
به یاد دوستداشتنی ترین سرباز بریج
۶۴۱ بازدیدپنجشنبه ۱۲ شهریور ۱۳۹۴ - ۱۳:۴۲
این مطلب توسط کاربران طرفداری ارسال شده است و دیدگاه طرفداری نیست.
فسقلی بامزه ... لکنت زبان داشت، همه را عاشقش کرده بود ... ریزه میزه دوران دبستان ... پشت دراز هنگ ها در ان میز آخری پنهان میشد ... تخته سیاه را نمیدید اما تخت کله سیاه هم کلاسی را چرا ... بیش از چشمان معلم پنجره رو به خیابان را دید میزد ... زبانش را به دندان گرفته و دانه های ریز کاغذ آب دهانی شده را به سر و صورت این و آن میکوفت ... احساس تک تیرندازهای استالین و هیتلر را داشت ... تک تیرانداز لوله خودکاری ... آخری ها که پرتقال مد شده بود ... پوست پرتقال ها را از بقیه میخرید و فشنگ نو در خشاب میکرد
فسقلی بامزه ... لکنت زبان داشت، ""همین"" همه را عاشقش کرده بود ... سر و ته مداد را میتراشید و با تمام زور وسط میز را به دو نیم تقسیم میکرد ... مرز میان آنچه او داشت و آنچه بغل دستی اش آورده بود ... مرزی که چشمانش سربازان هنگ مقاومت شده بودند و دستانش آماده کباب کردن انگشتان رفیقش ... اگر خط میشکست انگار به قلمرو اش حمله کرده باشند ... تمام ارمان هایش به یک باره مورد تهدید قرار میگرفت ... تمام رویاهایش گویی
فسقلی بامزه ... لکنت زبان داشت، ""همین لکنت زبان"" همه را عاشقش کرده بود ... تا میخواست جمله ای سر هم کند، باباقورقوری (پسر لوس میز سوم را میگویم) او را مسخره میکرد ... ایسلندی سفید و سرخی که دندان هایش را سیم خاردار کشیده بودند ... اندکی جوهر سیاه را روی صندلی معلم میریخت شبیه به مین گذاریهای جنگ دوم جهانی معلم را در کسری از ثانیه به آسمان پرتاب میکرد ... همه چیز درباره یک جنگ نیمه چریکی ـست ... یک کلاس درس
جان فرانکوی تند و تیز ... یک آرزوی کودکانه بود ... وقتی تشویق میشد انگار تمام دنیا را به او داده اند ... آرام از کنار هم کلاسی ها قدم میزد ... شبیه به یک پلان آهسته در میان صدای دستها ... او پادشاه عالم میشد ... یک کلاس درس
یک فسقلی بامزه ...
.
.
.
روزی به خبرنگار اسکای گفت: من به هوادارانمان رویایی ژرف تقدیم میکنم ... و آنها نیز به من رویایی ژرفتر هدیه میدهند ...
روزی که جانفرانکو هنوز در لباس جنگی میزیست ... به یاد دوستداشتنی ترین سرباز بریج

دیدگاهها