طرفداری- یورگن کلوپ، سرمربی باشگاه لیورپول گفتگویی اختصاصی با اولیور هولت انجام داد و در خصوص مسائل مختلف با وی گفتگو کرد.
صحبت های او را به نقل از دیلی میل می خوانید:
خلق و خو
همیشه خلق و خوی خوبی ندارم اما بد بودنم نیز زیاد طول نمی کشد. به نظرم خلق و خوی بد، اتلاف وقت است و سودی ندارد و باعث رنج کشیدن شما می شود. این شبیه به وقتی است که شما یک زخم باز دارید. شما آن را دوست ندارید اما وقتی سالم می شود، دیگر دوست ندارید راجع به آن فکر کنید. بنابراین به راه خود ادامه می دهید. این نگرش من است. از یک فردی درون هتل چند روز پیش در هادرزفیلد شنیدم که می گفت تو همیشه می خندی. من در جواب گفتم: ' نه این گونه نیست. باید مرا پس از بازی مقابل وست برومویچ می دیدی. ' این یک تصویر است و من مشکلی با آن ندارم. این گونه نیست که من مداوم بخندم اما زندگی ام را دوست دارم و این یک واقعیت است. همیشه شرایطی را نداشتم که اکنون دارم و باز هم خوشحالم. حتی اگر آدم شادی در حال حاضر نباشم، باید احمق باشم ولی این گونه نیست. خانواده فوق العاده ای دارم که همگی سالم هستند و در مکان خوبی زندگی می کنم. در باشگاه فوق العاده ای کار می کنم و کاری را انجام می دهم که عاشقش هستم. پس چرا نباید خوشحال باشم؟
رقابت با منچسترسیتی با پول هایی که آنها در فوتبال خرج می کنند
من هرگز یک بار هم در زندگی ام بابت شرایط شکایتی نداشته ام. این بخشی کلیدی از درک مربی لیورپول بودن است. شما می توانید میلیونر باشید ولی همسایه شما میلیاردر است و شما بابت این مسئله خوشحال نیستید و فکر می کنید همسایه درستی ندارید. شاید شما بخواهید به جای دیگر نقل مکان کنید که دیگر میلیاردری وجود ندارد و سپس پادشاه آن خیابان شوید ولی من نمی توانم این گونه باشم. من نه تنها بابت زندگی ام، بلکه بابت شرایطی که برایم به وجود آمده، سپاسگزارم و باید از آن استفاده کنم. اگر ما بتوانیم پیشرفت کنیم، قطعا موفق تر خواهیم بود. فاصله مان آنچنان زیاد نیست. این گونه نیست که 8 رتبه فاصله میان ما و رتبه برتر باشد. یک تیم تنها در این فصل فوق العاده کار کرده است. شما باید قبول کنید که منچسترسیتی همسایه شماست و می گویند آنها فوتبال فوق العاده ای بازی می کنند و دیدن بازی شان زیباست و بله آنها واقعا شایسته این صحبت ها هستند. ما نیز شانس داریم که مانند آنها باشیم و این چیزی است که برای ساختن آن تلاش می کنیم. مشکل اصلی اینجاست که مردم اینجا خیلی (برای قهرمانی) صبر کرده اند وگرنه آنها باید بابت وضعیت فعلی خوشحال باشند. اما ما نمی توانیم تاریخ باشگاه را عوض کنیم و اصلا چنین چیزی را نمی خواهیم و باید با آن کنار بیاییم. اگر فقط در مورد پولی که منچسترسیتی دارد صحبت کنیم، نمی توانیم مقایسه ای انجام دهیم. اکنون باید بگوییم دو باشگاه در جهان داریم که توسط کشورها اداره می شوند و ما نمی توانیم با آنها رقابت کنیم. آسان نیست که بگوییم ما نیز FSG را داریم و می توانیم رقابت کنیم. البته FSG فوق العاده است. ما مایک گوردون، رئیس FSG را داریم که کسی مانند او را ندیده ام که این گونه حمایت کند. او به من می گوید: ' متاسفم، آنها می توانند این گونه خرید کنند ولی ما نمی توانیم. ' من نیز می دانم این غیر ممکن است. پس به اینکه چگونه با آنها از این نظر رقابت کنیم فکر نمی کنم. ما می توانیم آنها را مانند ماه گذشته شکست دهیم. نیاز داریم تا بهترین بازی مان را به نمایش بگذاریم. حتما نباید خیلی خوش شانس باشیم تا آنها را ببریم. فوتبال این گونه است و من آن را دوست دارم. آیا منچسترسیتی یک درصد روی نتایج ما تاثیر گذاشته که اکنون فاصله 19 امتیازی داریم؟ خیر. مسبب نتایج فقط خودمان بوده ایم. ما می توانستیم با کمی خوش شانسی بازی ها را ببریم و فاصله مان را کاهش دهیم و روی آنها فشار بیاوریم ولی این اتفاق رخ نداد و من اصلا مشکلی ندارم. تنها شانس مان این است که از وقت استفاده کنیم. هیچکس ما را تحت فشار قرار نداده است. مدیران باشگاه نمی گویند سال بعد شما باید قهرمان شوید وگرنه باید از باشگاه بروید. این افراد بیرون باشگاه هستند که می گویند اگر شما قهرمان نشوید، تحت فشار قرار می گیرید.
وضعیت تیم ملی انگلستان در جام جهانی و چرا فوتبال انگلستان پیشرفت نمی کند؟
شما چه فکری کردید وقتی انگلستان به جام جهانی صعود کرد؟ در اینجا مردم می گویند ما در دور بعدی (حذفی پس از مرحله گروهی) حذف می شویم و این خنده دار است زیرا در آلمان کسی این گونه فکر نمی کند. شما هری کین را در اختیار دارید که یکی از بهترین های دنیا است. اگر بهترین نباشد، یکی از بهترین مهاجم های لیگ برتر در کنار بازیکنانی مانند لوکاکو و فیرمینو است. ببینید انگلستان برای فتح جام جهانی همه چیزی که لازم است را در اختیار دارد. شما بازیکنان فوق العاده ای دارید و جوانانی نیز هستند که به خوبی پیشرفت کرده اند. هیچ تیمی مانند منچسترسیتی نیز در جام جهانی وجود ندارد. انگلیس شانس قهرمانی دارد؟ نمی توانید بگویید اصلا شانس ندارند. آنها جزو مدعیان هستند و البته به مقداری شانس احتیاج دارند. شما باید ذهنیت برنده را یاد بگیرید. چیز خوب این است که روزنامه ها را نخوانید و از دیدن شبکه های اجتماعی پرهیز کنید. کنار هم باشید و به خودتان باور داشته باشید. موفقیت از اینجا شروع می شود و همه باشگاه های موفق دنیا با این رویاپردازی کار خود را شروع کرده اند. نمی توانید در انگلستان بهترین بازیکنان خارجی را به لیگ برتر بیاورید و انتظار داشته باشید جوانان انگلیسی موفق شوند. این درست نیست. این جوانان نیاز دارند بازی کنند و شما می بینید بازیکنانی مانند لوکمن در لایپزیش و سانچو در دورتموند حضور دارند. اینجا یک جزیره است ولی یک جهان بیرون آن وجود دارد. شاید باید در خصوص آموزش ها صحبت کنیم. در انگلستان تمرکز فقط روی فوتبال است حتی اگر در آکادمی حضور داشته باشند، با مدرسه ها روی این مسئله توافق می کنند. در آلمان شما به مدرسه باید بروید تا زمانی که آن را به اتمام برسانید و پس از آن می توانید تمرین کنید. اما اینجا مانند حرفه ای از بازیکنان جوان تمرین می گیرند. این چیز بدی نیست. بازیکن می تواند با هر دو پا بازی کند اما فشار بسیار زیادی را باید متحمل شود. پول خیلی مهم است و آنها خیلی قبل تر برای آن برنامه ریزی می کنند. این فشار زیادی روی پسر بچه ایجاد می کند و او نمی تواند از بازی کردن لذت ببرد. او باید هرچه زودتر چیزی به خانه ببرد و این مسئله دشمن پیشرفت بازیکن است.