مرحله یک چهارم نهایی:
پس از پایان مرحله گروهی، هشت تیم انگلیس، هلند، فرانسه، اسپانیا، آلمان، جمهوری چک، پرتغال و کرواسی راهی مرحله یک چهارم نهایی شدند.
در این مرحله ابتدا دو تیم انگلیس و اسپانیا به مصاف یکدیگر رفتند. دیدار دو تیم در پایان 120 دقیقه بدون گل مساوی خاتمه یافت. در ضربات پنالتی آلن شیرر، دیوید پلات، استیوارت پیرس و پل گاسکویین هر چهار پنالتی انگلیس را تبدیل به گل کردند در حالی که گیرمو آمور و آلبرتو بلسه دو پنالتی اسپانیا را گل کردند و پنالتی های فرناندو ایه رو و میگل آنخل نادال از دست رفت تا انگلیس راهی مرحله بعدی شود. از دیوید سیمن به دلیل مهار پنالتی نادال و استیوارت پیرس به دلیل ضربه پای چپ زیبایش به عنوان قهرمانان پنالتی های انگلیس در این دیدار یاد می شود.
دیدار فرانسه و هلند نیز در پایان 120 دقیقه بدون گل مساوی خاتمه یافت. زین الدین زیدان، یوری ژورکائف، بیسنته لیزارازو، ونسان گرین و لورن بلان تمامی پنالتی های فرانسه را تبدیل به گل کردند و کلرنس سیدورف پنالتی اش را از دست داد تا گل های یوهان ده کوک، رونالد دی بوئر، پاتریک کلایورت و دنی بلیند بی ثمر بماند و فرانسه راهی مرحله نیمه نهایی شود. سیدورف ضربه پنالتی را دقیقا به وسط دروازه زد که برنارد لاما آن را مهار کرد.
آلمان موفق شد با گل های یورگن کلینزمن و ماتیاس زامر با نتیجه 2-1 از سد کرواسی عبور نماید. داور شوکر تک گل کروات ها را به ثمر رساند. ابتدا یورگن کلینزمن ضربه پنالتی را در جهت موافق حرکت دروازه بان به گل آلمان تبدیل کرد. سپس روی اشتباه ماتیاس زامر و اشتفان فروند، نیکولا یورچویچ توپ را ربود و به داور شوکر داد تا وی با عبور از آندریاس کوپکه حساب کار را به تساوی کشاند. سانتر مارکوس بابل از جناح راست به ماتیاس زامر رسید و وی با یک ضربه روی پا، آلمان را به دور بعد رساند.
برخلاف سه دیدار قبلی و همچنین انتظارات، این بار تیم جمهوری چک که در گروهش دوم شده بود موفق شد پرتغال را با تک گل کارل پوبورسکی شکست دهد. پوبورسکی با یک ضربه چیپ مانند و زیبا از داخل محوطه جریمه تک گل پیروزی بخش تیمش را به ثمر رساند.
مرحله نیمه نهایی:
مرحله نیمه نهایی مسابقات با حضور چهار تیم آلمان، فرانسه، انگلیس و جمهوری چک برگزار گردید، که برنده هر دو دیدار در ضربات پنالتی مشخص شد.
ابتدا دیدار دو تیم جمهوری چک و فرانسه پس از 120 دقیقه تلاش با تساوی بدون گل خاتمه یافت. لابوش کوبیک، پاول ندود، پاتریک برگر، کارل پوبورسکی و کارل رادا هر پنج پنالتی چک را به گل تبدیل کردند و زین الدین زیدان، یوری ژورکائف، بیسنته لیزارازو، ونسان گرین و لورن بلان پنالتی های فرانسه را تبدیل به گل کردند. ضربه پنالتی رینالد پدروس ششمین ضربه پنالتی فرانسوی ها بود که پتر کوبا با پاهایش آن را مهار کرد و میروسلاو کادلتس با یک ضربه محکم پنالتی ششم چک را به گل تبدیل کرد تا این تیم راهی فینال شود.
در دیگر بازی مرحله نیمه نهایی انگلیس در حالی در ورزشگاه ومبلی میزبان آلمان بود که می خواست اولین حضورش در فینال مسابقات را تجربه نماید. انگلیسی ها با ضربه کرنر پل گاسکویین که با سر تدی شرینگهام همراه بود، با ضربه سر آلن شیرر پیش افتادند. اما اشتفان کونتز موفق شد گل تساوی ژرمن ها را به ثمر رساند. در این گل آندریاس مولر نقش بسزایی داشت. بازی پس از 120 دقیقه با تساوی 1-1 راهی ضربات پنالتی شد. هر پنج پنالتی ابتدایی دو تیم تبدیل به گل شد. توماس هسلر، توماس اشترونز، اشتفان رویتر، کریستین سیگه و اشتفان کونتز برای آلمان گل زدند و آلن شیرر، دیوید پلات، استیوارت پیرس، پل گاسکوین و تدی شرینگهام پنالتی های انگلیس را تبدیل به گل کردند. ضربه پنالتی گرت ساوت گیت توسط آندریاس کوپکه مهار شد تا آندریاس مولر با یک پنالتی زیبا و یک ژست بیادماندنی، آلمان را راهی فینال نماید.
فینال:
دیدار فینال این مسابقات در تاریخ 30 ژوئن 1996، در حضور 73611 نفر در استادیوم ومبلی شهر لندن، مابین دو تیم جمهوری چک و آلمان به قضاوت پیرلوئیجی پایرتو از ایتالیا برگزار شد. ابتدا پاتریک برگر در دقیقه 59 از روی ضربه پنالتی چک را پیش انداخت تا این تیم را امیدوار به کسب دومین قهرمانی نماید. اولیور بیرهوف در دقیقه 69 جایگزین مهمت شول شد تا برگ برنده برتی فوگتس شود. ضربه کاشته جناح راست زمین را کریستین سیگه به زیبایی ارسال نمود تا اولیور بیرهوف با یک ضربه سر بازی را تساوی کشاند. بازی به وقت های اضافی کشیده شد. در دقیقه پنجم وقت های اضافی اولیور بیرهوف روی یک حرکت انفرادی در داخل محوطه جریمه در حالی که کارل رادا را در کنار خود می دید، چرخید و شوت او پس از برخورد به میشال هورناک و اشتباه پتر کوبا درون دروازه چک غلتید تا آلمان با قانون گل طلایی سومین قهرمانی خود در تاریخ یورو را جشن بگیرد.
| تیم منتخب یورو 1996 |
|
| بهترین گلزنان یورو 1996 | |
| تعداد گل | نام بازیکن |
| 5 | آلن شیرر (انگلیس) |
| 3 | برایان لادروپ (دانمارک) |
| 3 | هریستو استویچکوف (بلغارستان) |
| 3 | یورگن کلینزمن (آلمان) |
| 3 | داور شوکر (کرواسی) |
| 2 | اولیور بیرهوف (آلمان) |
| 2 | پیر لوئیجی کاسیراگی (ایتالیا) |
| 2 | تدی شرینگهام (انگلیس) |
| 2 | ماتیاس زامر (آلمان) |
| 1 | ولادیمیر بشاستنیخ (روسیه) |
| 1 | آلن نیسلن (دانمارک) |
| 1 | انریکو کیه زا (ایتالیا) |
| 1 | الی مک کویست (اسکاتلند) |
| 1 | دومینگوس (پرتغال) |
| 1 | ولادیمیر اسمیچر (جمهوری چک) |
| 1 | پاتریک کلایورت (هلند) |
| 1 | خاویر مانخارین (اسپانیا) |
| 1 | کریستوف دوگاری (فرانسه) |
| 1 | آلفونسو پرز (اسپانیا) |
| 1 | فورین رادوچیو (رومانی) |
| 1 | گیرمو آمور (اسپانیا) |
| 1 | الکساندر موستووی (روسیه) |
| 1 | ایلیا تسیمبالار (روسیه) |
| 1 | خوزه لوییس کامینرو (اسپانیا) |
| 1 | ساپینتو (پرتغال) |
| 1 | عمر تترادزه (روسیه) |
| 1 | کوبیلی تورکیلماز (سوئیس) |
| 1 | زوونمیر بوبان (کرواسی) |
| 1 | گوران ولائوویچ (کرواسی) |
| 1 | پاتریس لوکو (فرانسه) |
| 1 | لوئیس فیگو (پرتغال) |
| 1 | دنیس برگ کمپ (هلند) |
| 1 | یوردی کرایف (هلند) |
| 1 | ژائو پینتو (پرتغال) |
| 1 | اشتفان کونتز (آلمان) |
| 1 | فرناندو کوتو (پرتغال) |
| 1 | پاتریک برگر (جمهوری چک) |
| 1 | پاول کوکا (جمهوری چک) |
| 1 | رادک بیبل (جمهوری چک) |
| 1 | یان سوچوپارک (جمهوری چک) |
| 1 | آندریاس مولر (آلمان) |
| 1 | پاول ندود (جمهوری چک) |
| 1 | پل گاسکویین (انگلیس) |
| 1 | لورن بلان (فرانسه) |
| 1 | یوری ژورکائف (فرانسه) |
| 1 | کارل پوبورسکی (جمهوری چک) |
| 1 | کریستین سیگه (آلمان) |
* در این مسابقات 7 بازیکن با کارت قرمز داوران مواجه شدند.
* پاول ندود با دریافت سه کارت زرد، بیشترین کارت زرد را دریافت کرد.
* آلمان با به ثمر رساندن 10 گل بهترین خط حمله و اسکاتلند، پرتغال و فرانسه با دو گل زده بدترین خط حمله را دارا بودند.
* اسکاتلند، فرانسه و پرتغال با دو گل خورده بهترین خط دفاعی و جمهوری چک و روسیه با دریافت هشت گل، بدترین خط دفاعی را دارا بودند.
تاریخچه یورو در دوره های گذشته را اینجا مشاهده نمایید.