طرفداری | رومئو بنتی (Romeo Benetti) زاده 20 اکتبر 1945 در شهر آلباردو ده آدیجه ایتالیا است. او در پستهای هافبک میانی و هافبک تدافعی بازی میکرد. رومئو نام خود را مدیون اثر معروف ویلیام شکسپیر است زیرا پدر و مادرش بعد از به دنیا آمدن او و قل دیگرش که یک دختر بود، تصمیم گرفتند تا از نامهای رومئو و ژولیت استفاده کنند. پیش از به دنیا آمدن رومئو و خواهر دوقلویش، خانواده بنتی شش فرزند داشتند. پس از مهاجرت خانواده از ورونا به بولزانو، رومئو هشت تا 16 سالگی خود را در یک مدرسه شبانهروزی گذراند و از 14 سالگی در یک چاپخانه مشغول به کار شد.
فوتبالیستشدن برادر، عاملی مهم برای کشیدهشدن رومئو به سمت و سوی فوتبال بود؛ او پس از ابراز علاقه یک استعدادیاب جذب باشگاه بولزانو شد و در سال 1963 به تیم اصلی آن رسید. 31 بازی و 10 گل در سری دی ایتالیا باعث شد تا این بازیکن با وجود عدم صعود تیمش به سطح بالاتر، از تیمهای حاضر در سری چی، پیشنهاد دریافت کند. او در سال 1964 به سیهنا در سری چی ملحق شد و آمار 31 بازی و 9 گل را ثبت کرد. بنتی پس از این تجربه، دو فصل را در همین سطح با باشگاه تارانتو و با آمارهای 30 بازی و هفت گل در فصل 66-1965 و 32 بازی و چهار گل در فصل 67-1966 گذراند. عملکرد مثبت بنتی در سری چی باعث شد تا پالرمو (باشگاه حاضر در سریب)، در تابستان 1967، او را با 50 میلیارد لیر خریداری کند. بنتی در پالرمو به یک بازیکن کلیدی تبدیل شد و با ثبت سه گل در 37 بازی، عامل اصلی صعود آنها به سریآ بود. بنتی در پالرمو، علاوه بر پستهای هافبک، در پست مهاجم دوم نیز بازی میکرد.
یوونتوس در سال 1968، این بازیکن را به عنوان پدیده سطح دوم فوتبال ایتالیا، خریداری کرد تا بنتی برای نخستین بار در بالاترین سطح فوتبال بازی کند. دیدار هفته نخست سریآ برابر آتالانتا، نخستین بازی او با پیراهن بیانکونری بود. یک گل برابر وارسه در سریآ، هتتریک برابر سمپدوریا در جام حذفی و یک گل برابر لوزان در فیرزکاپ، از مهمترین لحظات بنتی در 33 بازی این فصل سریآ بود. عدم علاقه هریبرتو هررا، سرمربی وقت یوونتوس به همکاری با بنتی باعث شد تا این بازیکن پس از یک سال به سمپدوریا فروخته شود. همکاری با سمپدوریا، تصمیم حرفهای درستی از سوی این بازیکن بود زیرا او در شهر جنوا به بهترین فرم ممکن رسید و آمار 30 بازی، چهار گل و یک پاس گل را ثبت کرد. یکی از بهترین بازیهای بنتی با پیراهن سمپدوریا در دیدار برابر میلان رقم خورد؛ جایی که این بازیکن در کورس با سه بازیکن میلان یعنی کارل هاینز اشنلینگر، جیووانی تراپاتونی و فابیو کودیچینی، دروازهبان میلان، موفق بود و به اصطلاح، آنها را همانند مهرههای بولینگ به زمین انداخت.
در نتیجه دیدار رودرروی موفق با میلان، نرئو روکو، سرمربی وقت میلان در سال 1970، دستور خرید این بازیکن را صادر کرد. حضور بنتی در ترکیب میلان، بسیار تصمیم درستی بود و این بازیکن توانست تا علاوه بر بازیسازی، خط دفاعی میلان را نیز با بازی سفت و سخت خود، در امان نگاه دارد. نخستین بازی او با پیراهن میلان در هفته نخست سریآ برابر لاتزیو رقم خورد. او در ادامه موفق شد تا دروازه تیم سابقش یعنی سمپدوریا را در هفته سوم باز کرده و در ادامه برابر کاتانیا، کالیاری، فوجیا، ویچنزا و هلاس ورونا نیز گلزنی کند. بنتی در جام حذفی این فصل ایتالیا نیز عملکردی قابل توجه داشت و پس از دو گل در مراحل اولیه، تکگل منجر به پیروزی و صعود میلان به فینال رقابتها را برابر فیورنتینا به ثمر رساند اما در نهایت، نایب قهرمان جام شد. 37 بازی، 9 گل و 10 پاس گل در این فصل بنتی ثبت شد. در فصل 72-1971، بنتی توانست تا برای نخستین بار برابر اینتر در دربی دلامادونینا گلزنی کرده و در جام یوفا نیز دروازه تاتنهام را باز کند. در پایان فصل، نخستین قهرمانی در جام حذفی و آمار 45 بازی، هشت گل و شش پاس گل، در کارنامه این بازیکن ثبت شد.
در فصل 73-1972، عملکرد بنتی زیرنظر چزاره مالدینی به نقطه بسیار درخشانی رسید زیرا او توانست تا با پیروزی در دوئلهای فیزیکی جریان بازی، اجازه عبور از خط هافبک روسونری را به هیچ بازیکنی نداده و به یکی از سرسختترین بازیکنان فوتبال ایتالیا تبدیل شود. در فصلی که میلان به قهرمانی جام برندگان اروپا رسید، بنتی پس از یک گل از راه دور برابر دیفردانژ، دروازه اسپارتاک مسکو را باز کرد و با همین گل، تیمش را به مرحله بعدی رساند. 43 بازی، 10 گل و دو پاس گل در این فصل بنتی ثبت شد. او در فینال جام حذفی این فصل، نمایش درخشانی برابر تیم سابقش یعنی یوونتوس داشت و پس از گلزنی در جریان بازی، پنالتی تیمش در ضیافت پنالتیها را به گل تبدیل کرد تا به نوعی انتقام نادیدهگرفتهشدن خود را در این بازی گرفته باشد. در فصول بعدی همکاری با میلان، آمارهای 42 بازی، هفت گل و چهار پاس گل در فصل 74-1973، 39 بازی، شش گل و چهار پاس گل در فصل 75-1974 و 45 بازی، 9 گل و هفت پاس گل در فصل 76-1975 را به ثبت رساند.
یکی از نکات قابل توجه بنتی در میلان، عملکرد بسیار موفقش در دربیهای دلامادونینا برابر اینتر بود؛ او در مجموع این دربیها با پیراهن میلان، پنج بار دروازه رقیب را باز کرد تا در میان هواداران روسونری، محبوبیتی ویژه داشته باشد. در سال 1976، بالاخره راه بنتی از میلان جدا شد و این بازیکن که خیلی در هر باشگاهی ماندگار نبود، پس از شش سال تصمیم به تغییر باشگاه گرفت. او به یوونتوس بازگشت و پیراهن شماره «10» کاپلو را برتن کرد تا در فصل رویایی 77-1976، برای نخستین بار به قهرمانی در سریآ و جام یوفا برسد. او در راه رسیدن به اسکودتوی این فصل، علاوه بر گلزنی برابر تیم سابقش یعنی میلان و بریس برابر چزنا، گلی تماشایی را برابر فیورنتینا زد. او در راه رسیدن به قهرمانی جام یوفا نیز دروازه منچستر یونایتد و ماگدبورگ را باز کرد تا با آمار کلی 50 بازی، شش گل و دو پاس گل، فصل را به پایان برساند. او در فصل 78-1977، دومین قهرمانی پیاپی در سریآ را با آمار کلی 38 بازی و هشت گل، جشن گرفت. بنتی یک فصل دیگر در بیانکونری حضور داشت و آمار 37 بازی، چهار گل و یک پاس گل را ثبت کرد.
بنتی پس از جدایی از یوونتوس، در سال 1979 به پایتخت ایتالیا رفت و پیراهن رم را برتن کرد. پس از تجربه نخستین بازی برای رم برابر میلان، تجربه بنتی به عصای دست مربیان رم تبدیل شد و او به همراه این باشگاه به قهرمانی جام حذفی ایتالیا رسید. در راه رسیدن به این قهرمانی، بنتی دروازه میلان و ترنانا را باز کرد. او در مجموع نخستین فصل همکاریاش با گرگها، آمار 34 بازی، سه گل و یک پاس گل را ثبت کرد. بنتی در دومین فصل حضور در رم، تنها حضور در شش بازی را تجربه کرد و با دومین قهرمانی پیاپی جام حذفی، تصمیم به بازنشستگی گرفت. بنتی را بسیاری از فوتبالدوستان ایتالیایی همانند یک فیلم «وسترن اسپاگتی» در فوتبال ایتالیا میدانند زیرا این بازیکن در زمین بازی همانند یک جنگجو ظاهر میشد و با تکلها، بازی سرسختانه و پیروزی در دوئلها، اجازه خودنمایی به رقبا را نمیداد. بنتی در طول فوتبالش، القاب بسیار زیادی را به دلیل سبک فوتبالش گرفت که چند نمونه از آنها، ال تایگر، گلادیاتور، صخره و آدمکش بودند. برخی روزنامهنگاران نیز خلاقیت به خرج داده و به بنتی لقبهایی همانند ماولتیر (کامیون آلمان نازی در جنگ جهانی دوم که قادر به عبور از سرمای سخت روسیه بود) و پانزر (دیگر کامیون آلمانی در جنگ جهانی) را دادند. بازی خشن بنتی در میلان باعث شد تا در یک مسابقه، رباط صلیبی بازیکن حریف یعنی فرانچسکو لیگوری، بازیکن بولونیا، شکسته شد تا پای دادستانی و وکلا نیز به پرونده این خطای سخت باز شود.
نخستین بازی ملی بنتی برای تیم ملی ایتالیا در سال 1971 و دیدار برابر تیم ملی مکزیک صورت گرفت. حضور در جام جهانی 1974، نخستین تورنمنت ملی این بازیکن را رقم زد و او در این دوره توانست تا حضور در سه بازی و گلزنی برابر هائیتی را تجربه کند. با حضور انزو بیرزوت روی نیمکت سرمربیگری تیم ملی ایتالیا، بنتی در رده ملی نیز به یک بازیکن مهم تبدیل شد و در جام جهانی 1978، نمایش دلپذیری را ارائه کرد. گلزنی برابر مجارستان در مرحله گروهی و عدم حضور در دیدار ردهبندی به دلیل دو اخطارهشدن، از اتفاقات مهم این بازیکن در جام جهانی 1978 بود. پس از کاپیتانی در دو بازی ملی، بنتی در سال 1980، برای نخستین بار در جام ملتهای اروپا حاضر شد و با حضور در چهار بازی، رتبه چهارم آن را تجربه کرد. بنتی یکی از پنالتیهای ضیافت پنالتیهای دیدار ردهبندی برابر چکسلواکی را به گل تبدیل کرد اما نتوانست تا به پیروزی در این بازی و رتبه سوم یورو دست یابد. او پس از این مسابقه، ماجراجویی ملی خود را با 55 بازی، سه گل و یک پاس گل به پایان رساند.
