این که به کودک مهاجر و آفریقایی تبار مجال رشد و ملیت فرانسوی و آلمانی بدهی تا به عضویت تیم ملی این کشور هم درآید خوب است یا مانند ما که به پژوهش‌گر و عرفان‌شناس و ادیب و سخن‌دانی چون دکتر «نجیب مایل هروی» بعد از 50 سال اقامت و زندگی و تحقیق و نگارش در ایران و دربارۀ ادبیات فارسی و در حالی که از هر ایرانی‌یی ایرانی‌تر است اجازه ندادیم دست کم به پاس آن همه کار فرهنگی که یک تنه انجام داده یک ملک کوچک را به نام خود کند و حتی یک حساب بانکی برای خودش باز کند چون افغان است. در حالی که در سال 1357 یعنی چهل سال قبل با دختری ایرانی ازدواج کرد و یکی از برجسته ترین محققان کتابخانه مجلس بوده است او سال 1350 خورشیدی و قبل از کودتاهای کمونیستی و سقوط پادشاهی در این کشور و اشغال به دست شوروی به ایران آمد و طی دهه ها دست در کار سترگ ترین پژوهش های زبانی و ادبی و عرفانی بوده ولی با او مانند یک کارگر افغان رفتار کردیم و آن قدر دل او را شکستیم که به انواع بیماری های روحی و افسردگی مبتلا و در مشهد بستری شده و پول بیمارستان را هم نداشت بدهد و اگر دخالت شخص وزیر ارشاد نبود که خود فرهنگی مردی است از خطه خراسان و آشنا با خدمات نجیب مایل هروی ، معلوم نبود چه بر سر او می آمد هر چند که دیر شده و وضعیت مساعدی ندارد. (کافی است به تصویر زیر نگاه کنید که استاد را در مرکز نگهداری بیماران روانی نشان می دهد. جوان کنار او فرزند استاد وکم توان ذهنی است.) مطلب برگفته از سایت عصر ایران