بخوانید ، بدک نیست :
لیونل بدو گفت نام تو چیست /// به بالین تیمت که خواهد گریست
چه خوانی کرُی های بس آتشین /// که آخر شوی شرم را همنشین
شگفتا که اندر سرت مغز نیست /// از این رو سخن گفتنت نغز نیست
چه داری که چندان کنی های و هو /// صعود از گروهی؟!؟ زهی آرزو
نه اندرز ما را گذاری سپاس /// نه از روز پیکار داری هراس
بدو گفت هاشُم که از من تو نام /// چه پرسی که یاد آید از شاغلام
مرا آن زمان نام هاشُم بکرد /// نود حرف من نُقلِ مردم بکرد
که کارلوس کروش تیم تا برگزید /// دفاعی چو هاشُم نیامد پدید
ندانم چه نازی به تیمت تو مرد /// تو را خرد بینم به گاه نبرد
لیونل برآشفت و با خشم گفت /// کنم تورِ دروازه با توپ جفت
مپندار از نام من چون مِسَم /// که از نسل "آرماندو" و "کِمپِسَم"
جهانی به بازی من منتظر /// نیوکمپ را من کنم منفجر
کند نام من لرزه بر "کاسیاس" /// نگون بخت کردم من آقای خاص
"رونالدو" اگر اسوه ی ملت است /// به دنبال من در پی شهرت است
بدو داد پاسخ چنین بی درنگ /// کنم عرصه را بر دو پای تو تنگ
رجز های تو یاوه باشد مسی /// که مانند تو لوله کردم بسی
رونالدو به تنهایی ابر قدرتیست /// نیاید دگر مردی همچو کریس
تو گر عنوانی دست و پا کرده ای /// به لطف بلاتر چنین گشته ای
تو خود را نکن با رونالدو قیاس /// چه فکر کردی ای آس و پاس!
تو هیچ دانی کاسیاس کیست؟ /// شهرت و افتخارش به چیست؟
او همی شیری باشد درون زمین /// ولی خاکی و بی ریا برون زمین
نه خود را بگیرد برای کسی /// نه "مَن مَن" کند همچو تو ای مسی!
تو گر خودکشون چند گل به ایکر زدی /// چه گلها بوده که از دست داده ای
خدر چه خوش گفت آن کِیروش نکته سنج /// که دیری نپاید سرای سپنج
ژکو و مسی هر دو بر خاک نِه /// جهانی از این هر دو چالاک بِه
چنان کوبمت من به تکل گران /// که کوبند دیگ و چکش مسگران
لیونل چو بشنید دلتنگ شد /// بروهای چهرش پرآژنگ شد
ندانم چه باشد به تمرینشان /// مبادا چنین هرگز آیینشان
که نام آوران را به کشتن دهند /// خود اندر فیفا جام بر سر نهند
ز مغز و زبان خوردن از گوسفند /// کنون تا به جایی درآرند گند
که فیسبوک را میکنند زیر و رو /// تفو بر تو ای چرخ گردون تفو
