در 25 سالگی او افتخارات بزرگی را با خود به یدک می‌کشد، دوستان نزدیکش میگویند رافائل در ویترین افتخارات خانه‌اش هرآنچه که بخواهید را دارد، اما هنوز هم رویای فتح یورو او را شب‌ها در خواب می‌آزارد! او از آن دسته مردانی نبود که بواسطه شانس و اتفاقات از دستی، بتواند در زمان‌های افتخارآفرینی با بزرگ‌ترین‌ها یک تماشاگر باشد و در آخر سهمی را در میان شلوغی‌ها از آن خود کند؛ او جایگاه امروزی خود را از دهان شیر به بیرون کشیده است...
نگاه‌ها به برنده نهایی توپ طلا 2018 متفاوت است، عده‌ای مودریچ را در میان سه گزینه نهایی قابل و عده‌ای دیگر نیز واران را لایق آن می‌خوانند! اما متر و معیار آنها در این زمان کوتاه چیست؟! آیا اصلا متر و معیار درستی در این‌باره وجود دارد! جواب این سوال تا حدودی مشخص است! خیر! متر و معیار این ماجرا در دست مردم و خبرنگاران است که آنها نیز اغلبا نسبت به وابستگی‌های خود انتخاب می‌کنند!
سه قهرمانی پیاپی با رئال مادرید در لیگ قهرمانان اروپا و ایفای نقش کلیدی در قلب کهکشانی‌ها، رهبری خط دفاع فرانسهبرای رویای فتح جام‌جهانی اتفاقی است که از هر میلیون‌ها بازیکن در دنیا احتمالا یک‌نفر موفق به کسب آن خواهد شد! رافائل درست روبرویمان است، اما در پاریس کمی مردم مغرورند و قصه‌های افسانه‌ای را بیشتر باور دارند تا ملاقات با یک ستاره در آسمان فرانسه! او می‌توانست پس از فابیو کاناوارو دومین مرد معجزه‌گر قشر مدافعان باشد که درخشش را به دیگر پیروانش القا می‌کند اما حیف که فرانس فوتبال هرگز با چنین باورهایی فوتبال را نمی‌بیند!
رافائل واران احتمالا برای آخرین بار خواهد بود که در جمع بزرگان حضور خواهد داشت، مگر قرار است چند بار این اتفاق برای یک مدافع وسط در دنیایی که مردم عاشق گلزنان در کانون توجه هستند رقم بخورد؟! اگر قرار بود مودریچ و واران بر روی کفۀ ترازو قرار بگیرند، قطعاً کفۀ آن به سود رافائل سنگینی می‌کرد...
دیدگاه‌ها