1_محدودیت های به شدت دست و پا گیر! تو ایران ساختن فیلم درام کار سختیه بیشتر میشه اجتماعی ساخت با تم دعوا و مواد فروشی
2_فیلمنامه های ضعیف. نویسنده خوب کم داریم
هنر مجاز و غیر مجاز معنا نداره.
حتی اگر فیلم های خوبی هم ساخته بشه باز هم ایران سینما و هنر نداره.
چون کسی که داره تو سیستم مجاز کار میکنه فقط دنبال پوله در نتیجه هنرمند نیست.
هیچ هنرمند حقیقی حاظر نیست این ننگ رو بپذیره. اینها همه کشک و دوغن
کلا سه چهار داستانه که هرسال بروبچ به خودشون زحمت میدن با کمی تغییر بازیگر میسازن . عدم وجود خلاقیت در فیلمنامه ها و بازی به شدت ضعیف این به اصطلاح بازیگر ها که کلاس بازیشون از بازیگر درجه nام هم پایین تره
اکثرا تو یه سری ژانرهای مشخص فیلم ساخته میشه و تنوع خیلی کمه.داستان فیلم ها خیلی ضعیف و یکنواخته و فیلم ها بهم خیلی شباهت دارن و چیزای جدید کمتری برا عرضه دارن. پایان فیلم ها هم ضعیف و قابل پیش بینیه اکثرا
دیدگاهها