طرفداری/ توپهای رقابتهای جام جهانی بعنوان یک نماد و شناخته شده ترین توپ های تاریخ فوتبال، از گذشته تاکنون دچار تغییراتی بسیاری شدهاند. همانطور که قسمت اول را خواندید در این سری مطالب سعی شده است جنبههای مختلف توپها بیان شود و در دومین قسمت، توپ جام جهانی ۱۹۳۴ ایتالیا را بررسی خواهیم کرد.
_cht.jpg)
توپ دومین دوره جام جهانی با نام فدرال 102 از ۱۳صفحه چند ضلعی تشکیل شده است که با دوخت دستی برش خورده و به هم متصل میشدند. اکثر توپ های کلاسیک در آن زمان 12 صفحه داشتند (مانند نمونه هایی که چهار سال پیش در اولین جام جهانی استفاده شد) اما فدرال 102 نوآوری را ارائه کرد که بندهایی را روی یک صفحه جداگانه قرار دادند تا بتوان توپ ها را از حفره ایجاد شده، باد کرد. برای اولین بار بند های چرمی توپ جام جهانی با بند پنبهای قهوهای رنگ جایگزین شد، بسیار شبیه به آنهایی که در کفش استفاده می شود. این جزئیات کوچک یک پیشرفت مهم را رقم زدند؛ از آنجایی که پنبه بسیار نرمتر از هر چرم بوده و این تغییر بازیکنان را تشویق کرد تا با استفاده از سر به توپ ضربه بزنند.
به نقل از worldcupballs.info
