سرمربی لستر گفته بود:

"اینکه او می‌‌داند همه می‌‌خواهند جلو او را بگیرند، بسیار خوب است."

سیتی شاید می‌‌توانست این کار را انجام دهد اما به نظر می‌‌رسد که آنها هیچ راهی‌ در مورد چگونگی‌ این کار نداشتند. بازگشت به گلزنی وی فوق العاده رخ داد. او پس از ۸ بازی گل زد که احتمالا لحظه کلیدی در تثبیت صدرنشینی آنها بود. از زاویهٔ دیگر هم می‌‌توان این گل را بررسی‌ کرد، او مقابل قوی‌ترین تیم لیگ به گلزنی بازگشت. 

فقط گل وی که با ظرافت به ثمر رسید نبود. اینکه او توانست با قاطعیت چنین گل بزرگی‌ به ثمر برساند هم مهم است. روزی که او امضا خود را در بازی لستر به جا گذاشت. 

شاید جیمی واردی با عملکرد خیره کننده خود آقای گل تیم باشد اما احتمالا این ریاض محرز است که بهترین بازیکن آنها بوده است. او بازیساز و اهرم تیم است. چیزی که خود رانیری هم به آن اشاره دارد. مربی‌ ایتالیایی همین الان هم او را بازیکن اصلی‌ خود خوانده است. او گفته بود وقتی‌ محرز توپ را در اختیار دارد، باید منتظر یک اتفاق ویژه باشیم. این قضیه را در مورد دیگر بازیکنانی که یک فصل فوق العاده داشته اند هم شنیده ایم. 

شاید حالا محرز به لیست دیگر بازیکنان که بهترین بازیکن فصل شده اند بپیوندد. 

خیلی‌ از مربیان دنیا اعتقاد دارند تیمی لیگ را می‌‌برد که بهترین بازیکن فصل در آنها باشد. سرجیو اگوئرو هنوز عنوان بهترین بازیکن لیگ را دارد اما محرز آنچنان هم از او دور نیست. کافی‌ است به آمار او در مقابل بقیه بازیکنان برتر لیگ در سال‌های اخیر نگاهی‌ بندازیم.

با ۱۴ گل و ۱۰ پاس گل در ۲۴ بازی، محرز حداقل در هر بازی در یک گل تأثیرگذار بوده است. همین الان هم او از عملکرد کّل فصل هازارد در فصل پیش(۲۳) و گرت بیل(۲۳) در فصل ۲۰۱۰/۲۰۱۱ بهتر عمل کرده است. اگر او به همین عملکرد ادامه دهد احتمالا آمارد بیل در فصل ۲۰۱۲/۲۰۱۳ که در ۲۵ گل تاثیر گذار بود و وین رونی در فصل ۲۰۰۹/۲۰۱۰ که در ۲۹ گل تأثیرگذار بود را پشت سر می‌‌گذارد. 

به نظر می‌‌رسد در آخر فصل فقط او به آمار فن پرسی در سال ۲۰۱۱/۲۰۱۲ (۴۰) و لویس سوارز در فصل ۲۰۱۳/۲۰۱۴ (۴۳) نرسد. 

در مورد حرکات دیگر بازی هم قضیه به همین منوال است. محرز با ۳.۳ دریبل در هر بازی، از همه آن بازیکنان به جز هازارد (۴.۸) بیشتر دریبل کرده است. در مورد گرفتن خطا هم او با گرفتن ۲.۱ خطا در هر بازی فقط از هازارد با گرفتن ۳ خطا در هر بازی، تاثیری کمتری داشته است و در مقابل بقیه این بازیکنان او همین الان هم از همه آنها بیشتر خطا گرفته است. 

این آمار، سطح بازی او را به ما نشان می‌‌دهد که اگر به همین منوال پیش برود احتمالا جا پای بزرگان می‌‌گذارد. 

یک بعد دیگر از بازی او هم وجود دارد. یکی‌ از شگفتی‌های بازی او این است که تیم او بدون حضور وی احتمالا به هیچ عنوان به بالای جدول نمی‌‌رسید. 

بازیکنان برتر سال‌های پیش درست است که تیم خود را به سطح بالاتری رسانده اند اما این صعود آنچنان شگفت انگیز نبود. بیل تاتنهام را چه در سال ۲۰۱۰/۲۰۱۱ و چه در سال ۲۰۱۲/۲۰۱۳ نتوانست به رتبه‌ای بالاتر از پنجم برساند. رونی در سال ۲۰۰۹/۲۰۱۰ یونایتد را در لیگ دوم کرد و در مورد هازارد هم قهرمانی چلسی آنچنان شگفت آور نبود. 

سوارز لیورپول را به رتبه‌ای که آنها می‌‌خواستند نرساند با اینکه اول آن فصل خیلی‌‌ها لیورپول را در جمع ۴ تیم برتر هم نمی‌‌دید‌ند. 

این نکته‌ای است که عملکرد لستر با محرز را پر رنگ تر می‌‌کند. آنها اگر قهرمان شوند، از پس معجزه‌ای در فوتبال مدرن بر آمده اند. اگر آنها به چمپیونزلیگ برسند هم کار بزرگی‌ کرده اند. محرز در رساندن آنها به این عنوان کاری اعجاب آور کرده است. اگر او تیم را قهرمان کند، شاهد بهترین بازیکن فصلی خواهیم بود که از زمان کریستیانو رونالدو در فصل ۲۰۰۸/۲۰۰۹ بی‌ نظیر بوده است.