طرفداری- 28 ژانویه، روز تولد یکی از بهترین دروازه بانهای تاریخ فوتبال است و به همین مناسبت نگاهی به کارنامه درخشان او انداخته ایم.
دوران کودکی دوران جذابی است. دورانی که گاهی غرق در رویاهای خود میشویم و گاهی عاشق میشویم. البته عشقمان ساده، شفاف و بی ریا هست چرا که عاشق قهرمانها میشویم. کودکان عادی عاشق بتمن، سوپرمن، مرد عنکبوتی و یا قهرمانهای تخیلی دیگر میشوند اما دیوانههای فوتبال از همان بچگی عاشق قهرمانهایی از جنس فوتبال میشوند.
قهرمان بچگی بچههای دهه 60 و عاشق فوتبال ایتالیا، پسربچه ای بود که در بازی با میلان درون دروازه پارماییها ظهور کرده بود. کم کم خودش را دل همه جا میکرد. کمی بعد راهی تورین شد. پروازهای بلند مرد ایتالیایی، به حسرت تیمهای دیگر تبدیل شده بود. هیچکس فردی به نام جانلوییجی بوفون را درون دروازه نمیدید، همه یک هیولای ترسناک را میدیدند که حتی وقتی با او تک به تک هم میشدید، شانس کمی برای گل زنی داشتید. جای گیریهای مثال زدنی درون دروازه و عکس العملهای سریعش باعث شده بود ایتالیاییها دیوانه او شوند. مردم تورین میگفتند او با کلین شیت زاده شده است.
بوفون اما فراتر از این حرفها بود. رفتار و منش مثال زدنی اش باعث شد تا در دل هواداران حریف هم جا باز کند. راستش را بخواهید در ابتدا برای نوشتن راجع به بوفون تردیدهای زیادی داشتم. نوشتن درمورد یکی از بزرگترین دروازه بانهای تاریخ و وصف تمام صفات و زندگی طلایی اش، دشوار بود. اما هربار که دوباره به سکانسهایی که او به عنوان خاطرات فراموش نشدنی برایمان رقم زده بود نگاه میکردم، با لبخندی روی لب شروع به نوشتن میکردم. بسیاری از ما ها اعتقاد داریم که خدا هر چیزی که هست، در شکل انسان ظاهر نمیشود اما مطمئن هستم بوفون با دست هایی از خدا، درون دروازه خدایی میکرد. وگرنه هیچ دستی تا ابد نمیتوانست ضربه سر زیدان در فینال جام جهانی را به آن شکل از طاق دروازه بیرون بکشد. او مثل فرمانده ای بود که زمانی که تمام هم رزمهایش از پا در میآمدند، تا آخرین لحظه میجنگید تا پرچم ملت و کشورش را در بالاترین نقطه جهان به پرواز در بیاورد.
بوفون طی این سالها 1 جام جهانی، 9 اسکودتو، 5 جام جام حذفی ایتالیا، 6 سوپر کاپ ایتالیا، 1 قهرمانی لیگ 1 فرانسه، 1 قهرمانی سوپرکاپ فرانسه را برد. در زمینه فردی او به 12 بار جایزه بهترین دروازه بان سال سری آ، بهترین دروازه بان جام جهانی 2006، عنوان بهترین دروازه بان تاریخ قرن 21 از سوی فدراسیون بین المللی تاریخ و آمار فوتبال و 5 بار هم عنوان بهترین دروازه بان جهان رسید. در این افتخارات شاید تا همیشه جای خالی لیگ قهرمانان اروپا به چشم بخورد. عنوانی که شاید بزرگترین حسرت مرد ایتالیایی باشد. البته این دید بوفون نسبت به این قضیه است. شاید هم این لیگ قهرمانان اروپا باشد که تا همیشه بابت لمس نشدن توسط یک اسطوه حسرت بخورد.
حالا 42 ساله شده است. هنوز هم آرام و فروتن بوده و رهبری بی نظیر برای تیمش به شمار میرود. کمتر درون دروازه قرار میگیرد اما همان لحظات کم برای لذت بردن از او کافی است. همین که بدانیم هنوز هم خود پدر در زمین باقی مانده و هم تفنگ پدری اش هست، برایمان بس است. هواداران در این سالها همیشه با مهارهایش نه تنها کیف کردند، بلکه از روی آنها پلی برای لبخند دوباره به زندگی ساختند چرا که او آخرین سنگر امید در تیمشان بوده است. سالهاست از نمایش قهرمانی در تئاتر فوتبال لذت میبریم. در پایان امسال ممکن است پرده نمایش کشیده شود و نمایش به پایان برسد اما تنها چیزی که مطمئن هستیم این است که بعد از این اتفاق تا سالها کلاه از سر برداشته و ایستاده به تشویق نمایش یک رهبر، دروازه بان، قهرمان و بهتر است بگوییم یک افسانه خواهیم ایستاد چرا که او لذتی از جنس فوتبال را تا سالها برایمان رقم زد. تولدت مبارک جی جی بوفون
