طرفداری | هانس گئورگ شوارتزنبک (Hans-Georg Schwarzenbeck) زاده سه آوریل 1948 در شهر مونیخ آلمان است. او در پستهای دفاع میانی و دفاع چپ بازی میکرد. لقب هانس در طول دوران فوتبالش، «Katsche» یا «کاشه» بود که وجه تسمیه آن مشخص نبود. هانس فوتبالش را از باشگاهی به نام اسپورت فروند مونیخ شروع کرد و در سال 1962، در سن 14 سالگی، وارد آکادمی بایرن مونیخ شد. شوارتزنبک، پس از ترک تحصیل، به عنوان کارآموز و حروفچین در یک چاپخانه مشغول به کار شد و در مقطعی ممکن بود تا فوتبال را قربانی امرار معاش خود کند زیرا در نخستین بازی برای تیم ملی جوانان آلمان غربی، یک گل به خودی و یک پنالتی را به رقیب هدیه داده بود. در ادامه، هانس به کارآموزی خود پایان داد و پس از تمرکز کامل روی فوتبال، توسط زلاتکو چایکوفسکی، سرمربی سال 1966 بایرن مونیخ، به تیم اصلی راه یافت.
نخستین بازی او برای بایرن در هفته هشتم بوندسلیگا برابر وردربرمن رقم خورد. او تا پایان فصل در تمامی پستهای خط دفاعی به جز دفاع راست، حضور در 28 بازی را تجربه کرد. قهرمانی در جام برندگان اروپا، نخستین دستاورد هانس در بایرن بود که با تنها دو بازی از او همراه شد. این بازیکن پس از 45 بازی و یک پاس گل در فصل 68-1967، توسط سرمربی بعدی بایرن مونیخ یعنی برانکو زبتس به بازیکنی ثابت در پست دفاع میانی تبدیل شد؛ پیش از این، هانس اکثراً در پست دفاع چپ بازی میکرد. ثبات در خط میانی دفاع باعث شد تا شوارتزنبک به بازیکن کاملتری تبدیل شده و با 40 بازی و یک پاس گل، قهرمانی بوندسلیگای فصل 69-1968 را برای نخستین بار تجربه کند.
نخستین گل شوارتزنبک برای بایرن مونیخ در هفته 10 فصل 70-1969، در دیدار برابر آلمانیا آخن به ثمر رسید و این بازیکن در پایان فصل، آمار 43 بازی، یک گل و یک پاس گل را به دست آورد. در فصل 71-1970، گلادباخ و شالکه در بوندسلیگا و کاونتری در فیرزکاپ، باشگاههایی بودند که هانس در 43 بازی فصل خود، برابرشان گلزنی کرد؛ او در این فصل، سه پاس گل نیز برای همتیمیهایش فراهم کرد. در بایرن رویایی اوایل دهه 70 میلادی، شورازنبک به زوجی کامل و منطقی برای فرانتس بکن باوئر تبدیل شد و با فراهمسازی آزادی عمل این بازیکن افسانهای به عنوان یک دفاع پوششی، بایرن را به سه قهرمانی متوالی بوندسلیگا رساند. پس از آن، سه قهرمانی پیاپی در جام باشگاههای اروپا نیز به دست آمد و همه اینها به لطف بازی دفاعی بینظیر بکن باوئر و زوج کم حاشیهاش یعنی شوارتزنبک بود.
او در چهار فصل رویایی بایرن در این دوره، آمارهای 45 بازی، یک گل و یک پاس گل در فصل 72-1971، 51 بازی، چهار گل و یک پاس گل در فصل 73-1972، 47 بازی و 9 گل در فصل 74-1973 و 44 بازی، سه گل و یک پاس گل در فصل 75-1974 بود. مهمترین لحظه فردی شوارتزنبک در این فصول، گل 25 متریاش در دیدار رفت فینال جام باشگاههای اروپای 1974 برابر اتلتیکو مادرید بود. این گل که مقدمهای بر قهرمانی اروپایی بایرن بود، در حالی به ثمر رسید که هیچکس انتظار شوتزنی و ثبت گل را از مدافع سختکوشی چون شوارتزنبک نداشت. در فصول بعدی همکاری با بایرن، آمارهای 49 بازی و سه گل در فصل 76-1975، 44 بازی، دو گل و یک پاس گل در فصل 77-1976، 43 بازی و یک گل در فصل 78-1977، 36 بازی و چهار گل در فصل 79-1978 و دو بازی در فصل 80-1979، به ثبت رسید. پس از فصلی بدون بازی در 81-1980، این بازیکن تصمیم به خداحافظی از دنیای فوتبال گرفت. پنج قهرمانی بوندسلیگا، سه قهرمانی جام باشگاههای اروپا و جام حذفی آلمان و یک قهرمانی جام برندگان اروپا و جام میانقارهای، از افتخارات هانس در بایرن مونیخ بود.
نخستین بازی ملی او برای آلمانیها در سال 1971 برابر آلبانی صورت گرفت. هانس سپس به یورو 1972 اعزام شد و با پاس گل در دیدار فینال برابر شوروی، سهمی در قهرمانی مهم کشورش داشت. شوارتزنبک که در تیم ملی آلمان نیز به زوج ثابت بکن باوئر در خط دفاعی تبدیل شده بود، با حضور کامل در هر هفت بازی آلمان در جام جهانی 1974، دومین قهرمانی ملی خود را تجربه کرد. تجربه بعدی او در تورنمنتهای ملی با شکست آلمان در ضربات پنالتی یورو 1976 برابر چکسلواکی رقم خورد تا این بار، هانس در سمت برنده قرار نداشته باشد. او در جام جهانی 1978 نیز حضور داشت اما به صورت کامل در تمامی مسابقات، نیمکتنشین بود و سپس از بازیهای ملی خداحافظی کرد. آخرین بازی او برای آلمان، پیش از جام جهانی برابر انگلستان صورت گرفت و او به آمار 44 بازی و دو پاس گل رسید.
یکی از مهمترین دلایل موفقیت نسل طلایی دهه 70 بایرن مونیخ که به تیم ملی آلمان نیز سرایت کرد، زوجسازی موفق شوارتزنبک با بکن باوئر بود. تضاد جذاب سبک بازی شوارتزنبک و بکن باوئر باعث شده بود تا هر کدام بتوانند در بعدی به تیمشان کمک کنند. شوارتزنبک همانند یک بازیکن کارگر و سختکوش، زمینه بازی خلاقانه زوجش یعنی بکن باوئر را به عنوان یک سوئیپر و لیبرو فراهم میکرد. از همین رو بود که فوتبالدوستان به این بازیکن لقب «محافظ قیصر» را دادند. او در طول دوران فوتبالش، تنها به بایرن مونیخ وفادار بود و پیشنهادات بسیار وسوسهکننده منچستر یونایتد را برای ماندن در آلمان، رد کرد. پس از بازنشستگی، او به شغل محبوبش پس از فوتبال یعنی گرداندن مغازه بهارثرسیده از سوی عمهاش که فروش لوازمالتحریر بود، رسید. هانس تا سال 2008، این مغازه را در اختیار داشت. پای او به سینمای آلمان نیز رسید؛ هانس در سال 1979، نقش یک پستچی را در فیلمی با نام «وای اگر شوارتزنبک برسد» که از نام خانوادگیاش برای داستانی کمدی استفاده شده بود، ایفا کرد.
