طرفداری | بیل پرل (Bill Pearl) یا ویلیام آرنولد پرل (William Arnold Pearl) زاده 31 اکتبر 1930 در شهر پرینویل در ایالت اورگن آمریکاست. او در شهر یاکیمای واشنگتن بزرگ شد و در کودکی به پدرش در اداره یک رستوران کمک میکرد. جابهجایی کیسههای غلات و لوبیا، شروع ورزیدهشدن عضلات بیل بود. او سپس در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا نامنویسی کرد اما پیش از آن علاقه به بدنسازی در پرل شکل گرفته بود. یکی از دوستان بیل برایش مجله مخصوص بدنسازی با نام «قدرت و سلامت» را خریداری کرد تا این پسر اهل پرینویل به عکسهای بدنسازان مختلف علاقمند شود. پرل شروع به تحقیق درباره بدنسازی کرد و با بدنسازان نخستین همانند یوگن ساندو آشنا شد. او سپس در باشگاه لئو استرن تمرین کرد و با نظر این بدنساز به مسابقات رقابتی فراخوانده شد.
نخستین رقابت بیل در مسابقات بدنسازی در سال 1953 شکل گرفت. او در ابتدا به رتبه نخست مستر آمریکا رسید و سپس علاوه بر تصاحب عنوان قهرمانی آقای کالیفرنیا، بالاتر از اروین کوشفسکی، عنوان عضلانیترین شرکتکننده این مسابقات را نیز به نام خود کرد. او کوشفسکی را در مسابقات کالیفرنیای جنوبی نیز شکست داد تا پس از رتبه نخست کلاس قدی بلندقد مستر یونیورس و ردهبندی کلی آن، سال بسیار موفقی را با چهار عنوان به پایان برساند. او در سال 1956 برنده عنوان مستر USA شد و در کلاس بلندقد یونیورس پرو نیز رتبه نخست را تصاحب کرد. پرل در سه دوره دیگر مسابقات یونیورس پرو در سالهای 1961، 1967 و 1971 نیز عنوان نخست را کسب کرد. پرل تمایلی به شرکت در مسابقات معروف بدنسازی همانند مستر المپیا نداشت و حضور در آن را همانند یکی از کارتونهای والت دیزنی میدانست.
پرل علاوه بر مسابقات، در نمایشهای جالب دیگری نیز شرکت میکرد و در آن به حرکات جذابی چون خم کردن میلههای چادر مسافرتی، شکستن زنجیر، پاره کردن پلاک خودرو و دفترچه تلفنهای حجیم و منفجر کردن بطریهای آب گرم میپرداخت. او حتی از یکی از عکسهای معروف نخستین بدنساز جهان یعنی یوگن ساندو الهام گرفت و با گرفتن عکسی همانند او، بسیار مورد توجه قرار گرفت. پرل در فیلم و سریال نیز حضور داشت. نخستین قاب او در سینما، فیلم «مرداب وودو»، ساخته سال 1962 بود که این بدنساز نقش ترسناک «زامبی» را ایفا کرد. او سپس در فیلم دیگری به نام «سام و من» در سال 1991 حضور یافت و پنج سال بعد، آخرین حضور تصویری خود را در یک سریال به نام «روزهای زندگی ما» تجربه کرد.
او در 39 سالگی تصمیم مهمی را در زندگی خود گرفت و این مهم منجر به شکلگیری تحولی عظیم در شخصیتش شد. پرل در این سن گیاهخوار شد و از ورژن لاکتو-اووی آن پیروزی کرد. در این سبک از گیاهخواری صرفاً گوشت حیوانات مصرف نمیشود و منع مصرفی برای لبنیات و تخم مرغ وجود ندارد. پرل در ادامه ماجراجوییهایش نویسندگی را شروع کرد و کتابهای مرجع مهمی درباره علم بدنسازی نوشت. نخستین کتاب او، «قویتر شدن: تمرین با وزنه برای مردان و زنان» که به فروش 350 هزار نسخه در آمریکا رسیده و به چند زبان زنده دنیا ترجمه شد. دیگر کتاب پرل، «کلیدهای جهان درون» نام داشت که آنقدر غنی پرداخته شده بود که به «انجیل بدنسازی» معروف شد. این کتاب حاوی دستورهایی برای رفتار شخصی، ژستهای بدنی و رشد ذهنی بود که وزنی شش پوندی داشت.
از مهمترین خاطرات دوستداران بدنسازی با پرل، پیروزی او برابر برنده سابق مستر المپیا، سرخیو اولیوا بود که این مهم در 41 سالگی پرل صورت گرفت. از جمله رکوردهای شخصی پرل در تمریناتش، پرس 140 کیلوگرمی از پشت سر، پرس نظامی 145 کیلوگرمی، بنچپرس 205 کیلوگرمی، اسکوات از جلوی 225 کیلوگرمی و اسکوات عادی 275 کیلوگرمی بود. او پس از پایان حضورش در مسابقات و نمایشها، یک باشگاه بدنسازی تأسیس کرد و در آن به تربیت نسل بعدی حرفه خود پرداخت. از دلایل مهم پرل برای ترویج گیاهخواری در رژیم بدنسازی طراحیشده خود، فشار خون، اسید اوریک و تری گلیسیرید بالای او در بالای 30 سالگی بود. او پس از یک آزمایش و نتیجه آن تصمیم گرفت تا با تمرکز بر روی رژیم بدون گوشت، علاوه بر کاهش درد تمریناتش، عوارض خوردن آن را کاهش دهد. او در سال 2022 و هنگام یک ماشین چمنزنی تصادف کرد و دچار شکستگی در ستون فقرات خود شد. در نتیجه این مهم، پرل دچار پارکینسون شد و در 14 سپتامبر 2022 در ایالت زادگاهش درگذشت.
از سری خاطرات ورزشی
چی چی رودریگز، گلفباز مطرح پورتوریکو؛ از تمرین با چوب گواوا تا رقص شمشیر در زمین گلف
آندره دجاینت یا آندره روسیموف، کشتیگیر غولپیکر WWE؛ از وزن شش کیلوگرمی در تولد تا عروس شاهزاده
ویکتور چوکارین، ژیمناست مطرح شوروی؛ از اردوگاه کار اجباری و شماره 10491 تا هفت طلای المپیک
