شهاب احمدی / طرفداری 1- خیلی به برچسب زدن به ورزش و در مقیاس وسیع تر، زندگی اعتقادی ندارم. باخت دیشب گواردیولا تنها یک باخت بود. خیلی اگر بخواهیم به آن شاخ و برگ بدهیم، یک تحقیر شدن ساده بود نه چیزی بیشتر از آن. بعید می دانم «تیکی تاکا» تمام شده باشد. سال ها بود می گفتند 2-5-3 دیگر در فوتبال مدرن اروپا کارایی نخواهد داشت اما آنتونیو کنته 3 سال است با همین سیستم در ظاهر منسوخ، یکی یکی تیم های ایتالیا را سلاخی می کند. سیستم ها از ریشه هیچ گاه نابود نخواهند شد، بلکه به تکامل می رسند و رفته رفته کامل تر می شوند. پپ گواردیولا دست کم با این فرم «خاله بازی» با توپ در پشت محوطه جریمه ی حریف به جایی نخواهد رسید، این هم برای خودش حقیقتی روشن، واضح و غیر قابل انکار است. 2-به نظر شما چه دلیلی می تواند باعث شود که گواردیولا، فیلیپ لام را در میانه ی زمین قرار دهد و امثال مارتینز و گوتزه را بر روی نیمکت بنشاند؟ مونیخ در برنابئو حذف شده بود. آن جا که پپ مغرورانه لام را در میانه ی میدان قرار داد تا کونترائو جولان دهد. گواردیولا هیچ گاه در ظاهر مغرور نبوده است. هیچ گاه انگشت در چشم کسی نکرده، خوشحالی نامتعارف نداشته است و از خودش هم چندان تعریف نمی کند. اما پیش خودش و درون خودش مغرور است، خیلی هم مغرور است. چنین چینش های تاکتیکی همچون قرار دادن فیلیپ لام در میانه ی میدان، ریشه در همین «غرور» او دارد. لام فوق العاده است، در همه جای زمین فوق العاده است اما قرار دادن او در میانه ی میدان بیشتر شبیه به یک رخ نمایی تاکتیکی است تا یک اندیشه ی تاکتیکی مشخص. گواردیولا با انبوهی از غرور پنهان به بایرن آمد و با چنین چینش هایی سعی در بیان «متفاوت» بودن اندیشه هایش با تمام مربی های دنبا داشت. 3- پپ هیچ گاه نتوانسته است یک «استاد ذهن» باشد. اگر قبول داشته باشیم که او 5 امتیاز ار لحاظ تاکتیکی نسبت به مورینیو جلو تر است، اما باید این مسئله را هم قبول داشته باشیم که پپ از لحاظ ذهنی و مسائل روانی، 50 امتیاز از مورینیو غقب تر است. گواردیولا هیچ گاه نتوانست زمانی که تیمش در «موضع ضعف» قرار دارد قدرت ذهنی قدرتمندی را به شاگردانش هدیه کند. چه آن زمان که توسط اینتر در بازی برگشت به بیرون رانده شد و چه امسال که باز هم عقب افتاد، اما نتوانست راهی برای نجات پیدا کند. حتی دی متئو را نیز نتوانست در این امر شکست دهد. 4- گواردیولا یک تابستان کامل فرصت خواهد داشت تا تغییراتی در تفکراتش به وجود بیاورد. این فرصت را خواهد داشت تا بیشتر و بیشتر تمرینات «ذهنی» انجام دهد. بایرن گواردیولا سوء تفاهمات زیادی دارد. پپ اگر می خواهد بایرن را بسازد باید از لجبازی و تاکید افراطی بر بعضی تفکراتش دست بردارد. تحقیر 5 -0 در برابر رئال دیگر جایی برای مغرور بودن باقی نمی گذارد، پپ این روزها حتی درون خودش هم نمی تواند مغرور باشد، او کارهای واجب تری دارد. «تیکی تاکا» نیاز به تکامل و اضافه کردن «آپشن» دارد. اما آیا پپ می تواند این کار را در آلمان انجام دهد؟