پائولو روسی و یک داستان شگفت انگیز؛ وقتی خودت قهرمان یک ملت می شوی

طرفداری- پائولو روسی از آن مهاجمانی که فکر می کنید نبود. او، نه شبیه به شماره 9 های فوتبال مدرن امروز بود و نه پیش از آنکه تاریخ را بنویسد قهرمان حساب می شد. جثه کوچکی داشت و ضعیف بود. از لحاظ تکنیکی در حد قهرمانان بزرگ فوتبال ایتالیا هم نبود اما چه چیز پائولو روسی انقدر جذابیت داشت؟

روسی دوران فوتبالش را در یوونتوس آغاز کرد اما از همان ابتدای کار شانس با او یار نبود. هشت سال از زمان امضای قرارداد باید می گذشت تا اولین بازی رسمی روسی برای یوونتوس ثبت شود. این مهاجم اهل پراتو، پس از گذراندن سه نوع عمل جراحی متفاوت زانو در سال های ابتدایی بازی اش، به تیم کومو در سری بی قرض داده شد. یک سال بعد و در ویچنزا با به ثمر رساندن 21 گل به این تیم کمک کرد به سری آ صعود کند.

پس از آن او نامی برای خود دست و پا کرد و گزینه ای جدی برای تیم ملی ایتالیا محسوب شد. فصل بعد بازهم کار اعجاب انگیز خود را تکرار کرد تا عنوان کاپوکانونیره [بهترین گلزن] را برای دومین فصل متوالی به دست آورد.  بعد ها قرار بود نشان دهد پتانسیل درخشش در تیم های بزرگ ایتالیا را هم دارد. فرم عالی روسی باعث شد انزو بیارزوت، سرمربی وقت آتزوری او را برای جام جهانی 1978 فرا خواند، جایی که در کل رقابت ها سه گل به ثمر رساند تا هم نامش جهانی تر شود و هم تجربه فوق العاده ای به دست آورد.

رویداد های جام جهانی 1978 یکی از نقاط اصلی داستان قهرمانانه پائولو روسی است. زمینهای برای اتفاقاتی که قرار بود چهارسال بعد رخ دهد و تبدیل به داستانی افسانه ای در کوچه و بازارهای ایتالیا شود. مردم هنوز هم آن را با عشق در گوش هم زمزمه می کنند. در 1980 و رسوایی توتونرو، روسی آسیب روحی شدیدی خورد. محرومیت سه ساله او، به دو سال تقلیل یافت اما در طول این سال ها، روسی ثابت می کرد بی گناه است.

به زودی و پس از محرومیت، یوونتوس روسی را جذب کرد و همه چیز برای دعوت به تیم ملی آماده شد. با وجود انتقاد رسانه ها مبنی بر عدم آمادگی و دور بودن فیزیک وی از شرایط مسابقات جام جهانی 1982، او جزوی از آتزوری شده بود. تیمی که قرار نبود در این تورنمت جدی باشد. در سه بازی ابتدایی جام، روسی بی هدف و سرگردان در زمین نمی دانست چه کند. ظاهرا رسانه ها حق داشتند، روسی اصلا فرم خوبی نداشت.

اسمش را معجزه می گذارید یا جذابیت فوتبال. هرچه بود یکی از خاطره انگیز ترین اتفاقات تمام ادوار جام جهانی بود. پس از آن که ایتالیا 2-1 آرژانتین را از پیش رو برداشت، نوبت به سلسائو رسیده بود. هتریک پائولو روسی در برابر برزیل کاملا برتر، یکی از هیجان انگیز ترین اتفاقات جام را رقم زد. آتزوری 3-2 پیروز شد. روسی یا رویا می دید یا قصد داشت ملتش رویاپردازی کنند. در نیمه نهایی بازی ها برابر لهستان، یک بریسِ دیگر از سوی روسی کافی بود تا آتزوری راهی فینال شود و برابر آلمان قدرتمند قرار گیرد.

در یکی از جالب ترین حکایت های تاریخ فوتبال، پائولو روسی مهاجمی که اخیرا محروم شده بود، به گفته اکثر کارشناسان فرم خوبی نداشت توانسته بود به تنهایی کشورش را به فینال ببرد و دل ملتش را شاد کند. در فینال رقابت ها ایتالیا 3-1 پیروز شد و روسی گل اول ایتالیا را به ثمر رساند. ایتالیا قهرمان شد، روسی با شش گل کفش طلا را  از آن خود کرد و از همه مهم تر، در میان ایتالیایی ها به عنوان اَبر انسان شناخته می شد. دیگه چه از این بهتر؟

در تمام دوران بازیگریاش، روسی در48 بازی 20 گل به ثمر رساند. شاید بزرگان ایتالیا در سری آ می درخشیدند، اما روسی از آن نوع بازیکنان نبود. او در حالی پای به رقابت ها گذاشت که فرم خوبی نداشت اما قهرمان ملتش شد. هنوز هم به خاطر رساندن ایتالیا به کاپ قهرمانی، به عنوان یکی از خاص ترین بازیکنان تاریخ فوتبال از او یاد می شود.

شاید داستان های زیادی در خصوص بازیکنان دیگر وجود داشته باشند اما کارِ سخت روسی یکی از قابل توجه ترین حکایت های فوتبال محسوب می شود. کار او از این جهت ارزش بیشتری داشت که در رقابت های با پرستیژی چون جام جهانی درخشید. پائولو در یکی از عجیب ترین اتفاقات تاریخ، به قهرمان ملی تبدیل شد. آیا آتزوری می تواند امید داشته باشد در رقابت های جام جهانی 2018 یک روسی دیگر متولد شود؟

به قلم Matteo Bonetti از سایت bleacherreport