دروازه بان

پیر کارلو ( لهستان )

هر جا صحبت از بهترین دروازه بانان تاریخ فوتبال ایران می شود، عبور از نام ناصر حجازی غیر ممکن ترین کار برای هر تاجی می باشد؛ حال تصور کنید محدوده انتخاب تنها خود باشگاه تاج باشد ، با این وجود به جهت انتخاب تنها یک بازیکن ایرانی ناچارا برای این پست سراغ اولین بازیکن خارجی تاریخ باشگاه خواهیم رفت.

هجوم آلمان نازی به لهستان موجب آوارگی شمار زیادی از لهستانی ها شد و در این بین دست تقدير تعدادی از آن ها را به سمت ایران کشاند.

یکی از این مهاجرین جوانی به نام پیر کارلو بود که پس از حضور در ایران از اولین بنیان گذاران باشگاه دوچرخه سواران و در ادامه تاج بود.

کارلو از 1324 تا 1335 سنگربان آبی ها بود و به همراه این تیم سه قهرمانی جام باشگاه های تهران و دو جام حذفی تهران را به دست آورد و سابقه بیشترین حضور یک بازیکن خارجی در تاریخ استقلال را دارد و به مدت بیش از چهل سال تنها خارجی تاریخ تاج بود.

تنها بازیکن خارجی تاریخ تیم ملی ایران ، سابقه یک بازی ملی در دیدار دوستانه برابر ترکیه را دارد.

دفاع راست

منصور پورحیدری ( ایران )

برای وصف او در تاریخ باشگاه تنها نیاز نیازمند استفاده از یک واژه هستیم؛ پدر.

هر آنچه می شد را به دست آورد، بار ها و بار ها و هیچ گاه منتی برایشان نگذاشت.

برای بیان آنچه منصور پورحیدری بود نوشتن بی فایده است و تنها یک تصویر همه چیز را نشان می دهد.

دفاع مرکزی

هراير مکويان ( ارمنستان )

هرایر که پس از هنريک مخيتاريان کاپیتان دوم تیم ملی ارمنستان به شمار می رفت ، از سال 1393 به مدت سه فصل برای استقلال به میدان رفت و در این مدت 76 بار پیراهن آبی های پایتخت را پوشید.

عملکرد مکويان در دو فصل اول مورد قبول هواداران قرار گرفت و پس از فصل سوم با افت عملکردی که داشت نهایتا از استقلال جدا شد.

دفاع مرکزی

جي لويد ساموئل ( ترینیداد و توباگو )

سرشناس ترین بازیکن خارجی که به استقلال آمده است با انبوهی از تجربه بازی در لیگ برتر جزیره، به شکلی غیر منتظره خود را در جمع بازیکنان قهرمان دو دوره آسیا دید.

بازیکنی که از سوی هواداران لقب الماس سیاه را دریافت کرده بود، به تناوب در پست هافبک و دفاع 92 مرتبه طی سه فصل برای استقلال به میدان رفت و موفق به کسب قهرمانی جام حذفی و لیگ برتر شد.

ساموئل در سال 1393 به پیکان پیوست.

دفاع چپ 

هرويه ميليچ ( کرواسی )

مدافع چپ کروات سابق تیم های فیورنتینا، المپياکوس، ناپولي و تیم ملی کرواسی با نظر آندره ا استرماچوني به استقلال پیوست و در طی مدت زمان حضورش در تیم جذاب مربی ایتالیایی  عملکرد قابل قبولی در پست دفاع چپ داشت.

هافبک 

رينالدو کروزادو ( پرو )

هافبکي که سابقه حضور در 46 بازی ملی برای کشورش را دارد در فصل 1388-89 به استقلال پیوست و در 21 بازی 2 گل هم به ثمر رساند.

رينالدو پس از جدایی از استقلال موفق به بازی در سری آ ایتالیا را هم پیدا کرد.

هافبک 

فابيو جانواريو ( برزیل )

بازی های چشم نواز ، محبوبیت فراوان یا گل قهرمانی? 

جانواريو همه را با هم برای استقلالی ها به ارمغان آورد و خودش را برای مدت ها در دل هواداران قرار داد.

فابيوي برزیلی که با فولاد خوزستان به فوتبال ایران معرفی شد پس از پیوستن به استقلال در 78 بازی برای تاج به میدان رفت و 8 گل به ثمر رساند که بدون شک گل قهرمانی فراموش نشدنی این بازیکن در مشهد بهترین خاطره اش با لباس استقلال است.

هافبک 

سرور جباروف ( ازبکستان )

جباروف ازبک از بزرگان تاریخ فوتبال آسیا است؛ دارانده دو عنوان بهترین بازیکن سال آسیا در سال 1395 به استقلال پیوست و پس از محرومیت آبی پوشان به طور قرضي به سپاهان آمد و موجب شد یک تنش برای داشتنش بین غول های فوتبال ایران شکل بگیرد.

شاید کسی گمان نمي کرد یک بازیکن سی و چند ساله جانشین گمشده جباری در استقلال باشد ولی 40 بازی که این پیرمرد ازبک برای استقلال انجام داد به خوبی نشان داد بهتر از کسی تا الان از انجام وظیفه محول شده بر آمده است.

وی در استقلال به مربیگری سفر آلمانی قهرمان جام حذف سال 97 شد.

هافبک 

آياندا پاتوسى ( آفریقای جنوبی )

تنها یک نیم فصل کافی بود تا پاتوسى به یکی از پر مشتری ترین بازیکنان فوتبال ایران بشود.

هافبک ملی پوش سابق پس از حضور در استقلال با ضربات آزاد منحصر به فردش بشدت مورد توجه هواداران قرار گرفت.

پاتوسى در 19 بازی پیراهن استقلال را پوشید و چهار گل به ثمر رساند.

مهاجم

مامه بابا تیام ( سنگال )

او هم تنها یک نیم فصل در استقلال حضور داشت و در همان نیم فصل رکورد گلزنی بهترین گلزن خارجی باشگاه را در سیزده بازی و دوازده گل شکست.

تیام شماره هفت مقدس را پوشید ، گل قهرمانی جام حذفی را به ثمر رساند، در لیگ قهرمانان استقلال را صدرنشین گروه مرگ کرد و با معجزه برابر ذوب آهن آبی ها را به جمع هشت تیم پایانی رساند.

جدایی گلزن سنگالی هزینه هایی سنگینی را به استقلال در فصل بعد تحمیل کرد.

مهاجم 

شیخ دياباته ( مالی )

شخصیت دوست داشتنی ، تواضع ، حرفه ای گری و عشق این بازیکن به استقلال باعث شده است که خیلی از هوادان حاضر باشند پشت سر این شیخ عبادت کنند.

گلزنی هایی که گرگ اهل مالی برای آبی ها داشته است موجب شد هوادارن و باشگاه بالاخره خلأ حضور تیام را فراموش کنند.

محور اصلی تیم ترسناک استراماچونى ، یکی از آفریقایی های سرشناس دنیای فوتبال است که با حضور در استقلال بارهای شادی گل پنجه های گرگ را با هواداران استقلال تقسیم کرده است.

بیراه نیست اگر بگوئیم تنها اتفاقات غيرمنتظره میتوانست مانع شیخ در تبدیل شدن به بهترین گلزن خارجی تاج شود.

سرمربی 

زدراکو رايکوف ( یوگوسلاوی )

فوتبال استقلال - بلکه فوتبال ایران - را می‌توان به دو بخش تقسیم کرد: قبل از رایکوف، و بعد از رایکوف. پیش از رایکوف تنها بازی کردن مهم بود. بازیکنان در تمرینات به دویدن دور زمین و نرمش کردن اکتفا می‌کردند و در مدرن‌ترین حالت پشت سر هم صف می‌کشیدند و به تمرین شوت می‌پرداختند و در نهایت ۱۱ به ۱۱ بازی می‌کردند. رایکوف تمرینات را در فوتبال ایران دگرگون کرد.

در تمرین رایکوف، گرم کردن و نرمش از بدن‌سازی جدا بود. او «تمرینات فیزیکی» را یکی از پایه‌های اصلی تمرین می‌دانست. رایکوف در بدن‌سازی استفاده از وزنه، هالتر و توپ مدیسن‌بال را رایج کرد. او تمرین‌ها را به چند بخش تقسیم کرد. تمرین دفاع از تمرین حمله جدا بود و تمرین توپ‌گیری، با تمرین حفظ توپ تفاوت داشت. تمرین برای شوت‌زنی و گل‌زنی، یک رشته جداگانه بود که باید در شرایط بازی یا نزدیک به بازی اجرا می‌شد. رایکوف «دریبل زدن» را هم آموختنی می‌دانست. او به‌ویژه در تیم جوانان ایران در هر روز تمرین دریبل زدن را از اصلی‌ترین بخش‌های تمرین قرار می‌داد. رایکوف برای «سر زدن» هم تمرینات ویژه‌ای داشت و برای «جاگیری» در حالت دفاعی یا تهاجمی نیز بازیکنان را به تمرینات تازه‌ای وامی‌داشت. او تکل را هم آموزش می‌داد. همین‌طور انواع توپ زدن و انواع استپ کردن را. کارهایی که پیش از او در فوتبال ایران رایج نبود و انجام نشده بود. شیوه تمرینات رایکوف به گونه‌ای بود که بازیکنانش پس از طی یک دوره تمرینی، مهارت‌های تکنیکی، برتری‌های تهاجمی و قابلیت‌های دفاعی تازه‌ای پیدا می‌کردند.

پیش از رایکوف، تمرین در فوتبال ایران هفته‌ای سه جلسه بود. تمرین روز پیش از بازی منع می‌شد. تمرین فردای بازی – که امروز تحت عنوان ری‌کاوری لازم‌الاجراست - قدغن بود. برنامه برای تمرین وجود نداشت چرا که ضرورت نداشت. رایکوف برای فوتبال ایران «برنامه تمرین» آورد. تمرین اول هفته، تمرین روز دوم، تمرین روز سوم (اوج تمرین تاکتیکی) تمرین روز چهارم (با توجه بیشتر به مرور دستورهای حرکتی)، تمرین روز پنجم (با اصل قرار دادن ضربه‌های آزاد و پرتاب اوت) تمرین روز ماقبل مسابقه (یادآوری‌کننده وظایف روز مسابقه).

رایکوف در میان سال‌های ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۵ سرمربی‌گری تیم فوتبال باشگاه فوتبال تاج را بر عهده داشت و در این سال‌ها توانست نخستین قهرمانی تیم فوتبال تاج را در لیگ قهرمانان آسیا در سال ۱۳۴۹ به ارمغان آورد و دو بار نیز در سال‌های ۱۳۴۹ و ۱۳۵۳ با این تیم لیگ سراسری فوتبال ایران را فتح کرد. وی همچنین یک سال سرمربی تیم سپاهان اصفهان بود.

رایکوف همچنین به چهار بار عنوان قهرمانی در جام باشگاه‌های تهران و یک دوره نائب قهرمانی جام حذفی باشگاه‌های تهران نائل آمده‌است.

بسیاری از اسطوره‌های کنونی باشگاه استقلال که نام و آوازه درخور توجهی کسب کرده‌اند توسط رایکوف به فوتبال ایران شناسانده شدند که از جمله آن‌ها می‌توان به ناصر حجازی، منصور پورحیدری، حسن روشن و غلامحسین مظلومی اشاره کرد.

از حضور رایکوف در باشگاه تاج تهران به عنوان نقطه عطفی در تاریخ این باشگاه یاد می‌شود. رایکوف بر خلاف نتایج نه چندان خوبی که در حضور کوتاه‌مدت خود در تیم‌های ملی کسب کرده بود، دوران باشگاهی موفقی را در تاج سپری کرد. او در بهار سال ۴۹ با این تیم قهرمان لیگ ایران (جام منطقه‌ای) شد و نخستین قهرمانی این باشگاه در قاره آسیا را نیز به ارمغان آورد تا یکی از باشکوه‌ترین فصل‌های تاریخ باشگاه تاج را رقم زده باشد.

تاج با مربی‌گری رایکوف در سال‌های ۱۳۴۹ و ۱۳۵۰ مسابقات فوتبال باشگاه‌های تهران را فتح کرد. جام قهرمانی تورنمت میلز هندوستان نیز دو سال پیاپی به تاج رسید. در سال ۱۳۵۲ تاج قهرمان مسابقات بین‌المللی جام دوستی شد و سرانجام در سال ۱۳۵۳ آبی‌پوشان تهران عنوان قهرمانی دومین دوره لیگ فوتبال باشگاه‌های ایران جام تخت جمشید را با رهبری رایکوف به دست آوردند.

او در آبان ماه سال ۱۳۵۵ با شکست چهار بر یک برابر صنعت نفت در تهران از سرمربی‌گری تاج برکنار شد.

رایکوف مجموعاً در ۱۷۵ بازی رسمی هدایت تاج را برعهده داشت و حدوداً در ۱۳ بازی غیر رسمی نیز تاج را هدایت کرده است. (۷ بار در جام میلز هندوستان - ۳ بازی در جام علم - ۲ بازی در جام اتحاد)