تو این اوضاع اسفبار، تنها میتونم بگم که این بشر رو نسبت به کسی که تو فینال 99 با اون شادی انتهاییش دلمونو برده و یا خرگوش یخی که تو اون شب بارونی با شادیش بعد از ضربات پنالتی ذوق کردیم و کلی لیگ برامون اوردن، بیشتر دوست دارم...
اگه دخیا نبود روز های پساسرالکس که هر روزش فاجعه بوده و حتی جام هاش به دلمون نشسته، خیلی فاجعه و هولناک تر می بود...
ممنون دیو-سیو :(
