طرفداری | دواین شینتزیوس (Dwayne Schintzius) زاده 14 اکتبر 1968 در شهر برندون ایالت فلوریدای آمریکا است. او با 218 سانتیمتر در پست سنتر بسکتبال بازی میکرد. دواین در دبیرستان شهر برندون با بسکتبال خو گرفت و برای تیم ورزشی آنها به نام «برندون ایگلز» بازی میکرد. عملکرد درجه یک شینتزیوس باعث شد تا او به عنوان بازیکن منتخب دبیرستانهای آمریکا توسط مجله مک دونالد و پاراد، انتخاب شود. 21.1 امتیاز و 17 ریباند، میانگینهای او در مسابقات بسکتبال دبیرستانهای آمریکا بود.
این بازیکن پس از درخشش در مسابقات دبیرستانی، پیشنهادات بورسیه ورزشی بسیاری را از کالجهای مختلف دریافت کرد اما تصمیم گرفت تا در ایالت خود باقی مانده و در دانشگاه فلوریدا ثبتنام کند. او خیلی زود به بازیکنی کلیدی برای تیم دانشگاهی «فلوریدا گیتورز» تبدیل شده و توانست تا نخستین بازیکن تاریخ این باشگاه باشد که بیش از 1500 امتیاز، 800 ریباند، 250 پاس گل و 250 بلاک را ثبت میکند. این بازیکن همچنین توانست تا پایان حضور در مسابقات دانشگاهی، رکورد بلاک را به نام خود کند. فلوریدا گیتورز با حضور این بازیکن توانست تا برای نخستین بار به قهرمانی کنفرانس جنوب شرقی یا SEC برسد. یک درگیری خیابانی با فردی توهینکننده که راکت تنیس به دست داشت، باعث شد تا شینتزیوس توسط کمیته اخلاق دانشجویان به چهار جلسه محرومیت از همراهی تیم بسکتبال محکوم شود و در ادامه با پرتاب توپهای تنیس به زمین بازی، در هر مسابقه روبهرو شود.
از همین دوران بود که حواشی شینتزیوس در خارج از زمین بازی، خود را بیش از پیش نمایان کردند. او تصمیم گرفت تا با یک مدل موی خاص که بعدها به «مدل موی خرچنگی» مشهور شد، در زمین بازی حاضر شده و توجهات را به خود جلب کند. حضور دان دیو به عنوان سرمربی در گیتورز باعث شد تا شینتزیوس روزهای سختی را گذرانده و حتی دستور کوتاه کردن موهای خاصش را دریافت کند؛ اتفاقی که باعث شد تا شینتزیوس، فرار را به قرار ترجیح داده و با عملکردی بسیار خوب در مسابقات پایه بسکتبال آمریکا، از شانسهای درفت نخستین سال دهه 90 میلادی باشد. او به عنوان بیست و چهارمین انتخاب راند اول، جذب باشگاه سن آنتونیو اسپرز شد. او در 42 بازی فصل به میدان رفت و میانگینهای 3.8 امتیاز، 2.9 ریباند و 0.4 پاس گل را ثبت کرد. او در طول مدت زمان همکاری با اسپرز، بارها با مدیران و مربیان تیمش وارد مشاجره شد؛ در یکی از این مشکلات، او به دلیل داشتن اضافهوزن، مجبور شد تا به دستور کوتاه کردن موهای خاصش جواب مثبت داده و همچنین انتقادهای سرمربیاش یعنی لری براون را به جان بخرد. باب باس، مدیر وقت اسپرز، اصرار زیادی به کوتاه کردن موی بازیکن تیمش داشت و همین امر باعث شد تا شینتزیوس پس از این کار، موهای کوتاهشده خود را برای باس، پست کند.
سه روز پس از ارسال موهای کوتاهشده بود که باس تصمیم گرفت تا شینتزیوس را با باشگاه ساکرامنتو کینگز معامله کند. او در ساکرامنتو، میانگینهای 3.3 امتیاز، 3.6 ریباند و 0.6 پاس گل را در 33 بازی ثبت کند. در این فصل، او با مصدومیتهای مختلفی دست و پنجه نرم کرد. او در ادامه برای سه فصل بازیکن نیوجرسی نتس شده و به میانگینهای 1.4 امتیاز، 1.6 ریباند و 0.4 پاس گل در چهار بازی فصل 93-1992، 2.3 امتیاز، سه ریباند و 0.4 پاس گل در 30 بازی فصل 94-1993 و دو امتیاز، 1.9 ریباند و 0.3 پاس گل در 43 بازی فصل 95-1994 را ثبت کند. او سه فصل بعدی را در سه باشگاه مختلف یعنی ایندیانا پیسرز (3.4 امتیاز، 2.4 ریباند و 0.4 پاس گل در 33 بازی)، لس آنجلس کلیپرز (2.3 امتیاز، 1.5 ریباند و 0.3 پاس گل در 15 بازی) و بوستون سلیتکس (0.7 امتیاز، 1.2 ریباند و 0.5 پاس گل در 16 بازی)، گذراند. پیش از ورود به بوستون، شینتزیوس فصل 98-1997 را به دلیل مصدومیت از دست داده بود و حتی در یک بازی نیز به میدان نرفت. مشکلات مزمن کمر و چندین عمل جراحی برای فتق دیسک ستون فقرات، در کنار جابهجایی متعدد باشگاه، از چالشهای شینتزیوس در دوران ورزشیاش بودند. ادامه این مشکلات باعث شد تا او در سال 1999، از دنیای بسکتبال خداحافظی کند. با این وجود، خداحافظی این بازیکن دوامی نداشت و او در سال 2001 با باشگاه موبایل لولرز قرارداد بست. پس از بازی برای لولرز و حضور در بروارد بلوداکس، شنیتزیوس در سال 2003، رسماً بازنشسته شد.
شینتزیوس به شوخی و بذلهگویی در رختکن تیم معروف بود و شوخیهای بسیاری را با همتیمیهایش انجام میداد. یکی از نکات حاشیهای شینتزیوس زمانی بود که شکیل اونیل، تخته پشتی بسکتبال را روی سر او شکست. در دوران بازنشستگی، او تصمیم گرفت تا حضور در سینما را با فیلم «ادی»، ساخته سال 1996 شروع کرده و ایفاگر کاراکتر «ایوان رادوادویتس» باشد. او قرار بود تا بازیکنی ساختگی در باشگاه بسکتبال نیویورک نیتس باشد. او در ادامه موفق شد تا در یک اپیزود از سریال بسکتبالی «آرلیس» بازی کند. در ادامه، شینتزیوس تصمیم گرفت تا در دنیای کتاب نیز حضور داشته و راهنمایی ورزشی را با نام «ورزش در هرکجا؛ راهنمای دواین شینتزیوس برای تمرینات رایگان و آسان» را به انتشار برساند. پیش از چاپ این کتاب اما شینتزیوس یکی از بدترین اخبار زندگیاش را دریافت کرد؛ او در سال 2009 متوجه شد که به گونه نادری از بیماری لوسمی میلومونوسیتیک دچار شده که کشندگی بالایی دارد. او تا سال 2010، به لطف اهدای مغز استخوان توسط برادرش، این گونه سرطان را پشتسر گذاشت اما بازگشت سرطان در سال 2012 باعث شد تا او به عوارضی چون نارسایی تنفسی دچار و در 15 آوریل 2012، دار فانی را وداع گوید.
از سری خاطرات ورزشی
- تالانت دویشبائف، نیتروی قرقیزستانی هندبال جهان؛ از بازی در چهار تیم ملی مختلف تا رسیدن به عنوان دومین بازیکن برتر قرن هندبال
- موریس دریاز، وزنهبرداری که در پرترههای کورتوا درخشید؛ شیر سوئیسی و پادشاه زیبای پلاستیکی
- توماس اینچ، مبدع غیرقابلمهارترین دمبل تاریخ بدنسازی؛ از قدرتنمایی برابر ساندو تا آموزش پستی بدنسازی
- آرشیو مطالب مرتبط