سوگنامه ساکنان اران و شروان برای سرزمین پدری ایران عزیز بعد از سالها اشغال توسط روسها و دست نشانده های روس زاده:
..........................................................................
ایكی یوز ایل بوندان قاباق
امضالاندی مقاوله
منله ایران آراسینا
دوشدو بؤیوك بیر فاصله
دویست سال پیش عهدنامه امضا شد و میان من و ایران فاصله افتاد .
..........................................................................
ایكی یوز ایل قان آغلادیق
تبریز ، تهران ... دییه دییه
اؤلدو گئتدی آتام - بابام
دییه ، دییه « ایران ، ایران دویست سال در حسرت تبریز و تهران خون گریستیم و پدرو پدر بزرگم ، در هوای ایران زیستند و درگذشتند
..........................................................................
ایران منیم آتا یوردوم
ایران منیم وطنیم دیر
آتام اؤلنده ده دئدی
ایران منیم مسكنیم دیر
ایران ، سرزمین پدری و وطن من است . پدر در لحظة مرگ هم گفت ایرانماوای من است .
.........................................................................
آتام اولنده ، چاغیردی
منه بیر یادگار وئردی
گؤزل بیر ایران بایراغی
شرفله افتخار وئردی
پدرم در لحظات مرگ ، صدایم آرد و یادگاری به من سپرد .
این یادگار چیزی جز پرچم ایران نبود . پدرم شرف و افتخار به من سپرد
.......................................................................
بالا ، بو بایراغی » : دئدی
منه ده وئرمیشدی آتام
ایندی سن ساخلا بایراغی
من گئدیرم حاقّا چاتام فرزند ! این پرچم را پدرم به من سپرده بود ، اآنون این را به تو » : پدرم گفت
« می سپارم ، زیرا هنگام آن رسیده آه به حق بپیوندم
........................................................................ گله جك وار ، بیر گون گلر
باآی قوووشار ایرانا
منیم سالامیمی یئتیر
تبریز ، تهران ، خوراسانا
روزی فرا خواهد رسید آه باآو به ایران خواهد پیوست . اگر آن روز را »
« دیدی ، سلام مرا به تبریز و تهران و خراسان برسان
.......................................................................
گره ك تاریخده دفن اولسون
« ... ترآمن چای یا گولوستان
جان وئره رآن آتام دئدی :
وطنیمیز ... ایران ... ایران ... عهدنامه های گلستان و ترآمانچای باید در تاریخ دفن شود »
بر لبانش بود ، جان « وطن ... ایران ... ایران » پدرم در حالی آه واژه هایمی داد . ......................................................................
سونرا ایران بایراغینی
اؤپدو ، یومولدو گؤزلری
آتش ساچدی اوره ییمه
اونون یانیق لی سؤزلری . پدرم پرچم ایران را بوسید . آنگاه چشمانش برای همیشه فرو خفت ...
درحالی آه سخنان سوزناآش ، دلم را شعله ور آرده بود ... ....................................................................... به امید باز پس گیری سرزمینهای اشغال شده ایرانی
این هم سند موجودیت آران و شروان که کسی به فاشیست بودن متهمم نکنه(هم انگلیسی هم فارسی):
https://en.wikipedia.org/wiki/Shirvan
https://en.wikipedia.org/wiki/Arran_(Caucasus)
متاسفانه در دوران فروپاشی شوروی ما درگیر جنگ با عراق بودیم و این اتفاق نیفتاد
به امید خدا اگر اقتصادمون درست بشه( باز هم میگم اگر اقتصادیمون درست بشه) قطعا برادرانمون رو از شر حکومت حامی
صهیونیست(علی اف و دار و دسته اش) به دامان کشور بازخواهیم گرداند.
یاشاسین ایران ملتی...یاشاسین آذربایجان
یاعلی مدد