سرمربی: لوییجی سیمونی رییس: ماسیمو موراتی لیگ: نایب قهرمان کوپاایتالیا: حذف در یک چهارم نهایی جام یوفا: قهرمان _________________________ در این فصل شاهد یکی از زیبا ترین و کاریزماتیک ترین اینتر های تاریخ بودیم. در ابتدای سال رونالدو، بهترین بازیکن دنیا با رکورد 27 میلیون دلار از بارسا خریداری شد تا توجه رسانه ها و اهالی فوتبال بیش از پیش به سوی اینتر موراتی جلب بشه. رونالدو خیلی زود خودشو با فوتبال ایتالیا وفق داد و با بازیای اعجاب انگیزش جای ویژه ای در قلب هوادارا و تاکتیکای سیمونی پیدا کرد. علاوه بر نابغه برزیلی با حضور امثال سیمئونه، زامورانو، ژورکائف، زانتی و ... بازیای تیم چشم نواز تر از همیشه به نظر میرسه. حدود هفتاد هزار تماشاگر به طور میانگین از هر بازی نرآتزوری دیدن میکردن. اینتر تا هفته شونزدهم صدرنشین بلامنازع لیگ بود، اما به مرور یوونتوس پرستاره و در اوج تونست ازمون سبقت بگیره. دو تیم اینتر و یووه تو هفته های پایانی و در اوج رقابت بر سر قهرمانی به مصاف هم رفتن. اما خطای واضح مارک یولیانو روی رونالدو در نیمه دوم، پنالتی ای که گرفته نشد، تصمیم بحث برانگیز چگارینی داور بازی که جنجال زیادی بپا کرد و هنوزم حرف و حدیثا در مورد اون اتفاق پابرجاست... به هر ترتیب بازی به سود بیانکونری به پایان رسید تا دست اینتر دوست داشتنی اون سال از فتح اسکودتو باز بمونه. اما مردان جی جی سیمونی موفق شدن با شکست لاتزیو تو فینال پاریس با گل های زامورانو، زانتی و رونالدو برای سومین بار در طی هفت سال قهرمان جام یوفا بشن.