طرفداری | کارلوس روآ به خاطر عقاید مذهبی خود برای مدتی از فوتبال کنارهگیری کرد.
کارلوس روآ، دروازه بان افسانه ای آرژانتینی، در مصاحبه ای با روزنامه AS گفت به خاطر خدا از انتقال به منچستریونایتد منصرف شد.
کارلوس آنخل روآ (متولد 1969 در سانتافه، آرژانتین) هرگز یک فوتبالیست معمولی نبود. نه از نظر اصول و نه از نظر عملکرد. داستان زندگی او به تنهایی می تواند سوژه یک کتاب، فیلم یا حتی یک سریال کامل باشد. او که به خاطر تمایلات گیاهخواری اش به "کاهو" معروف بود، بر بیماری مالاریا و سرطان غلبه کرد، در فینال جام حذفی اسپانیا با وجود مهار سه پنالتی شکست خورد و از همه جالبتر خدا را به جای منچستریونایتد، قهرمان آن زمان اروپا انتخاب کرد و راهی کلیسا شد.
کارلوس روآ که به عنوان نمادی از بهترین دوران باشگاه مایورکا شناخته می شود و در حال حاضر به عنوان مربی در آاک آتن فعالیت می کند، در این خصوص گفت:
- در سال 1999 منچستریونایتد، قهرمان آن زمان اروپا، پیشنهاد بزرگی به شما داد. چه اتفاقی افتاد؟
من این پیشنهاد را رد کردم. انتخاب من این بود که فوتبال را کنار بگذارم. این یک تصمیم سنجیده بود. برای اکثر مردم عجیب به نظر می رسد، اما من به دقت فکر کردم و تصمیم گرفتم زندگی را وقف فداکاری و خدمت به دیگران و موعظه آموزههای کتاب مقدس کنم.
- شما خدا را به جای قهرمان اروپا انتخاب کردید؟
من خدا را بر فوتبال ترجیح دادم. این چیزی بود که در قلبم حس می کردم. می دانم که از بازی در یک تیم بزرگ انگلیسی، حضور در تیم ملی آرژانتین و کسب درآمد زیاد دست کشیدم، اما می خواستم چیزهای دیگری را تجربه کنم و به همنوعانم خدمت کنم.
- چرا بازی فوتبال با ایمان مذهبی شما ناسازگار بود؟
روز هفتم کتاب مقدس، که شنبه است، مورد احترام قرار نمی گرفت، زیرا خدا دستور می دهد که آن روز را به داشتن یک رابطه کامل با او و گذراندن آن در آرامش با خانواده اختصاص دهیم. با بازی در آن روز، مجبور بودم ارزش های دیگری را بر آنچه ذهن و قلبم به من می گفتند، اولویت دهم.
- آیا تا به حال از آن تصمیم پشیمان شده اید؟
گاهی اوقات به آن فکر می کردم، اما تصمیمات در لحظه گرفته می شوند و در مورد من یک تصمیم ناگهانی نبود. بسیاری به من گفتند که دیوانه هستم، اما حمایت همسرم را داشتم و به چیز دیگری نیاز نداشتم.
- نُه ماه بعد دوباره برگشتید، چرا؟
این هم به خاطر وجدان بود، درست مثل زمانی که از فوتبال خداحافظی کردم. احساس می کردم نیاز به بازی دارم، دلم برایش تنگ شده بود. احساس می کردم کمی در قفس گیر کرده ام و این موضوع را با خانواده ام در میان گذاشتم و دوباره به فوتبال برگشتم.