طرفداری | هری گرگ (Harry Gregg) زاده 27 اکتبر 1932 در شهر توبرمور ایرلند شمالیست. او در پست دروازهبان بازی میکرد. خانواده هری در کودکی به شهر کولرین ایرلند شمالی کوچ کردند تا او پس از کار در کارگاه نجاری به عنوان شاگرد، در تیمهای فوتبالی وایندزور پارک سوئیفتز و کولرین بازی کند. هری در سال 1952 راهی انگلستان و باشگاه دانکستر راورز در سطح دوم فوتبال این کشور شد. این بازیکن شش فصل در دانکستر حضور داشت و در مجموع به آمار 99 بازی رسید.
در سال 1957 و با تصمیم سر مت بازبی، گرگ با مبلغ رکوردشکن 23500 پوند راهی منچستر یونایتد شد. مدیران منچستر به دلیل رضایتنامه هنگفت این دروازهبان حاضر به پرداخت دستمزد او نبودند اما این مهم باعث نشد تا هری از حضور در یونایتد پشیمان شود. او اعتقاد داشت هر بازیکن برای حضور در منچستر به جای درخواست پول باید مبلغی را جداگانه بپردازد. فصل نخست حضور گرگ در یونایتد با سانحه هوایی مونیخ 1958 مصادف بود. هواپیمای حامل بازیکنان یونایتد در مونیخ سقوط کرد و این حادثه قربانیان زیادی داشت اما سنگربان یونایتد، تاثیر زیادی در کاهش قربانیان این حادثه داشت.
به یاد دارم که راجر بایرن، کاپیتان تیم بسیار وحشتزده بود. درخت و خانهای را از پنجره نگاه میکردم که به ناگاه، همه چیز تاریک شد. در لرزههای هواپیما، سرم به اطراف کابین برخورد کرد؛ انگار که قسمتی از سرم، بریده شده بود. سکوت و سیاهی حاکم شد و یک لحظه فکر کردم که مردهام. از خونی که روی صورتم جاری شد، فهمیدم که زندهام و احساس میکردم تنها بازمانده هستم. سپس کاپیتان هواپیما را دیدم که بر سرم فریاد میکشید: «فرار کن»
او به همراه چند نفر دیگر دریچهای را در میان لاشه هواپیما پیدا کرد و به سمت بیرون دوید اما به ناگاه صدای کودکی او را متوقف کرد. هواپیما در حال سوختن بود و آتش سراسر آن را فراگرفته بود. همراهان هری از ترس فرار کردند اما صدای کودک باعث شد تا او اخطار گارد امنیت را مبنی بر انفجار احتمالی هواپیما نادیده بگیرد و به هواپیما بازگردد. بازگشت هری با هشدار کودک، منجر به نجات جان عده زیادی از بازماندگان این سانحه شد. ورا لوکیک، همسر باردار دیپلمات یوگسلاوی و دخترش، وسنا به همراه آلبرت اسکنلون، ری وود، بابی چارلتون و دنیس ویولت، از بازیکنان منچستر یونایتد، از جمله افرادی بودند که با شجاعت هری نجات پیدا کردند.
هری در ابتدا فکر میکرد که چارلتون و ویولت مردهاند زیرا نیمی از آنها درون هواپیما و نیمی دیگر بیرون آن بود اما هری، بی توجه به احتمال زنده بودن یا نبودن آن دو، آنها را به سمت بیرون کشاند. سپس در بازگشت به هواپیما متوجه شد که کاپیتان تیم یعنی راجر بایرن، جان خود را از دست داده است. انفجار آخر باعث شد تا هری تا لحظه به هوش آمدن، دو بازیکنی که نجات داده بود را کنار خودش ببیند. چارلتون و ویولت در لحظات نخست هوشیاری هری، او را همراهی کردند. پس از سانحه، هری لقب «قهرمان مونیخ» را دریافت کرد. گویا او خارج از زمین چمن نیز یک سنگربان است و از تیم خود محافظت میکند.
او تنها 13 روز پس از سقوط در مرحله یکهشتم نهایی جام حذفی برابر شفیلد ونزدی به میدان رفت و با کلینشیت خود، یونایتد را به دور بعد فرستاد. در نهایت هری و تیمش به فینال جام حذفی رسیدند و پس از شکست برابر بولتون، نایب قهرمان شدند. او 9 فصل دیگر فوتبالش را در یونایتد سپری کرد و آمارهای 42 بازی و هفت کلینشیت در فصل 59-1958، 34 بازی و شش کلینشیت در فصل 60-1959، 29 بازی و هفت کلینشیت در فصل 61-1960، 13 بازی و یک کلینشیت در فصل 62-1961، 28 بازی و سه کلینشیت در فصل 63-1962، 27 بازی و شش کلینشیت در فصل 64-1963، 38 بازی و 9 کلینشیت در فصل 65-1964 و چهار بازی و یک کلینشیت در فصل 66-1965 را به ثبت رساند. تنها جام این دروازهبان در یونایتد، جام حذفی سال 1963 بود که او به علت مصدومیت از ناحیه شانه، موفق به حضور در آن نشد. مصدومیتهای پیاپی، اجازه درخشش بیشتر به این دروازهبان را ندادند. او در سال 1966 راهی استوک سیتی شد اما فقط در دو بازی با پیراهن این باشگاه دیده شد و پس از یک کلینشیت، در سال 1967 از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.
نخستین بازی ملی هری در سال 1954 برابر تیم ملی ولز به ثبت رسید. او به همراه تیم ملی ایرلند شمالی به جام جهانی 1958 صعود کرد و پس از کلینشیت در بازی نخست برابر جمهوری چک، در بازیهای کشورش برابر آرژانتین، آلمان و فرانسه به میدان رفت و حضور در مرحله یکچهارم نهایی جام جهانی را تجربه کرد. دیدار ایرلند شمالی و آلمان، صحنه درخشش هری در جام جهانی بود. او با وجود آسیبدیدگی در مچ پای راستش، چند سیو استثنایی انجام داد و در پایان تورنمنت، یکی از بهترین بازیکنان آن شد. آخرین بازی ملی او در سال 1963 برابر انگلستان رقم خورد و او با 25 بازی و چهار کلینشیت به ماجراجویی ملی خود خاتمه داد. او پس از پایان فوتبالش، از سال 1967 تا 1987 در تیمهای شروزبری تاون، سوانسی سیتی، کرو الکساندرا و کارلیسل یونایتد مربیگری کرد.
همسر نخست هری، ماویس مارکهام، سه سال پس از سانحه مونیخ به علت سرطان درگذشت. او از این ازدواج دو بچه داشت و سپس در سال 1965 با کارولین ماندرز ازدواج کرد و از ازدواج دومش صاحب چهار فرزند دیگر شد. دختر هری، کارن گرگ در 50 سالگی همانند مادرش درگذشت تا او سومین تراژدی زندگیاش را تجربه کند. او پس از خداحافظی از فوتبال در مستندهای مختلفی حضور داشت و لحظات سخت خود در سقوط هواپیما را بازگو کرد. هری در روز 16 فوریه 2020 و در سن 87 سالگی درگذشت. او در سال 1995 به نشان افتخاری بریتانیا و در سال 2008 به دکترای افتخاری دانشگاه اولستر رسید تا بدینگونه ثمره خدماتش به ورزش و تاریخ فوتبال را دیده باشد.
مطالب مشابه
گلن استرومبرگ؛ مرد ماراتن آتالانتا، شاگرد محبوب اریکسون و پینگ پنگباز سابق
یان مولبی؛ مرد فربه لیورپول و تیم ملی دانمارک با سابقه بازی در آژاکس
ابدون پورت، بازیکن متعصبی که پس از نیمکتنشینی، خودکشی کرد؛ از قهرمانی کوپا آمریکا تا شلیک بامدادی