ظاهر های ساده باطن های پیچیده ای دارند... برای فهمیدن هرچه بهتر این حکمت کافی بود دیدار برزیل و پاراگوئه از مرحله یک چهارم نهایی #کوپا_آمریکا را مشاهده میکردید.
*پاراگوئه در مرحله گروهی، از سه دیدار خود در مرحله گروهی دو تساوی و یک باخت را کسب کرد و به عنوان تیم سوم گروه B به ۱/۴ راه یافت. آنها بر روی کاغذ ضعیف ترین تیم این مرحله به حساب می آمدند.
*در سمت مقابل پاراگوئه برزیل میزبان قرار داشت. برزیلی که در دور گروهی ۷ امتیاز کسب کرد و با اقتدار بی نظیرش به عنوان تیم اول به مرحله ۱/۴ راه یافت.
قبل از بازی در همه نظرسنجی ها ، تحلیل ها و کاغذ ها همه برزیل را تیمی خطاب می کردند که به راحتی از سد کوچک ، با مقاومت کم به نام پاراگوئه عبور میکند. اما ظاهر های ساده ، باطن پیچیده ای داشتند. بازی گره خورد. سلسائو هر چه زد به در بسته خورد. انگار ستارگان دنیای فوتبال مثل ژسوس ، اورتون ، فیرمینو و ... ، آمده بودند تا هنرنمایی فرناندز در قاب دروازه پاراگوئه را ببینند. با اگر ها چیزی عوض نمیشود پس میگوییم اگر شوت ویلیان در دقایق پایانی به تیرک نمیخورد ، اگر ضربه سر برزیلی ها روی ضربه کرنر به تور بوسه میزد و همچنین اگر پنالتی اعلام شده توسط داور به سود برزیل توسط وار به ضربه ایستگاهی تبدیل نمیشد ، برزیل کار را تمام میکرد. اگر ها برای پاراگویه نیز وجو دارند پس میگوییم اگر سوپر حمله پاراگوئه و در نهایت شوت خطرناک توسط آلیسون مهار نمیشد و اگر داور با تصمیم وار بالبوئنا را اخراج نمیکرد شاید اوضاع عوض میشد. اما در نهایت کار به ضربات پنالتی کشید. آلیسون ملت برزیل را امیدوار میکرد و فیرمینو با پنالتی نا امید. اما گونزالس فرشته نجات فیرمینو بود ، پنالتی را خراب کرد و فرصت را به ژسوس داد . ژسوس گل زد و این درام دراماتیک از یک ژانر احساسی با صعود سلسائو به نیمه نهایی به پایان رسید.
نویسنده: سید محمدهادی محبی محقق و پژوهشگر فوتبال