طرفداری- نورمن 59 ساله، در سال 1964 برای اولین بار با پدرش یک بازی تیمش را در استادیوم مشاهده کرد. دو سال بعد به دلیل جراحی آپاندیس یک بازی را از دست داد اما پس از آن 1137 بازی را به طور مداوم در استادیوم حضور داشته است.
پستچی بازنشسته که صدها بازی خارج از خانه را نیز از نزدیک دیده به دیلی میل گفت: هرکسی عاشق چیزی می شود و آن برای من فوتبال بود. به این طریق کارهایی که می توانم در آخر هفته ها انجام دهم محدود است اما شکایتی نداشته ام. برای من به مانند قربانی شدن نیست. عاشق باشگاهم هستم و این زندگی من است. با پدرم بازی ها را می دیدم. بعد ها به تنهایی می رفتم. سپس با پسرم و حالا با نوه ام به ورزشگاه می روم.


دیدگاهها