طرفداری / شوکتِ فوتبال ایران در شب کولاک زاینده رودی ها دوباره متبلور شد و چند ساعت پس از شکست تلخ نساجی، این سپاهان بود که از ازبک ها انتقام گرفت و با نمایشی تهاجمی و شناور، جشنواره ای از گل در شب مهتابی آزادی برپا کرد تا بغضی که ساعتی راه نفس هایمان را بسته بود، شکسته شود.
۹ گل از هفت پارتیزان برای تحقیر آلمالیق و در هم شکستن کاسیموف که بارها پشت دست مردان ما را داغ گذاشته کافی بود. یک پلن شسته رفته از ژوزه مورایس در قامت فرمانده و آتشبازی توپچی های سیری ناپذیری که تا ثانیه آخر پا پس نکشیدند، نتیجه ای تاریخی را بر جای گذاشت تا غریبه پرتغالی با تفنگ پرفشنگ زرد برای آسیا خط و نشان بکشد.
حالا سپاهان با هفت امتیاز زنگ ها را برای نیروی هوایی عراق و الاتحاد به صدا درآورده و خیز بلندتری برای صعود برداشته است. دیشب آن پنج هزار دوآتشه ای که تا حوالی ساعت ۲۴ در آزادی پرچم های زرد را به رقص درآوردند، از تماشای دوئلی چشم نواز حظ بردند و طعم گز لقمه ای اصفهان را چشیدند.
هشت گل برای له کردن سرجوخه های سورمه ای و تبعید ازبک ها به اعماق دره ناکامی. این در حالی بود که اگر دو گل دیگر نصف جهانی ها از سویِ« وار» وتو نمی شد، پسران آلمالیق با یازده شاخه گل سوار بر هواپیمای تهران-تاشکند به ملاقات کابوس ها می رفتند.
شب بخیر و موفق باشید موسیو کاسیموف. این چهره واقعی فوتبال ما بود. توفانی و تسخیرناپذیر. وقتی با یک بغل گل به خانه برمی گردید یادتان نرود به افتخار این تیم و ستاره هایش هورا بکشید.