عاشقی دین من و سوختن آیین من است مایه ی گریه ی شب ها دل غمگین من است همچو فرهاد بگریم همه شب در دل کوه و این همه دربدری از غم شیرین من است آسمانا دل تاریک من از ماه تهیست اشک هایم همه شب خوشه ی پروین من است (مجید شفق)