طرفداری | مورگان راجرز را نمیتوان بهسادگی در نقشهای تهاجمی قرار داد و شاید همین ویژگی، او را در استون ویلا به بازیکنی جذاب تبدیل کرده بود. این بازیکن ۲۳ ساله پس از ۱۸۶۷ دقیقه حضور در فصل گذشته لیگ برتر، به یکی از معماهای تاکتیکی فوتبال انگلیس به شمار میرفت. بازیکنی که آمارش در نگاه اول پر از تناقض به نظر میرسد، اما بررسی دقیقتر نشان میدهد اونای امری با هوشمندی از تواناییهای منحصربهفرد راجرز بهره میبرد.
معمای گلزنی مورگان راجرز
چشمگیرترین نکته درباره راجرز، فاصله قابلتوجه میان خروجی مورد انتظار و عملکرد واقعی او در گلزنی است. وینگر انگلیسی در هر 90 دقیقه، بدون احتساب پنالتی، ۰.۳۴ گل به ثمر رسانده که او را در صدک هشتادوششم قرار میدهد. این در حالی است که شاخص npxG، گلهای مورد انتظار بدون پنالتی، این بازیکن تنها ۰.۱۶ است و از این نظر در سطحی متوسط قرار دارد (صدک چهلوپنجم).
اختلاف ۰.۱۷+ میان عملکرد درون زمین و اکسجی، راجرز را از این نظر در صدک نودوچهارم قرار داده است. این موضوع، صرفاً نشانه خوششانسی نیست بلکه امضای یک تمامکننده باکیفیت و سطح بالا محسوب میشود. نسبت 0.18 گل به ازای هر شوت و دقت 42.5 درصدی ضربات در چارچوب نیز نشان میدهد او با وجود خلق فرصتهای نهچندان زیاد، از موقعیتهایش بیشترین بهره را میبرد. راجرز برای گلزنی به فرصتهای متعدد احتیاج ندارد. هر زمان که شوت میزند، احتمال اثرگذاری آن بالاست.
آمار ۰.۴۱ گل به ازای هر شوت در چارچوب راجرز نشان میدهد مهار ضربات او از نظر قدرت و دقت برای دروازهبانها دشوار است. دقیقاً همان ویژگیای که بسیاری از کارشناسان به آن اشاره کردهاند و معتقدند او بدون نیاز به عقب بردن زیاد پا، ضرباتی بسیار قدرتمند روانه دروازه میکند.
با این حال، آمارهای دیگر تصویر متفاوتی ارائه میدهند. این بازیکن 24 ساله تنها 2.31 اقدام منجر به خلق موقعیت در هر ۹۰ دقیقه ثبت کرده که آماری پایین برای یک هافبک هجومی یا وینگر محسوب میشود. همچنین مجموع شاخص گلهای مورد انتظار و پاس گلهای مورد انتظار (npxG + xAG) او به ۰.۳۱ میرسد که از این نظر نیز جایگاه چندان بالایی ندارد.
برای بازیکنی که در نقش هافبک هجومی یا وینگر بازی میکند، این اعداد تا حدی گیجکننده هستند. راجرز نه حجم بالایی از موقعیت خلق میکند و نه به طور مداوم در مناطق خطرناک صاحب توپ میشود. پس سؤال اصلی اینجاست؛ او دقیقاً چه کاری انجام میدهد؟
حملکننده، نه خلقکننده
راجرز اغلب در نقش پست شماره 10 به میدان میرود. او در پستی که انتظار میرود وظیفه خلق موقعیت را بر عهده داشته باشد، این نقش را با تکیه بر ویژگیهای خودش ایفا میکند. راجرز برخلاف یک بازیساز کلاسیک، معمولاً پاس آخر را ارسال نمیکند، بلکه بیشتر دریافتکننده همان پاسهای تعیینکننده محسوب میشود و مسئولیت هدایت جریان بازی و ارسال پاسهای اولیه را به هافبکهای عقبتر میسپارد.
پاسخ این تفاوت را باید در توانایی بالای او در حمل توپ جستوجو کرد. راجرز در هر 90 دقیقه 2.36 حمل پیشرونده توپ ثبت میکند که او را در صدک سیونهم قرار میدهد. همچنین مجموع مسافت حمل توپ او به 80.60 متر میرسد. شاید میانگین ۲۶.۶۶ حمل توپ، که در صدک پنجاهویکم قرار دارد، چندان چشمگیر به نظر نرسد، اما نکته مهم کیفیت این حمل توپهاست. راجرز با قدرت بدنی و حرکت مستقیم خود، ساختار دفاعی حریف را میشکند و توپ را به مناطق خطرناک منتقل میکند.
خرید تابستانی چلسی ۰.۸۷ بار با توپ وارد محوطه جریمه میشود که در صدک چهلویکم قرار میگیرد. همچنین تنها ۱.۱۶ حمل توپ به یکسوم دفاعی حریف ثبت کرده که معادل صدک چهاردهم است. این اعداد نشان میدهند راجرز در مراحل ابتدایی مالکیت، زمان زیادی را صرف گردش توپ نمیکند. وقتی توپ را در میانه میدان به دست میآورد، هدفش حرکت مستقیم و مورب به سمت محوطه جریمه است، نه مشارکت در پاسکاریهای کوتاه اطراف یکسوم دفاعی حریف.
وقتی این این ماورد را کنار میانگین ۱.۴۰ پاس به داخل محوطه جریمه در هر ۹۰ دقیقه قرار میدهیم، که در صدک هفتادم قرار دارد، تصویر روشنتری از راجرز شکل میگیرد؛ بازیکنی که شاید تعداد پاسهای زیادی ارسال نکند، اما هر زمان تصمیم به پاس دادن بگیرد، معمولاً توپ را به خطرناکترین مناطق زمین میرساند.
بهای مالکیت توپ
آمار پاسهای راجرز در نگاه اول چندان امیدوارکننده به نظر نمیرسد. او به طور میانگین در هر 90 دقیقه تنها 28.10 پاس ارسال میکند که در صدک بیستوپنجم قرار دارد و دقت پاسهایش نیز 71.9 درصد است. همچنین مجموع مسافت پاسهای او در هر ۹۰ دقیقه 293.57 متر است؛ عددی که برای یک بازیکن هجومی بسیار پایین محسوب میشود. اگر صرفاً به معیارهای سنتی نگاه کنیم، این آمارها میتوانند نقاط ضعف جدی او تلقی شوند، اما چنین برداشتی اصل ماجرا را نادیده میگیرد.
راجرز اساساً بازیکنی نیست که وظیفهاش حفظ گردش توپ یا تنظیم ریتم بازی از میانه میدان باشد. او در هر بازی 3.62 بار کنترل اول ناموفق دارد که در صدک هفتم قرار میگیرد و 2.22 بار نیز مالکیت توپ را از دست میدهد. شاید این اعداد در نگاه نخست نشانه ضعف فنی به نظر برسند، اما احتمالاً بیش از هر چیز بازتاب سبک بازی این بازیکن هستند؛ هافبک / وینگری که دائماً به دنبال انجام حرکات دشوار و پرریسک است.
راجرز در هر 90 دقیقه 3.62 بار برای عبور از مدافع مستقیم خود تلاش میکند که از این نظر در صدک شصتویکم قرار دارد، اما تنها ۳۲ درصد از این دریبلها موفق هستند و این شاخص او را در صدک بیستونهم قرار میدهد. این آمار نشان میدهد او در فضاهای شلوغ ریسک انجام حرکات انفرادی را میپذیرد و حاضر است بهای شکستهای مکرر را بپردازد تا گاهی یک حرکت ویژه، جریان بازی را تغییر دهد.
نکته مهم، اتفاقی است که پس از رسیدن توپ به راجرز در مناطق خطرناک رخ میدهد. شاگرد امری که بهزودی با یک اسپانیایی دیگر کار میکند، در هر ۹۰ دقیقه ۶.۴۱ پاس پیشرونده دریافت میکند که در صدک چهلوهشتم قرار دارد. این آمار نشان میدهد همتیمیهایش به توانایی او برای خلق اتفاقات مهم اعتماد دارند.
مهمتر از آن، راجرز در هر 90 دقیقه 0.1 اقدام منجر به گل از طریق دریبل ثبت میکند که او را در صدک هشتادوسوم قرار میدهد. به عبارتی، او هر زمان از مدافع مستقیم خود عبور کند، احتمال اینکه آن حرکت مستقیماً به گل ختم شود، بسیار بالاست.
واقعیت عملکرد تدافعی
راجرز در فاز دفاعی نقش پررنگی ندارد. او به طور میانگین در هر بازی دقیقه یک تکل موفق ثبت میکند که در صدک بیستونهم قرار دارد. همچنین میانگین 0.43 قطع توپ در هر ۹۰ دقیقه، او را در صدک چهلونهم قرار میدهد و مجموع تکلها و قطع توپهایش نیز با میانگین 1.45، در صدک بیستوششم قرار میگیرد.
او در تقابلهای تنبهتن نیز نیز تنها 40 درصد در تکلهایش عملکرد موفقی داشته است. این آمارها به معنای معرفی راجرز به عنوان «نقطهضعف تدافعی» نیستند، اما بهوضوح تأیید میکنند که نباید از او انتظار داشته باشید برای توپگیری وارد عمل شود. در عین حال، این اعداد از ملاحظات تاکتیکی تیم و همچنین ظرفیت او برای پیشرفت در بخش دفاعی حکایت دارند.
راجرز به طور میانگین 3.47 بار توپ را بازپس میگیرد که او را در صدک سیودوم قرار میدهد. در کنار آن، آمار لمس توپهایش در هر سه بخش زمین نشان میدهد او بیش از آنکه با پرس تهاجمی به دنبال بازپسگیری توپ باشد، با جایگیری مناسب و هوشمندانه در جریان بازی حضور دارد. بازیکن سابق ویلا معمولاً پس از بازپسگیری توپ، در موقعیتی قرار میگیرد که بتواند توپ را دریافت کند، نه اینکه خودش عامل اصلی گرفتن توپ از حریف باشد.
استفاده تاکتیکی از مورگان راجرز
آمارها تأیید میکنند که بهترین نسخه راجرز زمانی دیده میشود که به دروازه حریف نزدیکتر بازی کند؛ چه بهعنوان مهاجم دوم و چه در نقش وینگری که مسئولیت چندانی در خلاقیت درون میدان ندارد. کیفیت بالای او در گلزنی، توانایی حمل عرضی توپ و ارسال پاسهای نفوذی، همگی نشان میدهند راجرز بازیکنی است که باید در موقعیتی قرار بگیرد تا به فضاهای خطرناک برسد، نه اینکه از مناطق عقبتر زمین وظیفه هدایت و سازماندهی حملات را بر عهده داشته باشد.
برای چلسی، بهترین راه استفاده از راجرز این است که او را در نقشی به کار بگیرد که بتواند از آشفتگی لحظات انتقالی بازی بیشترین بهره را ببرد و با نفوذهای دیرهنگام وارد محوطه جریمه شود. او به طور میانگین 0.39 اقدام منجر به گل ثبت میکند که در صدک شصتویکم قرار دارد. این موضوع نشان میدهد راجرز در ضربه یا پاس نهایی، تأثیرگذارتر از مراحل ابتدایی شکلگیری حملات عمل میکند.
همچنین میانگین 0.29 اقدام منجر به گل از طریق پاس در جریان بازی در هر 90 دقیقه، که او را در صدک هفتادوچهارم قرار میدهد، نشان میدهد هر زمان در یکسوم هجومی تصمیم به پاس دادن بگیرد، از توانایی واقعی برای خلق موقعیتهای خطرناک برخوردار است.
حضور خرید جدید آبیها در نبردهای هوایی چندان چشمگیر نیست. راجرز در هر بازی حدود 0.63 دوئل هوایی را با موفقیت پشت سر میگذارد که در صدک پنجاهوسوم قرار دارد. با این حال، قدرت بدنی او هنگام حمل توپ و ضربات قدرتمندش نشان میدهد بیش از آنکه به ظرافتهای فنی متکی باشد، با قدرت فیزیکی و بازی مستقیم خود بر حریف برتری پیدا میکند.
میانگین فاصله 18.90 متری محل شوتهای او تا دروازه، که در صدک سیام قرار دارد، نیز تأیید میکند راجرز معمولاً پیش از شوتزنی خود را به مناطق نزدیکتر به دروازه میرساند. دقیقاً همان ویژگیای که از یک هافبک با ذهنیت تهاجمی انتظار میرود.
مورگان راجرز چه آوردهای برای چلسی دارد؟
مورگان راجرز نمونهای از بازیکنانی است که حضورشان در فوتبال مدرن به تدریج کمرنگتر میشود. بازیکنی با فوتبال مستقیم و مبتنی بر گلزنی که چندان به درصد موفقیت پاسهایش یا تعداد اقدامات دفاعیاش اهمیت نمیدهد. در دورانی که نقشهای تاکتیکی بیش از هر زمان دیگری تخصصی شدهاند و بسیاری از تیمها مالکیت توپ را در اولویت قرار میدهند، سبک بازی این بازیکن انگلیسی متفاوت و ساده به نظر میرسد.
کافیست توپ را در یکسوم میانی زمین به گرانترین بازیکن بریتانیایی تاریخ بسپارید و اجازه دهید به سمت دروازه حرکت کند. مطمئن باشید هر زمان تصمیم به شوتزنی بگیرد، احتمال رقم خوردن اتفاقی مثبت زیاد است. میانگین 0.53 گل و پاس گل در هر بازی، که او را در صدک هشتادوهفتم قرار میدهد، نشاندهنده خروجی نهایی قابلتوجه است. برای چلسی، چالش اصلی این است که بیشترین بهره را از نقاط قوت خرید 117 میلیون پوندیاش ببرد و در عین حال، بازیکنش را تا حد امکان از موقعیتهایی که ضعفش را آشکار میسازند، دور نگه دارد.
اگر راجرز بهعنوان بازیکنی به کار گرفته شود که با دوندگی حملات را به پایان میرساند، نه بازیکنی که وظیفه طراحی و هدایت آنها را بر عهده دارد، میتواند به یکی از مؤثرترین و در عین حال متفاوتترین مهرههای هجومی لیگ برتر تبدیل شود. دادهها از بازیکنی حکایت دارند که هنوز در مسیر کاملتر کردن بازی خود قرار دارد، اما مهمترین مهارت فوتبال را از همین حالا بهخوبی آموخته است: وقتی زمانش رسید، توپ را به تور دروازه بچسبان.
گردآوری شده توسط وبسایت Breakingthelines با اندکی دخل و تصرف