پشتی ساق قرار گرفته‌اند.

فیزیوتراپیست سازوکار آسیب را این‌طور توضیح داد:

وقتی کف پایتان به سمت بیرون می‌چرخد، بخش کوچکی در جلوی مچ از هم باز می‌شود. غشایی میان درشت‌نی و نازک‌نی قرار دارد که پارگی در امتداد آن پیش می‌رود.

این آسیب گاهی همان ابتدا تشخیص داده نمی‌شود. ناپایداری رباط جلوییِ متصل‌کننده درشت‌نی و نازک‌نی می‌تواند مچ را مستعد آسیب‌های تکراری کند. در این وضعیت، چرخش مچ هنگام بازی ممکن است دوباره به آسیب منجر شود؛ تا زمانی که رباط به اندازه کافی پایدار شود.

آسیب‌های سندسموزی حدود ۲۰ درصد از پیچ‌خوردگی‌های مچ پا را تشکیل می‌دهند. با این حال، مطالعه‌ای تازه آن‌ها را با درد طولانی‌مدت، ناپایداری، محدودیت عملکرد و دوری بیشتر از بازی مرتبط دانسته است. به گفته فیزیوتراپیست، هر تیم در هر فصل به‌طور میانگین با حدود یک مورد از این آسیب روبه‌رو می‌شود؛ اما شدت آن در هر بازیکن متفاوت است. همه این آسیب‌ها به جراحی نیاز ندارند. بازیکنی که مچش ناپایدار نباشد و رباطش فقط کمی شل شده باشد، ممکن است با بستن مچ به بازی ادامه دهد. اما درمان غیرجراحی هم می‌تواند خطر باقی‌ماندن ناپایداری را داشته باشد.

فیزیوتراپیست درباره خطر این روش گفت:

ممکن است فکر کنید مچتان کاملاً خوب شده، اما ناپایداری هنوز وجود داشته باشد. اولین بار که بازیکن دوباره بچرخد و در موقعیتی دشوار قرار بگیرد، ممکن است همه‌چیز دوباره از هم باز شود.

جراحی و مسیر بازگشت کین

فیزیوتراپیست روند جراحی را «وحشیانه» توصیف کرد. در این عمل، جراح از سمت داخلی مچ تا سمت بیرونی سوراخی ایجاد می‌کند و سیمی فلزی را از آن می‌گذراند. دو دکمه، یکی در هر طرف مچ، سیم را در جای خود نگه می‌دارند.

او کارکرد این ابزار را چنین شرح داد:

سیم را تا میزان مشخصی می‌کشند تا رباط میان درشت‌نی و نازک‌نی را ثابت نگه دارد. در واقع، پلی مصنوعی میان دو استخوان می‌سازند؛ چیزی شبیه داربست.

این روش «تایت‌روپ» نام دارد و بازیکن می‌تواند با همان ساختار به فوتبال ادامه دهد. گاهی دکمه‌ها در اواخر بازتوانی، وقتی بازیکن دوباره ضربه‌های والی می‌زند، باعث ناراحتی می‌شوند. در این موارد می‌توان اطراف آن‌ها را پوشاند یا پس از پایدارشدن مفصل، دکمه را برداشت. با این حال، معمولاً بازیکنان با این ابزار مشکلی ندارند. برآورد فیزیوتراپیست از بازتوانی پس از جراحی حدود ۱۲ تا ۱۴ هفته است. تمرین‌ها باید آرام‌آرام آغاز شوند و بازیکن مدتی از بوت محافظ استفاده کند. در این مرحله، هدف کاهش ورم و التهاب و حفظ دامنه حرکتی مچ است؛ بدون آن‌که فشار زیادی به رباط‌های در حال ترمیم وارد شود.

او درباره هفته‌های نخست بازتوانی گفت:

در چهار تا شش هفته اول باید بگذارید مچ آرام بگیرد و از همان ابتدا کمی دامنه حرکتی‌اش را برگردانید. بعد، وقتی تایت‌روپ همه‌چیز را ثابت کرد، می‌توانید فشار را بیشتر کنید و جدی‌تر پیش بروید.

کین برای بازگشت به آمادگی از کمک پزشکش، آلخاندرو الوریگا کلاراکو، استفاده خواهد کرد. او همکاری با این پزشک را پس از پارگی همسترینگ در سال ۲۰۲۰ آغاز کرد و پیش‌تر درباره تفاوت تعداد بازی‌های ازدست‌رفته‌اش در دو دوره هفت‌ساله گفته بود:

در هفت سال اخیر حدود ۱۰ تا ۱۵ بازی را از دست داده‌ام؛ در هفت سال پیش از آن، این تعداد چیزی حدود ۶۰ تا ۷۰ بازی بود.

فیزیوتراپیست درباره تفاوت مصدومیت تازه کین با آسیب‌های قبلی‌اش گفت:

باید آسیب‌های مچ را به دو دسته بالای مچ و پایین مچ تقسیم کرد. این یکی از نوع بالای مچ است؛ آسیبی که کین قبلاً نداشته.

سن و سابقه مصدومیت می‌توانند از عوامل خطر باشند، اما این فیزیوتراپیست انتظار ندارد ۳۳ سالگی مانع ویژه‌ای برای بازگشت کین شود. او گفت:

شاید اگر ۵۳ سالش بود. اما او فقط ۳۳ سال دارد، مراقب خودش است، برای ریکاوری‌اش برنامه دارد و هر چیزی را که در خانه لازم داشته باشد، در اختیار خواهد داشت.

خود کین هم در پیامی پس از مصدومیت، از ناامیدی‌اش نوشت و برای بازگشت در سال ۲۰۲۷ ابراز امیدواری کرد:

زندگی بالا و پایین دارد! از این مصدومیت واقعاً ناامیدم، اما مثل همیشه فرصتی است تا در مسیر ورود به ۲۰۲۷ تاب‌آوری و پیشرفت را نشان بدهم. با انرژی تازه برمی‌گردم تا برای بخش حساس فصل آماده باشم! روزهای سخت ماندگار نیستند، آدم‌های سرسخت چرا. این جمله را رفیقم ادلمن به من گفت! ممنون از همه پیام‌ها؛ همه‌چیز خوب است!

بر این اساس، امید فیزیوتراپیست این است که بازتوانی کین به ۱۲ هفته نزدیک‌تر شود تا ۱۴ هفته. در مقاله، احتمال «نفرین توپ طلا» هم در حد پرسش مطرح شده است: رودری در ۲۰۲۴ و عثمان دمبله در ۲۰۲۵، دو برنده قبلی این جایزه، در همان فصل دچار مصدومیت‌های جدی شدند. اما علت آسیب کین قطعی نیست و ارزیابی فیزیوتراپیست، این مصدومیت را از نوعی متفاوت با مشکلات قبلی او می‌داند.