طرفداری | رئال مادرید خواهان آن شده است که شش باشگاه لیگ برتریِ حاضر در طرح اولیه سوپرلیگ اروپا، سهم خود از هزینه‌های راه‌اندازی این پروژه شکست‌خورده را پرداخت کنند؛ درخواستی که می‌تواند اختلاف حقوقی تازه‌ای میان کهکشانی‌ها و شش باشگاه بزرگ فوتبال انگلیس ایجاد کند.
به گزارش اتلتیک، رئال مادرید معتقد است آرسنال، چلسی، لیورپول، منچسترسیتی، منچستریونایتد و تاتنهام، با وجود کناره‌گیری از این پروژه در روزهای ابتدایی، همچنان باید در هزینه‌های اولیه آن سهیم باشند. برآورد یکی از منابع آگاه حاکی از آن است که مجموع این هزینه‌ها ممکن است به ۸۰ میلیون یورو برسد؛ هرچند سهم دقیق هر باشگاه مشخص نیست. رئال مادرید در صورت موفقیت در این مطالبه، خواهان پرداخت مبالغ به شرکت سوپرلیگ اروپا خواهد بود، نه مستقیماً به این باشگاه اسپانیایی.
سوپرلیگ اروپا چگونه شکست خورد؟
ماجرای سوپرلیگ اروپا به آوریل ۲۰۲۱ بازمی‌گردد؛ زمانی که ۱۲ باشگاه بزرگ اروپایی از برنامه خود برای راه‌اندازی رقابتی جدید با هدف به چالش کشیدن ساختار مسابقات اروپایی یوفا رونمایی کردند. رئال مادرید، بارسلونا و یوونتوس در کنار شش باشگاه لیگ برتری، اتلتیکو مادرید، میلان و اینتر، اعضای مؤسس این پروژه بودند.
طرح اولیه با مخالفت گسترده هواداران، باشگاه‌های دیگر، مقام‌های دولتی و نهادهای فوتبالی مواجه شد. منتقدان معتقد بودند این رقابت به سود باشگاه‌های ثروتمند است و با تضعیف ساختار سنتی فوتبال اروپا، فرصت رقابت بر اساس شایستگی ورزشی را از سایر تیم‌ها می‌گیرد.
فشارها خیلی زود نتیجه داد. آرسنال، چلسی، لیورپول، منچسترسیتی، منچستریونایتد و تاتنهام در روزهای ابتدایی پس از اعلام طرح، از تصمیم خود برای خروج از پروژه خبر دادند. اتلتیکو مادرید، میلان و اینتر نیز عقب‌نشینی کردند و سوپرلیگ در شکل اولیه خود عملاً فروپاشید.
شش باشگاه انگلیسی بعدها بابت مشارکت در این طرح عذرخواهی کردند. آن‌ها در توافقی جداگانه با لیگ برتر و اتحادیه فوتبال انگلیس پذیرفتند مجموعاً ۲۲ میلیون پوند برای حمایت از فوتبال، هواداران، فوتبال پایه و برنامه‌های اجتماعی اختصاص دهند. این توافق با مطالبه مالی کنونی رئال مادرید تفاوت دارد و به‌خودی‌خود تکلیف مسئولیت باشگاه‌ها در قبال هزینه‌های سوپرلیگ را مشخص نمی‌کند.
چرا اختلاف مالی هنوز ادامه دارد؟
با خروج ۹ باشگاه از ۱۲ عضو مؤسس، تصور می‌شد پروژه سوپرلیگ به پایان رسیده است؛ اما توافق‌نامه سهام‌داران شرکت سوپرلیگ اروپا همچنان می‌تواند زمینه‌ساز اختلافات حقوقی باشد. این شرکت در اسپانیا ثبت شده بود و قرار بود ایجاد و مدیریت رقابت جدید را بر عهده بگیرد.
فلورنتینو پرز، رئیس رئال مادرید، پس از کناره‌گیری باشگاه‌ها در سال ۲۰۲۱ تأکید کرده بود که آن‌ها نمی‌توانند به‌سادگی از قراردادهای امضاشده خارج شوند. اکنون نیز مسئله اصلی این است که آیا توافق‌نامه مورد اشاره، باشگاه‌های انگلیسی را به پرداخت سهمی از هزینه‌های اولیه پروژه ملزم می‌کند یا خیر.
در اسناد مرتبط، به مالکیت و مدیریت مشترک شرکت‌های سوپرلیگ و تعهد باشگاه‌ها برای انجام اقدامات لازم جهت ایجاد این رقابت اشاره شده است؛ بااین‌حال، طبق بررسی اتلتیک، مشخص نیست که این مفاد به‌صراحت مسئولیت تقسیم هزینه‌های اولیه را نیز در بر بگیرند.
تغییر طرح سوپرلیگ و خروج بارسلونا و یوونتوس
در سال‌های بعد، شرکت A22 که پیگیری و توسعه طرح سوپرلیگ را بر عهده داشت، چند بار ایده خود را بازطراحی کرد. این شرکت در دسامبر ۲۰۲۳ از طرحی شامل ۶۴ باشگاه در سه دسته رونمایی کرد که امکان صعود و سقوط میان سطوح مختلف را در نظر می‌گرفت و قرار بود تیم‌های بیشتری از طریق عملکردشان در لیگ‌های داخلی به رقابت راه پیدا کنند.
در دسامبر ۲۰۲۴، این طرح بار دیگر تغییر کرد و با نام «یونیفای لیگ» در قالب رقابتی چهارسطحی با حضور ۹۶ باشگاه مطرح شد. بااین‌حال، این پیشنهاد نیز به یک رقابت عملیاتی تبدیل نشد و در نهایت برنامه‌های سوپرلیگ و یونیفای لیگ کنار گذاشته شدند.
یوونتوس در سال ۲۰۲۳ خروج خود از پروژه را اعلام کرد و بارسلونا نیز در فوریه ۲۰۲۶ رسماً از آن کناره گرفت. رئال مادرید در کنار این دو باشگاه، از حامیان اصلی طرح باقی مانده بود و هزینه‌های تبلیغاتی مرتبط با سوپرلیگ را تأمین می‌کرد.
در همین شرایط، با کنار رفتن طرح یونیفای لیگ و کاهش اختلاف رئال مادرید با یوفا، مسئله تقسیم هزینه‌های پروژه اهمیت بیشتری پیدا کرده است. منابع آگاه می‌گویند باشگاه اسپانیایی معتقد است هزینه‌هایی که تاکنون تأمین شده‌اند، باید میان ۱۲ عضو مؤسس تقسیم شوند.
آیا پای دادگاه به ماجرا باز می‌شود؟
شش باشگاه انگلیسی تاکنون موضع رسمی روشنی درباره درخواست تازه رئال مادرید اعلام نکرده‌اند. بااین‌حال، مواضع پیشین آن‌ها نشان می‌دهد که معتقدند تعهداتشان به این پروژه مدت‌هاست پایان یافته است.
تحلیل اتلتیک نیز حاکی از آن است که توافق‌نامه‌های افشاشده، به‌طور مشخص به تقسیم هزینه‌های سوپرلیگ اشاره نمی‌کنند. همین مسئله می‌تواند دفاع حقوقی باشگاه‌های انگلیسی را تقویت کند؛ هرچند تفسیر مفاد مربوط به مالکیت و مدیریت مشترک پروژه ممکن است استدلال متفاوتی را نیز امکان‌پذیر سازد.
از سوی دیگر، انتظار می‌رود بروند رایکارت، مدیرعامل پیشین شرکت A22، پس از پایان تعهداتش در این شرکت به‌عنوان مدیر ارشد عملیات تجاری به رئال مادرید بپیوندد.
بر اساس تحلیل اتلتیک، اگر رئال مادرید نتواند با شش باشگاه انگلیسی بر سر پرداخت هزینه‌ها به توافق برسد، ممکن است برای دریافت این مبالغ به اقدام قضایی متوسل شود. بااین‌حال، هنوز مشخص نیست که دادگاه در صورت طرح دعوا چه تفسیری از قراردادهای امضاشده خواهد داشت و آیا باشگاه‌های انگلیسی در نهایت به پرداخت سهم مورد مطالبه ملزم خواهند شد یا خیر.
دیدگاه‌ها