طرفداری | رضا سوخته سرایی دوست داشتنی هم رفت، بعد از سالها تحمل درد و بیماری، او بالاخره به دیار باقی شتافت، مهم ترین سوژه مرگ او دیدار دوباره با علیرضا سلیمانی است، دوست نردیک و رقیب دوست داشتنی او در بهشت!
سلیمانی هم قبل از سوخته رفت، او در دهه شصت زندگی خود رفت و سوخته در دهه هفتاد زندگیش، هر 2 می توانستند حداقل تا 80 بمانند و به خاطرات خود و اهالی کشتی صفایی بدهند.
سوخته سرایی فقید صاحب 2 مدال نقره قهرمانی جهان در سالهای 1978 در مکزیکو و 1981 در اسکوپیه بود، او می توانست در اوج قدرت سالهای بسیار در صحنه باشد، او می توانست در صورت حضور ایران در مسابقات مختلف جهانی و المپیک در سالهای 1980 و 1984 مدال المپیک و در سالهای 1979 و 1983 دو مدال دیگر جهانی بگیرد، به جای 6 مدال، غیبت ها و عوامل سیاسی باعث شد تا او کارش را در کشتی جهانی با 2 مدال خاتمه دهد اما او بی تردید علیرغم کسب تنها 2 مدال نقره جهانی توان کسب مدال های بیشتری را داشت.
در دهه شصت که سطح رقابت بین سوخته و سلیمانی بسیار نزدیک بود رقابت های بین این 2 هم به خاطر رفاقت و هم به خاطر نزدیکی قدرتشان همواره مساوی به پایان می رسید و هر 2 سه اخطاره می شدند، برای رقابت انتخابی بین این 2 مرد بزرگ گاهی سالن 12 هزار نفری کشتی ایران از جمعیت پر می شد.
یاد سوخته عزیز را که یک روز بعد از امام علی بزرگ فوت شد را گرامی می داریم.