هنری نوریس،تاجر و سیاستمدار و عضو فاماسونری، نقشی کلیدی در تاریخ باشگاه آرسنال ایفا کرد.
زندگی شخصی و حرفه سیاسی
هنری نوریس، متولد ناحیه کنینگتون لندن، در یک خانواده کارگری اما تحصیلکرده بزرگ شد. او در ۱۴ سالگی مدرسه را ترک کرد تا در یک دفتر وکالت مشغول به کار شود و پس از ۱۸ سال، آنجا را نیز ترک کرد تا به تجارت توسعه املاک بپردازد. وی با «دبلیو.جی. آلن» در شرکت «آلن اند شرکا» شریک شد و ثروت خود را عمدتاً از طریق ساختوساز خانه در جنوب و غرب لندن، بهویژه در فولهام، به دست آورد.
در عرصه نظامی، او در سال ۱۸۹۶ به عنوان افسر در واحد دوم داوطلبان تفنگدار تاور هاملتز منصوب شد، اما یک سال بعد استعفا داد. در دوران جنگ جهانی اول، بهطور گسترده به عنوان افسر استخدام ارتش بریتانیا فعالیت کرد و در واحد سوم داوطلبان توپخانه میدلسکس خدمت نمود. در مراسم اعطای نشانهای تولد ۱۹۱۷، به پاس خدماتش به کشور، عنوان شوالیه و درجه افتخاری سرهنگی را دریافت کرد.
حرفه سیاسی نوریس شامل شهرداری ناحیه متروپولیتن فولهام از ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۹، عضویت در شورای شهرستان لندن از ۱۹۱۶ تا ۱۹۱۹، و نمایندگی مجلس عوام از حوزه فولهام شرقی برای حزب محافظهکار از ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۲ بود. او نهایتاً پس از اختلاف با حزبش بر سر مسئله اصلاح تعرفهها، از سیاست کناره گرفت. همچنین او یک فراماسون سرشناس بود که تا مقام «دیکان بزرگ» لژ بزرگ متحد انگلستان ارتقا یافت.
ورود به دنیای فوتبال و نقش در تأسیس چلسی
نوریس ابتدا به عنوان مدیرعامل باشگاه فوتبال فولهام فعالیت کرد. در دوران ریاستاش بر این باشگاه، بین سالهای ۱۹۰۳ تا ۱۹۰۸، نقشی غیرمستقیم در تأسیس باشگاه فوتبال چلسی در همسایگی آن ایفا نمود. به او پیشنهاد شد که فولهام را به استمفورد بریج، مکانی که تاجری به نام گاس میرز به تازگی خریداری کرده بود، منتقل کند.
تصاحب آرسنال و انتقال به هایبری
در سال ۱۹۱۰، نوریس و ویلیام هال، سهام باشگاه ضعیف و ورشکسته «آرسنال وولویچ» را خریداری کردند. این در حالی بود که او هنوز موقعیت خود را در هیئت مدیره فولهام حفظ کرده بود. نوریس دو سال بعد به عنوان رئیس باشگاه آرسنال منصوب شد. با توجه به حضور کم تماشاگران و عملکرد ضعیف مالی، او تلاش کرد با ادغام آرسنال و فولهام یک ابرباشگاه لندنی ایجاد کند، اما این اقدام توسط لیگ فوتبال مسدود شد.
نوریس سپس توجه خود را به انتقال آرسنال به یک استادیوم جدید معطوف کرد و در نهایت مکانی در هایبری، شمال لندن، را انتخاب نمود. رابطه نزدیک او با راندال دیویدسون، اسقف اعظم کانتربری، در کسب زمین کمککننده بود و اسقف اعظم شخصاً سند مالکیت زمین را امضا کرد. ورزشگاه جدید آرسنال در سال ۱۹۱۳ افتتاح شد و باشگاه سال بعد، واژه «وولویچ» را از نام خود حذف کرد.
جنجال بر سر صعود به دسته اول در ۱۹۱۹
مشهورترین و جنجالیترین نقش نوریس در تاریخ آرسنال، مربوط به ارتقای باشگاه از دسته دوم به دسته اول در سال ۱۹۱۹ بود. آرسنال به لیگ برتر راه یافت، علیرغم اینکه در فصل قبل تنها در رده ششم قرار گرفته بود. این صعود به بهای حذف باشگاههای دیگر، بهویژه رقیب دیرینه آرسنال، تاتنهام هاتسپر، تمام شد. ادعا شده است که نوریس اعضای رأیدهنده لیگ فوتبال، بهویژه رئیس لیگ و رئیس باشگاه لیورپول، جان مککنا را رشوه داد یا به نوعی نفوذ نامشروع کرد.
پایان زندگی
هنری نوریس در سال ۱۹۳۴، تنها یک هفته پس از شصت و نهمین سالگرد تولدش، در خانهاش در بارنز بر اثر حمله قلبی درگذشت.